پایش دیتا و تولید محتوای سوشال مدیا فارسی پیرامون تداوم غیبت و تبدیل ابهام به بحران ادراک عمومی‏نکت…

‏مکمل کتاب «شمشیر آزادی» یوسی کوهن که به کلان طرح های استراتژیک در خصوص منطقه با محوریت ایران میپردازد کتاب رایحه مرگ و اقدامات شبکه ⁧ #موساد⁩ در ایران است ‏در این کتاب به طرحی ۳۶ ماهه پساجنگ پرداخته می شود که در‌غالب یک راهبرد کلان چگونه باید یک فروپاشی…«انشعاب‌سازی» و «اعتبارزدایی از نهادها»در مرحله بعدی از حملات نظامی در دل طرح ۳۶ ماهه مطرح‌شده در کتاب «رایحه مرگ»، به موازات حملات پراکنده در حال اجراست.۱- با توجه به کنشگری‌های اخیر، خصوصاً در مدت زمان مراسم وداع و تدفین رهبری، می‌توان گفت تلاش جدی برای ایجاد شکاف میان ستادکل نیروهای مسلح، فرماندهان سپاه و بدنه نیروهای نظامی با اتهام خیانت و تمرد نیروهای نظامی در جنگ توسط به‌اصطلاح حامیان نظام و هسته سخت انجام می‌شود. این سطح از درگیری هسته سخت و حامیان نظام با بدنه نظامی و فرماندهان سپاه کاملاً بی‌سابقه است.۲- بی‌حیثیتی و بی‌اعتبارسازی نهادی تلاش‌های تند و تیز برای بی‌حیثیت کردن سپاه و ایجاد شکاف میان نهاد مهم اثرگذار «شعام» به‌عنوان اتاق فکر نظام و رهبری با برچسب‌های کودتا، سازشگر، خائن و… توسط به‌اصطلاح حامیان نظام، باعث خالی شدن دست نظام در عبور از بحران‌های متعدد و همزمان کشور می‌شود.۳- تورم سه‌رقمی، ابرتورم، بالاترین نرخ بیکاری و شاخص فقر در خدمت آشوب‌های خیابانی از استان‌هایی مانند ایلام، کرمانشاه، آذربایجان قرار خواهد گرفت، همچنان که شاهد نبض‌های تنش‌های نظامی-انتظامی و بحث‌های قومیتی هستیم.فضای رسانه‌های رسمی مانند صدا و سیما و شبکه‌های اجتماعی در مسیر غرق کردن نظام جمهوری اسلامی در انشعابات و شقه‌سازی‌های بی‌پایان غیرقابل حل است. خلاصه کردن ایران در خیابان نوعی اکوچمبر سیاسی رسانه‌ای است؛ از زمانی که حضور پرشور مردم در میادین از آغاز جنگ چهل‌روزه تبدیل به میتینگ‌های سیاسی و جناحی شد، روند اثرگذاری رسانه‌ای نباید به گونه‌ای باشد که قشری که در میادین و خیابان‌ها حضور ندارند، خود را شهروند درجه دوم بدانند.در هر صورت، نتیجه کنشگری‌های کنونی با هر نیتی، نتیجه‌ای جز تخریب فرم و محتوای نظام جمهوری اسلامی ندارد.✍️علیرضا پورمسعود @A_purm

‏پایش دیتا و تولید محتوای سوشال مدیا فارسی پیرامون تداوم غیبت و تبدیل ابهام به بحران ادراک عمومی‏نکته مهم قبل از مطالعه؛ ‏این نوع تولید محتوا و دیتا بنظر میرسد در دو مسیر قابل تحلیل باشد‏۱- زمینه سازی برای ظهور رسانه‌ای و اقدامات شناسایی جهت حمله و ترور رهبر انقلاب‏۲- حل ابهام در فضای افکار عمومی و تلاش برای مطالبه ایجاد تثبیت فکری و اقتدار جامعه ‏فلذا این پایش صرفا روایت خطوط تعلیق تولید محتوا پیرامون غیبت رهبر انقلاب است‏بر اساس پایش فضای اجتماعی فارسی، مسئله اصلی در شرایط کنونی نه صرفاً غیبت فیزیکی یک شخصیت، بلکه «ادامه یافتن خلأ اطلاعاتی» پیرامون اوست. تجربه افکار عمومی نشان می‌دهد که در نبود روایت معتبر و اقناع‌کننده، ذهن جامعه این خلأ را با روایت‌های غیررسمی، شایعات و گمانه‌زنی‌ها پر می‌کند.‏اگر غیبت رهبر انقلاب (آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای) برای مدت طولانی ادامه یابد و همچنان فاقد یک روایت شفاف و مورد پذیرش باشد، روند شکل‌گیری افکار عمومی به احتمال زیاد از چند مرحله عبور خواهد کرد:‏در مرحله اول، موضوع صرفاً یک ابهام رسانه‌ای باقی می‌ماند و کانون بحث‌ها بر چرایی غیبت، وضعیت جسمانی، جایگاه سیاسی و آینده نقش‌آفرینی او متمرکز است.‏در مرحله دوم، این ابهام از حوزه رسانه و سیاست خارج شده و به دلیل استمرار، به نمادی از ناکارآمدی ارتباطی و فقدان شفافیت تبدیل می‌شود. در این مرحله، ذهن جامعه میان مسائل مختلف پیوند برقرار می‌کند؛ به‌گونه‌ای که ابهام درباره وضعیت یک شخصیت، به سایر بحران‌های موجود از جمله مشکلات اقتصادی، معیشتی، تورم، کاهش قدرت خرید و آینده سیاسی کشور متصل می‌شود. در ادراک عمومی، این موضوع دیگر یک مسئله مستقل نیست، بلکه بخشی از تصویر کلی حکمرانی تلقی خواهد شد.‏در مرحله سوم، اگر پاسخ رسمی همچنان با تأخیر، انکار یا روایت‌های غیرقابل اقناع همراه باشد، بخش مهمی از افکار عمومی وارد مرحله بی‌اعتمادی می‌شود. در این وضعیت، حتی اطلاع‌رسانی‌های بعدی نیز با تردید مواجه خواهند شد؛ زیرا مسئله اصلی دیگر خود خبر نیست، بلکه کاهش اعتبار منبع خبر است. هرچه فاصله میان روایت رسمی و برداشت عمومی بیشتر شود، هزینه بازیابی اعتماد نیز افزایش خواهد یافت.‏پیامد طبیعی این چرخه، کاهش تدریجی سرمایه نمادین، محبوبیت و اقتدار ادراک‌شده خواهد بود. در فضای شبکه‌های اجتماعی، اقتدار بیش از آنکه صرفاً به قدرت رسمی وابسته باشد، به توانایی مدیریت روایت و حفظ اعتماد عمومی وابسته است. استمرار ابهام می‌تواند این سرمایه ادراکی را فرسایش دهد و تصویر ثبات و کنترل را با تصویر تردید و عدم قطعیت جایگزین کند.‏در نهایت، خطر اصلی در پیامدهای اجتماعی این روند نهفته است. هنگامی که ابهام سیاسی با فشارهای اقتصادی، نارضایتی‌های معیشتی، شکاف‌های نسلی، قطبی‌سازی رسانه‌ای و کاهش اعتماد عمومی هم‌زمان شود، زمینه شکل‌گیری «شکاف‌های ترکیبی» فراهم می‌شود؛ شکاف‌هایی که دیگر صرفاً سیاسی یا اقتصادی نیستند، بلکه چندلایه و هم‌افزا هستند. در چنین شرایطی، هر رویداد جدید می‌تواند به‌عنوان محرکی برای فعال شدن هم‌زمان چندین گسل اجتماعی عمل کند و انشقاق اجتماعی را تشدید نماید.‏بنابراین، ریسک اصلی ادامه غیبت، صرفاً افزایش شایعات درباره یک فرد نیست؛ بلکه انتقال تدریجی مسئله از سطح «ابهام شخصی» به سطح «بحران اعتماد عمومی» است. هرچه این فرآیند طولانی‌تر شود، احتمال گره خوردن آن با مطالبات معیشتی، کاهش سرمایه اجتماعی، افت اقتدار ادراک‌شده و تعمیق شکاف‌های اجتماعی افزایش می‌یابد و مدیریت افکار عمومی را پرهزینه‌تر خواهد کرد.@A_purm

‏قابل توجه ⁧ #سس_خرسی⁩ فن ها:‏⁧ #ساواک⁩ برنامه نوینی به نام «برنامه سبز» را به پیش برد. همان‌گونه که سرهنگ پاشایی بیان کرده بود: «برای مبارزه با خطر پان‌عربیسم و حفظ استقلال و یکپارچگی لبنان در برابر وحدت اعراب، باید به تحبیب شیعیان لبنان بپردازیم.»‏خواست اصلی ایران از به راه انداختن «برنامه سبز»، مهار پان‌عربیسم در دل خاورمیانه عربی و در لبنان، به جای مرز غربی خود با عراق، بود؛ آن هم از طریق پیوندهای استراتژیک با شیعیان لبنانی، نه با مارونی‌ها.‏طرح سبز ساواک، زیر نظر حمید نصیری، افسر نیروی هوایی و رئیس پایگاه ساواک در بیروت، پشتیبانی مالی ایران از جامعه شیعی را به مبلغ ۳۳ هزار دلار در سال افزایش داد.‏پیش از این، حمایت ناچیز ایران از شیعیان خاورمیانه از طریق بنیاد پهلوی (که پس از انقلاب اسلامی به «بنیاد علوی» تغییر نام داد) انجام می‌شد. بنیاد پهلوی کمک‌های مالی ایران به جوامع شیعه منطقه را از طریق شبکه‌های مرجعیت شیعی، به‌ویژه آیت‌الله العظمی بروجردی، ارسال می‌کرد.‏اما بر اساس طرح سبز، ساواک ۸۰ درصد از کمک‌های مالی را به‌طور مستقیم در میان مدارس و روحانیون شیعی لبنان، به جای شبکه‌های مرجعیت شیعی، پخش می‌کرد.‏Abbas William Samii, “The Shah’s Lebanon Policy: The Role Of “SAVAK” , Middle Eastren Studies 33‏ر.ن: کتاب شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه ٫صفحه ۷۱ ٫ آرش رئیسی نژاد@A_purm

‏احمدی نژاد از ۲۰۱۰ با نتانیاهو در‌تماس بوده است‏آری بن مناشه، افسر سابق اطلاعاتی اسرائیل: «اسرائیل برای حفظ جایگاه خود به توافق با ایران نیاز دارد. رابط اسرائیل در ایران محمود احمدی‌نژاد است.»‏«اسرائیلی‌ها اکنون، همین حالا، درک می‌کنند که برای حفظ جایگاه خود، به توافق با ایران نیاز دارند. و رابط آنها در واقع کسی است که به عنوان یک افراط‌گرا دیده می‌شود، آقای احمدی‌نژاد، که در سال ۲۰۱۰ رئیس جمهور ایران بود.‏رئیس جمهور ⁧ #احمدی‌نژاد⁩ در سفری به زیمبابوه با نمایندگان اسرائیل دیدار کرد و در واقع گفت که به توافق مستقیم با اسرائیل، بدون آمریکایی‌ها، علاقه‌مند است.‏او در آوریل ۲۰۱۰، بین ۲۲ و ۲۳ آوریل، با اسرائیلی‌ها در زیمبابوه ملاقات کرد و از آن زمان، ⁧ #نتانیاهو⁩ به نوعی با او در تماس بوده است.»@A_purm

معترضان تل آویو خطاب به نتانیاهو: "شما شکست خوردید"حدود ۵۰۰ نفر در میدان حبیما تجمع کردند و از توافق ایران خشمگین بودند.یک افسر بازنشسته نیروی هوایی اسرائیل این خشم را اینگونه خلاصه کرد:"ما، خلبانان... در ایران پیروزی کامل و فراگیری به دست آوردیم. شما، که قرار بود رهبر قدرتمند جهانی باشید، شکست خوردید."@A_purm

روزنامه‌نگاران اسرائیلی اکنون می‌گویند که ایالات متحده به یک یازده سپتامبر دیگر نیاز دارد تا بفهمد اسرائیل دوست واقعی‌اش است.@A_purm