اگر حیوانات مثل انسان‌ها چشم‌هایشان در جلوی صورتشان بود، بیرون رفتن از خانه هر روز به یک آزمون روان…

اگر حیوانات مثل انسان‌ها چشم‌هایشان در جلوی صورتشان بود، بیرون رفتن از خانه هر روز به یک آزمون روانی تبدیل می‌شد. هر پرنده‌ای طوری به شما نگاه می‌کرد که انگار از دستتان ناامید شده، هر گاوی بی‌صدا لباس‌هایتان را قضاوت می‌کرد، هر سنجابی انگار از سابقه مرورگرتان خبر داشت و هر گوزنی به‌جای اینکه وانمود کند شما را نمی‌بیند، با شما تماس چشمی خجالت‌آوری برقرار می‌کرد. طبیعت عاقلانه چشم بیشتر حیوانات را در دو طرف سرشان قرار داده است… چون هیچ‌کس از نظر روحی آمادگی ندارد که تمام یک باغ‌وحش مستقیم به او زل بزند. 👀😂@AbdolAbadTelاگر حیوانات مثل انسان‌ها چشم‌هایشان در جلوی صورتشان بود، بیرون رفتن از خانه هر روز به یک آزمون روانی تبدیل می‌شد. هر پرنده‌ای طوری به شما نگاه می‌کرد که انگار از دستتان ناامید شده، هر گاوی بی‌صدا لباس‌هایتان را قضاوت می‌کرد، هر سنجابی انگار از سابقه مرورگرتان خبر داشت و هر گوزنی به‌جای اینکه وانمود کند شما را نمی‌بیند، با شما تماس چشمی خجالت‌آوری برقرار می‌کرد. طبیعت عاقلانه چشم بیشتر حیوانات را در دو طرف سرشان قرار داده است… چون هیچ‌کس از نظر روحی آمادگی ندارد که تمام یک باغ‌وحش مستقیم به او زل بزند. 👀😂@AbdolAbadTel