به رنگ روشن چشمت

راه عشقخوشا بحال رحیلی که می رود با عشققدم نهاده به راهی که می برد تا عشقنه درد تاول پا و نه رنج و خوف سفرچگونه یا که چرا ؟ پاسخ اینکه : ...الّا عشقمیان این همه عاشق ، به جز محبت نیستبه هر طرف نگری هر زمان و هر جا عشقیکی به دست خودش کفش زائری می‌دوختسؤال چشم مرا دید و گفت : آقا عشقیکی به یاد رقیه برهنه پا می رفتنه سنگ بود حریفش ، نه خار صحرا ،عشقلباسِ خاکی و غرق عَرَق به سمت عراقدرون کوله کوچک به قدر دنیا ، عشقنِشَسته بر سر و رویش غبار راه درازنَشُسته تا که کند قامتش فریبا ، عشقبه پای سر رَوَد و خستگی ندارد اوتمام جان و تنش در تب تمنا ، عشقشعر از : #عباس_دمیرچی🆔️eitaa.com/abbasdamirchi%F0%9F%86%94%EF%B8…