در انتهای هر متن همیشه دور میشوند واژهها را میگویم چشمها لبهادستها...و پلانِ تنهایی گونهها ر…
انتشار: 2026/06/30 15:02 UTC
در انتهای هر متن همیشه دور میشوند واژهها را میگویم چشمها لبهادستها...و پلانِ تنهایی گونهها را بو میکشد پرندهها بالهای آروزیشان کوتاهدور از وطنباز خوانی میشوند در سرگرمی مرگ ...شعری مُردهپنجرهای بسته باران کلاغها چشمهایم تنها کاراکتری که باران را بند نمیشوند..و خیابان تنها پارتنِری که:چکه چکه نفس میکشند بوسه را ...زنِ شاعر روی فرش قرمز پرسه نمیزنددر شکارِ لحظهها شهرت ِ چهرهاش را ....دو :«گاهی مردانهکلامش را بشکن و با نگاهت زخمهایش را تبخیر کن ...»#لیلا_ادبی@adabi_leyla



