هستی هرز نبود بزم بود!!شعری از کتاب: شب بوهای روشن تر از ماه مرداد ماه ۱۴۰۵@adabi_leyla

خورشید آن دورها بنفش می پوشد بر تن آرزوها #لیلا_ادبی @adabi_leyla

چه کسی می بیند صدای سنگ ها رادر سرازیری کوهآنجا که نقش ها لب پَر می‌شوند زخم می جوشد بوسه می جوشدراه ها رنگ رازرازها رنگ خون می‌گیردراه نمی‌آید هیچ کسبر فرصت صدابی محابا شکفتن راطرح باران شکستن استشکستن و شکفتن بر رویاهای آسمان بر تن سنگ ،صخره ،کوهخورشید آن دورها بنفش می پوشد بر تن آرزوهانبض زندگی زمزمه خالیزمزم نگاه از تپش می ‌افتدبه تماشای هیچ نشسته صدایی که لحظه را گم بود در راه...به نسیمی آشفته به طوفانی در مرگ جامانده پُر انتظار در تنهایی همیشه هوشیار فکر پایان بر تن سنگدر منظره ی فاصله بی آغازی سخن کوه بودتنها تر از تنها مانده #لیلا_ادبی @adabi_leyla

تو از همه به من نزدیکتریبا یک واژه از دور ویرانم کردی نوشتی شکل" مهربانی" رامن اما آبی تر از آبی ها نقاشی اش کردم #لیلا_ادبی @adabi_leyla

...,"دوست داشتنت"رها در عمق واژه‌ی مهربانی از آسمان های آبی کنج قفسه ی سینه ام تنگ گل سرخ هابیهوش تپیدن‌هااین همه بال زدناین همه کبوترزائر مهربانیت هستندحوالی" دلتنگی" امواژه ها معنی فراخ پروازند.#لیلا_ادبی @adabi_leyla

...زخم_شعر پیله می کندتا ظهور پروانگی دچار باید بود!!! #لیلا_ادبی @adabi_leyla

ناز ایل شاید نام دختریست شمالیاو جوردیگریدل به دریا زد با دستانی پر سخاوت اما قلبی زخمیو نگاهی مملو از باران در آرزوهایی به لطافت عطر شالی برگشت به ساحل ...دلتنگ غمگین#لیلا_ادبی @adabi_leyla