#روایت_شب بعضی زخم‌ها باید بمانند تا یادمان نرود چه چیزهایی را نباید دوباره تکرار کنیم.#پائولو_کوئی…

#روایت_اندیشه هنر یک دروغگوی خوب اینه که به بقیه بقبولونه، که استعداد "دروغ" گفتن نداره!@adabi_revayat

#روایت_قلم غم، آدم را از درون می‌جود، بی‌آنکه نشان دهد. آدم را می‌خورد، تمام می‌کند، بعد، آدم مثل پوست خالی می‌افتد کنار زندگی.#محمود_دولت‌آبادی #کلیدر@adabi_revayat

#روایت_صبحعیبی ندارد که به آسیـب پذیری یا صدمه دیدن خود اعتراف کنید.باد درخـتی را که خم می‌شود از جا در نمی‌آورد. اما اگر اصـرار بر راست ایستادن داشته باشید، از طوفان جـان سالم به در نخواهید برد.✍ #مارگارت_رابینسون_رادرفورد📸 #زهرا_کریمی @adabi_revayat

#روایت_شب گرچه می‌گویند این دنیا به غیر از خواب نیستای اجل! مهمان نوازی کن که دیگر تاب نیست#فاضل_نظری@adabi_revayat

#روایت_موسیقی 🎤 علیرضا قرائی منش🎼 دختر بهاردر این ناتمامی زندگی تنها چیزی که منجی آدمی ا‌ست عشق است.#شمس_لنگرودی@adabi_revayat

#روایت_خبر داستان بدن انسانسرویس علم خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - الهام عبادتی: کتاب «داستان بدن انسان» نوشته‌ دنیل لیبرمن به تجرمه ماندانا فرهادیان که از سوی نشر کرگدن منتشر شده، را می‌توان یکی از مهم‌ترین تلاش‌های سال‌های اخیر برای بازخوانی بدن انسان از منظر تکامل دانست؛ کتابی که نه فقط درباره زیست‌شناسی، بلکه درباره تاریخ پنهانِ بدن ماست. لیبرمن در این اثر می‌خواهد نشان دهد بدن انسان را نمی‌توان جدا از گذشته تکاملی‌اش فهمید. این ایده شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما ستون اصلی پروژه فکری لیبرمن را می‌سازد؛ پروژه‌ای که تلاش می‌کند میان زیست‌شناسی تکاملی، انسان‌شناسی، پزشکی و زندگی روزمره پلی بزند. «داستان بدن انسان» درواقع روایتی است از این تناقض بزرگ: اینکه بدن ما برای جهانی بسیار قدیمی‌تر طراحی شده، اما ناچار است در جهان مدرن زندگی کند؛ جهانی که با سرعتی بسیار بیشتر از توان تکامل بدن تغییر کرده است.ibna.ir/x6Hfmما را دنبال کنید در:@adabi_revayathttp://revayatedastan.irinstagram.com/anjoman_revayat?igshid=r5pq…