گویند روزی ناصر الدین شاه ، تمام ادیبان را جمع کرد و از معنای این بیت حافظ سوال کرد:بلبلی برگ گلی خ…
انتشار: 2026/07/26 21:57 UTC
گویند روزی ناصر الدین شاه ، تمام ادیبان را جمع کرد و از معنای این بیت حافظ سوال کرد:بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشتو اندر آن برگ و نوا خوش نالههای زار داشتکه اگر این بلبل خوش بوده است، پس چرا نالههای زار داشته ؟؟اما از پاسخ هیچ یک از ادیبان راضی نشد. بنابراین نامهای برای شاعر بزرگ معاصر خود ، «وصال شیرازی» نوشت و معنای دقیق این غزل حافظ را جویا شد.نامه زمانی به دست وصال رسید که او عزادار فرزندش بود. وصال، نامه ناصرالدین شاه را در نیمه شب مطالعه میکند و برای کشف معنای حقیقی این ابیات ، رجوعی به اعداد ابجدی حروف الفبا میکند و در می یابد که:عدد ابجدی بلبلی برگ گلی، با ابجد حروفِ حضرات علی، حسن و حسین علیهم السلام مطابقت دارد ؛ لذا پاسخ پادشاه را به زبان شعر به این صورت بیان میکند که:خسروا در حالتی کین بنده را غم یار داشتیادم آمد کز سؤالی ، آن جناب اظهار داشتدر خطوط شعر حافظ گرچه پرسیدی زمنبلبلی برگِ گلی خوشرنک در منقار داشتفکر بسیاری نمودم، لیک معلومم نشدچونکه شعرش در بُطون ، اسرار بس بسیار داشتنیمه شب غواص گشتم در حروف ابجدیتا ببینم این گُهر ، آیا چه دُرّ ، در بار داشتبلبلی ، برگِ گلی ، شد ۳۵۶با علی و با حسین و با حسن معیار داشتبرگ گل سبز است و دارد آن نشانی از حسنچونکه در وقت شهادت ، سبزی رخسار داشترنگ گل سرخ است این باشد نشانش از حسینچونکه در وقت شهادت چهره ای گلنار داشتبلبلی باشد علی کز حسرت زین برگ و گل*دائما آه و فغان و نالهی بسیار داشت*@adabiyat_va


