داستان کوتاه زیبا از چخوف تقدیم به شما:---در یکی از روستاهای دورافتادهٔ روسیه، روستاییای را هنگام…
انتشار: 2026/08/21 05:40 UTCدریافت: 2026/08/22 06:03 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 06:03 UTC
داستان کوتاه زیبا از چخوف تقدیم به شما:---در یکی از روستاهای دورافتادهٔ روسیه، روستاییای را هنگام باز کردنِ پیچهای ریل قطار دستگیر کردند...بازرس:«میفهمی جانِ هزاران انسان را به خطر انداختهای؟ چرا آن پیچها را باز میکنی؟»روستایی:«فقط یک پیچ است ارباب... برای سنگین کردنِ قلابِ ماهیگیریام لازمش دارم. من که به کسی آسیب نمیزنم. تازه، همهٔ اهل روستا همین کار را میکنند؛ یک پیچ را باز میکنیم و بعدی را میگذاریم بماند. در درس فیزیک خواندهایم، بار تقسیم میشود و قطار واژگون نمیشود.»بازرس:«این دیوانگی است! یعنی دهدار این را نمیبیند؟»روستایی:«چطور نبیند؟ او حتی قفلهای پاسگاه و خانهٔ خودش را هم از همین پیچها ساخته. بالاخره مفت است دیگر...»بازرس:«خب، اگر حقوقتان را زیاد کنیم چه؟ دست از این دزدی برمیدارید؟»روستایی:«مسئله پول نیست ارباب، مسئله عادت است. اگر عدالت و اخلاق را در کودکیمان یادمان ندهید، بزرگ هم که بشویم، حتی اگر جیبمان پر از پول شود، باز هم به باز کردنِ آن پیچها ادامه میدهیم.»بازرس که از این حجمِ جهالت وحشتزده شده بود، برای نوشتنِ گزارش خود سوار قطاری شد که به مقصد پایتخت میرفت.همانطور که از پشت پنجره به بیرون چشم دوخته بود، زیر لب زمزمه کرد:«این فلاکت روزی به یک فاجعه ختم خواهد شد...»در همین لحظه، کودک خردسالی را کنار ریل دید که دو پیچ در دست داشت.کودک لبخندزنان دست تکان میداد.بازرس از سرِ وحشت و هراس فریاد کشید:«قطار را نگه دارید!»اما دیگر خیلی دیر شده بود. صدای مهیب و کرکنندهای از برخوردِ فلزات به گوش رسید.آن کودک نه فیزیک میدانست و نه قاعدهٔ «یکی درمیان باز کردن» را. او فقط همان کاری را کرده بود که از بزرگترها دیده بود؛ با این تفاوت که دو پیچِ کنار هم را با هم باز کرده بود.قطار واژگون شد.بذری که جهالت کاشته بود، در خاکی که با بیعدالتی آبیاری شده بود، به شکل فاجعهای عظیم درو شد.تقصیر کیست یا گناهکار کیست؟مجرم اصلی کیست؟«جامعهای که جهل را عادی میانگارد، نظامی که منفعت را بر اخلاق مقدم میداند، فرهنگِ "چیزی نمیشود" و تمام کسانی که در برابر نادرستی سکوت میکنند.»چراکه برخی جوامع یکباره فرو نمیریزند.نخست، پیچهایشان شل میشود.آنتوان چخوف
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- 💞پندانه💞 · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۳۰ مرداد ۱۴۰۵، ۱۶:۰۰
- کافی نت سهندیه · تطابق دقیق — ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۰:۵۳
- پویش خانه تکانی فرهنگی · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۴:۵۹
- ادبیات و... · تطابق دقیق — ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۶:۰۳
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — ادبیات و...
به دل گفتم: «کدامین شیوه دشوار است در عالم؟» نفس در خون تپید و گفت: «پاس آشناییها»بیدل دهلویشبتون آرام☘@adabiyat_va
.نزار_قبانی دربارهٔ ایران گفته بود:«کشور شما زیباترین کشوریست که دیدم، اینجا باران میخندد، گل ها میخندند،شکوفههای بارانخورده میخندند،بوتههای یاسمن بر سر دیوار ها میخندند، پسچرا هیچ آدمی نمیخندد؟......».@adabiyat_va
«آواز صبحگاهی زمین»🎶کره زمین صبحها آواز میخواند!محققان ناسا موفق به ضبط صدایی شبیه غوغای پرندگان شدهاند که توسط ذرات پرانرژی در سطوح بالای مگنتوسفر زمین در فضا ساطع میشوند.کمربند مغناطیسی زمین با گرفتن ذرات بادهاي خورشيدي، طنيني را به اعماق فضا ارسال مي كند كه دریافت آنها در هنگام صبح راحتتر است و به همین دلیل به نام «همسرایی سپیدهدم» نیز شهرت دارند. حالا می شود فهمیدکه چرا به جهان universe می گویند ،uni واحد و verse معنی سرود است .به عبارتی جهان یک سرود و سمفونی جاودانه است که اینک ناسا هم آن را به اثبات رسانده است.#موسیقی_زمین ✨🌏✨_در توضیحات فایل آمده که از هیچ ساز و افکت ی در آن استفاده نشده احساس قشنگ عشق و به آغوش کشیدن زمین ،با کل حیات موجود در آن را فارغ از هر گونه دسته بندی تجربه کنید . تجربه ای شگفت انگیز خواهد بود این اتصال ..اتصالی با کل فارغ از مرزها ،دسته بندی ها، نژاد ها، و عقاید سلیقه ها و ...@adabiyat_va
همه آهوان صحرا سَرِ خود گرفته بَر کف...به اُمید آنکه روزی به شکار خواهی آمد.....امیر_خسرو_دهلوی@adabiyat_va
بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگوییمگر چو باد وزیدی به زلف یار که بازبه گوش دل سخنی دلنواز میگوییمگر حکایت پروانه میکنی با شمعکه شرح قصه به سوز و گداز میگوییکنون که راز دل ما ز پرده بیرون شدبزن که در دل این پرده راز میگوییگوش زمین به نالهٔ من نیست آشنامن طایر شکسته پر آسمانیامگیرم که آب و دانه دریغم نداشتندچون میکنند با غم بیهم زبانیامشهریار
عشق منما همدیگر را تشنه یافتیمو سر کشیدیمهر آنچه که آب بود و خونما همدیگر را گرسنه یافتیمو یکدیگر رابه دندان کشیدیمآنگونه که آتش میکندو زخم بر تنمان میگذارداما در انتظار من بمانشیرینی خود را برایم نگه دارمن نیز به تو گل سرخی خواهم داد ...#پابلو_نرودا