با نوجوانی که تجربه بازداشت یا زندان دارد چه کنیم؟ راهنمای عملی برای خانواده‌ها، نزدیکان و معلمانرا…

چگونه می‌توان از ظرفیت یادگیری غیررسمی برای بهبود خواندن و ریاضی استفاده کرد؟تجربه‌ی یادگیری در کودکان تنها به حضور در کلاس درس یا مطالعه‌ی کتاب‌های درسی خلاصه نمی‌شود. تجربه‌های خارج از محیط مدرسه، مانند حضور در کتابخانه‌ها، بازدید از موزه‌ها، شرکت در فعالیت‌های فوق‌برنامه، اردوهای آموزشی، برنامه‌های بعد از مدرسه و بسیاری از تجربه‌های روزمره، از مهم‌ترین نمونه‌های یادگیری غیررسمی هستند و می‌توانند در پرورش مهارت‌هایی نقش داشته باشند که زیربنای پیشرفت تحصیلی کودکان‌اند. این تجربه‌ها به تدریج به رشد مجموعه‌ای از مهارت‌های شناختی و ارتباطی کمک می‌کنند و حوزه‌هایی مانند گسترش دایره واژگان، درک مطلب، حل مسئله، تفکر انتقادی و برقراری ارتباط موثر را دربر می‌گیرند.با این حال، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اثرگذاری یادگیری غیررسمی صرفا به شرکت در این فعالیت‌ها وابسته نیست، بلکه به کیفیت طراحی و اجرای آن‌ها بستگی دارد. بر همین اساس، در ادامه هفت پیشنهاد پژوهش‌محور برای طراحی و اجرای تجربه‌های یادگیری غیررسمی با هدف تقویت مهارت‌های خواندن و ریاضی مرور می‌شود.۱. برنامه‌ها را بر پایه‌ی شواهد علمی طراحی کنیمطراحی برنامه‌ها و تجربه‌های یادگیری برای کودکان و نوجوانان باید بر پایه‌ی یافته‌های پژوهش‌های روان‌شناسی رشد درباره‌ی مدل شکل‌گیری و رشد مهارت‌ها انجام شود. این پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مهارت‌ها چگونه ایجاد و تقویت می‌شوند و چه عواملی بر رشد آن‌ها اثر می‌گذارند. استفاده از این اطلاعات به طراحی تجربه‌های یادگیری اثربخش‌تر کمک کند. ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.✏️ @AfroozSchool

یادگیری غیررسمی؛ حلقه‌ی گمشده‌ی موفقیت تحصیلیخانواده و مدرسه، دو رکن اصلی رشد، تربیت و یادگیری کودکان هستند و نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری مسیر پیشرفت تحصیلی و موفقیت آنان دارند. اما بخش مهمی از آنچه کودکان می‌آموزند، در دل فرصت‌های یادگیری غیررسمی شکل می‌گیرد؛ تجربه‌هایی که بیرون از کلاس درس اتفاق می‌افتند، اما نقش مهمی در رشد شناختی، اجتماعی و تحصیلی آنان دارند.مراکز فرهنگی، کلاس‌های هنری و ورزشی، برنامه‌های بعد از مدرسه، فعالیت‌های داوطلبانه و حتی بسیاری از تجربه‌های روزمره، نمونه‌هایی از این فرصت‌های یادگیری هستند. این تجربه‌ها، که گاه با همراهی سازمان‌ها و مراکز یادگیری غیررسمی فراهم می‌شوند، فرصت‌هایی ایجاد می‌کنند که مدرسه به تنهایی قادر به فراهم کردن همه‌ی آن‌ها نیست. پژوهشگران معتقدند کودکان زمانی بهترین یادگیری را تجربه می‌کنند که در محیط‌هایی فعال، مشارکتی و معنادار قرار بگیرند؛ محیط‌هایی که در آن‌ها فرصت پرسیدن، تجربه کردن، کشف کردن و دریافت بازخورد داشته باشند.این تجربه‌ها به رشد مجموعه‌ای از مهارت‌ها کمک می‌کنند که به‌تدریج و در طول سال‌های رشد شکل می‌گیرند و حوزه‌هایی مانند گسترش دایره‌ی واژگان، درک مطلب، حل مسئله، تفکر انتقادی و توانایی برقراری ارتباطات موثر را دربرمی‌گیرند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این مهارت‌ها از عوامل مهم موفقیت تحصیلی هستند و نقش مهمی در بهبود عملکرد کودکان در خواندن و ریاضی دارند. نابرابری در فرصت‌های پرورش این مهارت‌ها نیز یکی از عوامل شکل‌گیری شکاف‌های آموزشی میان کودکان است. ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.✏️ @AfroozSchool

چگونه می‌توان شکاف‌های یادگیری را جبران کرد؟ یادگیری همیشه در شرایط عادی و قابل انتظار رخ نمی‌دهد. همه‌گیری کرونا یکی از فراگیرترین نمونه‌های این تجربه بود که روند یادگیری میلیون‌ها دانش‌آموز در سراسر جهان را مختل کرد و نشان داد آمادگی نظام‌های آموزشی برای مواجهه با بحران، به اندازه‌ی کیفیت برنامه‌های درسی اهمیت دارد. با این حال، این تجربه، درس‌های ارزشمندی نیز برای نظام‌های آموزشی به همراه داشت: از تدوین روش‌های اثربخش در آموزش آنلاین تا طراحی برنامه‌های جبرانی، حمایت هدفمند از دانش‌آموزان آسیب‌پذیر و تلاش برای حفظ تداوم آموزش در شرایط بحرانی. امروز این آموخته‌ها می‌توانند در مواجهه با هر اختلالی در فرایند آموزش حضوری، راهنمای معلمان و برنامه‌ریزان آموزشی باشند.اگرچه شرایط امروز با دوران همه‌گیری یکسان نیست، اما بسیاری از خانواده‌ها و معلمان ایرانی در ماه‌های اخیر با دغدغه‌هایی مشابه روبه‌رو بوده‌اند. تعطیلی‌های مکرر مدارس، آموزش آنلاین در سایه‌ی اختلال و قطعی اینترنت، بحران‌های سیاسی و اقتصادی و محدود شدن دسترسی به آموزش حضوری، فرصت‌های یادگیری برای بسیاری از دانش‌آموزان را کاهش داده‌است.پژوهش‌های انجام‌شده پس از همه‌گیری نیز نشان می‌دهد که شکاف‌های یادگیری تنها نتیجه‌ی تعطیلی مدارس یا کاهش زمان آموزش نیستند، بلکه ترکیبی از عوامل آموزشی، خانوادگی، اقتصادی، اجتماعی و روانی در شکل‌گیری آن‌ها نقش دارد. از این رو، دانش‌آموزانی که در مناطق محروم زندگی می‌کنند یا به فناوری و منابع آموزشی دسترسی کافی ندارند، معمولا بیشتر آسیب می‌بینند و نابرابری‌های آموزشی در چنین شرایطی عمیق‌تر می‌شود.این تجربه‌ها یک پیام روشن دارند: جبران فرصت‌های از دست‌رفته یادگیری به معنای افزایش زمان آموزش نیست؛ بلکه به معنای بازآفرینی تجربه‌ای از یادگیری است که در آن دانش‌آموز بار دیگر احساس امنیت، انگیزه، تعلق و توانمندی کند.ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.✏️ @AfroozSchool

کار در دوران بحران: چگونه بهره‌وری خود را در ۶ قدم حفظ کنیم؟حدود یک ماه از شروع همه‌گیری گذشته بود که یک روز صبح با هیجان از خواب بیدار شدم؛ خوشحال از اینکه قرار بود یک روز کامل و بدون جلسه داشته باشم تا به فهرست کارهای عقب‌افتاده‌ام برسم و روی پروژه‌های مهم‌تر تمرکز کنم. اما در پایان روز وقتی به رختخواب رفتم، متوجه شدم دقیقا هیچ کاری انجام نداده‌ام. برنامه‌ام زیر بار خستگی، حواس‌پرتی و نوعی رخوت و بی‌حوصلگی از هم پاشیده بود. از زمانی که هدر داده بودم احساس عذاب وجدان داشتم و بابت حجم کاری که به روز بعد منتقل شده بود، مضطرب بودم.خیلی زود فهمیدم که تنها نیستم.یکی از مراجعانم در گروه کوچینگ نوشته بود:«احساس می‌کنم از همیشه مشغول‌ترم، اما انگار بهره‌وری‌ام کمتر شده. کسی مثل من هست؟»مراجع دیگری در ایمیلی برایم نوشت:«از حجم اتفاقاتی که در جریان است احساس درماندگی می‌کنم. انگار این آدم، من نیستم! من معمولا در مدیریت خودم و تیمم در شرایط سخت خیلی خوب عمل می‌کنم.»کم‌کم گفت‌وگوها به موضوع سوگ و اندوه کشیده شد. ما در حال تجربه‌ی ترکیب پیچیده‌ای از احساسات هستیم؛ احساساتی که باعث می‌شود هم برای چیزهایی که از دست داده‌ایم سوگواری کنیم و هم نگران فقدان‌هایی باشیم که هنوز اتفاق نیفتاده‌اند.ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.✏️ @AfroozSchool

تاب‌آوری روانی در «میدان سیاست دینی»بیشترِ گفت‌وگوهای دوستانه و خانوادگی این روزها به بحث‌های سیاسی ختم می‌شود که با سوگیری‌های سیاسی، احساس معذب شدن، ناآرامی، دل‌آشوبی، فرسودگی یا حتی خشم همراه است. هم‌زمانی رخداد‌های پرتنش با آسیب‌های روانی-مذهبی، برای بسیاری از افراد، آشفتگی‌های عاطفی شدیدی ایجاد کرده است. در چنین فضایی، آنچه بسیاری از ما تجربه می‌کنیم، صرفا اختلاف نظر یا نگرانی معمول نیست، بلکه ترکیبی پیچیده از اضطراب سیاسی، تهدید هویتی، فرسودگی روانی و بازفعال‌شدن روان‌زخم‌های قدیمی است ؛ تجربه‌ای که ممکن‌ است به‌سادگی احساس امنیت، آرامش و حتی هویت ما را تحت تأثیر قرار دهد. از همین رو، توجه به نیازهای روانی و عاطفی‌مان نه فقط یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای حفظ تاب‌آوری است. این مجموعه می‌کوشد با نگاهی دقیق‌تر، بخشی از این تجربه‌ی پیچیده را نام‌گذاری و قابل فهم کند. هدف، ایجاد فضایی برای درک عمیق‌تر، همدلی بیشتر و شاید قدمی کوچک به سوی تاب‌آوری روانی در دل این وضعیت است. در ادامه، به ۱۰ راهکار عملی نیز پرداخته‌ایم که می‌توانند به ما کمک کنند تا در میانه‌ی این آشفتگی، ثبات بیشتری را تجربه کنیم و ارتباطی متعادل‌تر با خود و جهان پیرامون‌مان برقرار سازیم.لطفا این مطلب را با والدین، معلمان و آموزشگرانی که می‌شناسید به اشتراک بگذارید.ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید.✏️ @AfroozSchool

برایمان نوشتید که گوش دادن به متن بلند این روزها آسان‌تر از خواندن متن بلند است. آخرین مطلب مدرسه‌ی افروز را در حد توان و امکانات محدود این روزهای افروز به نسخه‌ای شنیداری تبدیل کردیم. اگر نکته‌ای دارید برایمان بنویسید تا در تلاش‌های بعدی در نظر بگیریم و نسخه‌های شنیداری بهتری برایتان آماده کنیم.این محتوا هم‌چنین در پلتفرم‌های اپل‌پادکست و کست‌باکس و یوتیوب در دسترس است. لینک اپیزود در اپل پادکست:apple.co/4kNYoY2%DA%A9%D8%B3%D8%AA%E2%80%… @AfroozSchool