یک روز نوبت زارعی است، روز دیگر داورکیا...ظاهراً تنها گناه برخی مدیران این است که اهل «بلهقربانگو…
انتشار: 2026/07/06 19:42 UTC
یک روز نوبت زارعی است، روز دیگر داورکیا...ظاهراً تنها گناه برخی مدیران این است که اهل «بلهقربانگویی» نیستند و میکوشند بر اساس قانون، وجدان و مسئولیت حرفهای خود تصمیم بگیرند. هر مدیری که استقلال رأی داشته باشد، باید خود را برای موجی از تخریب، حاشیهسازی و تلاش برای حذف آماده کند.آنها که خود نه تجربه و وزانت مدیریتی دارند و نه کارنامهای درخور دفاع و ارائه به افکار عمومی، با رسیدن به سمتهای مهم، شٱن سمت مهم خود را فراموش کرده با استفاده از قدرتی که امانت است، بهجای رقابت در میدان خدمت، تمام توان خود را صرف حذف مدیران مستقل میکنند تا راه را برای مدیران مطیع و «بلهقربانگو» هموار سازند. در این میان، برخی بوقچیها و رسانهنماها نیز با قلمهای اجارهای و روایتهای یکسویه، میکوشند با وارونهنمایی واقعیت و تخریب شخصیت مدیران مستقل، این پروژه را تکمیل کنند؛ اما افکار عمومی سالهاست تفاوت میان نقد دلسوزانه و تخریب سفارشی را بهخوبی میشناسد و فریب این نمایشهای تکراری را نمیخورد.مدیریت، میدان تسویهحسابهای شخصی و سیاسی نیست. اگر ملاک ماندن یا رفتن مدیران، میزان تملق، اطاعت بیچونوچرا و تأمین منافع حلقههای قدرت باشد، دیگر نباید از توسعه، عدالت، شایستهسالاری و خدمت صادقانه سخنی گفت. در چنین فضایی، مدیران مستقل حذف میشوند، چاپلوسان میداندار میشوند و هزینه این رویکرد را در نهایت مردم و منافع عمومی خواهند پرداخت.دست از مهندسیهای پشتپرده، فشارهای غیررسمی و پروژههای تخریب بردارید. بگذارید مدیران در فضایی آرام و بر اساس قانون پاسخگوی عملکرد خود باشند، نه قربانی سهمخواهی، تسویهحسابهای شخصی و بازیهای سیاسی.قدرت و جایگاه ماندگار نیست؛ اما آنچه در حافظه مردم ثبت میشود، رفتارها، انصافها و بیانصافیهاست. تاریخ بارها ثابت کرده است که صندلیها جابهجا میشوند، اما کارنامه افراد باقی میماند و افکار عمومی، عملکرد را با تبلیغات، هیاهو و پروژههای تخریبی اشتباه نخواهد گرفت.✍ احمد لطفی
