@agheliahmad📚تراستی‌های منتظر فروپاشی نظام، از خود تحریم خطرناک‌ترند🎤سیدجواد حسینی‌کیا، عضو کمیسیون…

@agheliahmad📚سه‌راهی بنزین؛ صف، شوک قیمت یا بازار سهمیه؟ناترازی ۱۴ میلیون لیتری / هر سه سناریو فقط هزینه کمبود را جابه‌جا می‌کنند، نه اینکه آن را حل کنند✍ خبرآنلاین در گزارشی نوشت:🔹دولت با فاصله‌ای روزانه میان مصرف حدود ۱۳۵ میلیون لیتر و عرضه داخلی حدود ۱۲۱ میلیون لیتر بنزین روبه‌روست. سه الگو برای مهار این وضعیت روی میز قرار گرفته، اما مسئله فقط انتخاب میان سه روش توزیع نیست. پرسش مهم‌تر این است: کدام گزینه واقعاً از ناترازی کم می‌کند و کدام فقط هزینه کمبود را از جایی به جای دیگر منتقل می‌کند؟🔹در سناریوی نخست، قیمت تغییر نمی‌کند و بنزین تا سقف تقریبی ۱۲۱ میلیون لیتر در روز توزیع می‌شود؛ با تمام شدن سهم جایگاه، نازل خاموش می‌شود. قیمتی که با ساعت انتظار، رفت‌وآمد اضافه و نااطمینانی پرداخت می‌شود. این هزینه نیز یکسان میان همه توزیع نمی‌شود؛ کسی که زمان آزادتر دارد با کارگر شیفتی در موقعیت یکسانی قرار ندارد.🔹سناریوی دوم ۱۲۱ میلیون لیتر موجود را با سهمیه‌ای مشخص میان خودروها تقسیم می‌کند و مصرف بالاتر از سهمیه را به نرخ آزاد می‌سپارد. کرمان برای چند ساعت به نمونه‌ای از همین منطق تبدیل شد که بنزین با نرخ تمام‌شده پالایشگاهی ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان عرضه شد، اما ساعاتی بعد اجرای طرح متوقف شد. در اقتصادی با تورم سالانه ۶۶ درصدی، ظرفیت جذب یک شوک تازه محدود است.🔹سناریوی سوم در ظاهر عادلانه‌ترین روایت را دارد: یارانه بنزین فقط نصیب مالک خودرو نشود و هر فرد سهمی مستقیم از آن داشته باشد. حدود ۹۰ تا ۹۱ میلیون لیتر باقی‌مانده میان مردم توزیع خواهد شد؛ رقمی نزدیک به روزانه یک لیتر برای هر نفر. اما این طرح ناترازی ۱۴ میلیون لیتری را حل نمی‌کند؛ فقط عرضه موجود را بازتوزیع می‌کند.🔹هر سه سناریو می‌توانند فروش ثبت‌شده را در کوتاه‌مدت به سقف عرضه نزدیک کنند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی موتور ناترازی را خاموش نمی‌کنند. اگر خودرو همچنان پرمصرف بماند، حمل‌ونقل عمومی ظرفیت کافی نداشته باشد و بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده کند پیش برود، سیاست فقط مشخص می‌کند هزینه کمبود از جیب چه کسی و به چه شکلی پرداخت شود.🔹براساس آنچه محمدجعفر قائم‌پناه از نتایج نظرسنجی‌های دولت اعلام کرده، ۸۰ درصد مردم نگران معیشت و گرانی‌اند. هر سیاستی که احتمال افزایش هزینه رفت‌وآمد یا ایجاد موج تازه‌ای از انتظارات تورمی را داشته باشد، در بستری اجرا خواهد شد که تحمل اقتصادی خانوار از پیش تحت فشار است.📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad

@agheliahmad📚کفش رباتیک؛ ایده‌ای برای آینده🔹یک طرح مفهومی، کفش‌هایی رباتیک را نشان می‌دهد که می‌توانند به‌صورت خودکار دور پا بسته و محکم شوند.🔹این فناوری می‌تواند در آینده در تجهیزات ایمنی، توان‌بخشی پزشکی، کفش‌های هوشمند و لباس‌های رباتیک استفاده شود.🔹البته این محصول فعلاً فقط یک طرح مفهومی است و به‌صورت تجاری عرضه نشده است./چندثانیه📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad

@agheliahmad📚ظفرقندی: هر مسیری جز «یادداشت تفاهم» خسارت زیادی برای کشور به‌دنبال دارد✍محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت: 🔹️اگر هر مسیری جز یادداشت تفاهم طی شود، خسارت زیادی برای کشور ایجاد می‌کند.🔹️در پساجنگ، حرکت در مسیر گذشته همان نتایج گذشته را رقم می‌زند؛ باید تغییرات جدی صورت گیرد.🔹️خدا نیامرزد کسی را که در رسانه ملی علیه افراد حرف زد، «بگم‌بگم» راه انداخت و فرصت پاسخ را به رسانه ملی نداد.🔹️اگر کسی علیه فرد دیگری حرف می‌زند، فرصت دفاع داشته باشد و اصول اخلاقی و ادبی رعایت شود. 📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad

📚 تراستی‌ها چه کسانی هستند؟🔹تحریم‌های گسترده بانکی و محدودیت‌های اقتصادی، کشور تحریم شده را مجبور به استفاده از تراستی‌ها می‌کند.🔹تراستی به واسطه‌ها و جایگزین‌های مورد اعتماد در خارج از کشور گفته می‌شود که وظیفه دریافت، نگهداری و انتقال پول و ارز حاصل از فروش نفت را بر عهده دارند./تجارت نیوز📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad

@agheliahmad📚تعداد خانه خالی در ایران اعلام شد✍طاهرخانی، معاون وزیر راه:▫️در سطح کلان اقتصادی لزوماً با کمبود مطلق واحد مسکونی مواجه نیستیم؛ چراکه حدود ۳۲.۵ میلیون واحد مسکونی در کشور وجود دارد و با کسر حدود ۲.۵ میلیون واحد خالی، نزدیک به ۳۰ میلیون واحد مسکونی در اختیار خانوارها قرار دارد، در حالی که تعداد خانوارهای کشور حدود ۲۷.۱ میلیون خانوار است./مهر📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad

@agheliahmad📚 بحران فقط گرانی نیست؛ وقتی مردم آینده‌ای برای خود نمی‌بینند.✍دکتر سعید صیاد♦️مسئله امروز ایران را نمی‌توان فقط با چند شاخص اقتصادی توضیح داد. ♦️آنچه در حال شکل‌گیری است، ترکیبی از فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید، نااطمینانی سیاسی و فرسایش امید اجتماعی است.♦️وقتی بخش بزرگی از جامعه دیگر توان خرید ندارد، طبیعی است که بازار از رونق بیفتد. ♦️وقتی مردم برای تأمین نیازهای ضروری خود هم تحت فشار باشند، مصرف کاهش پیدا می‌کند، کسب‌وکارها آسیب می‌بینند، تولیدکننده با کاهش تقاضا مواجه می‌شود و در نهایت یک چرخه معیوب شکل می‌گیرد: فقر بیشتر، مصرف کمتر، تولید ضعیف‌تر و فرصت‌های شغلی کمتر.♦️اما مسئله فقط این نیست که مردم امروز چقدر پول در جیب دارند؛ مسئله مهم‌تر این است که چقدر به فردای خود اطمینان دارند.♦️وقتی بی‌ثباتی سیاسی و اقتصادی اجازه نمی‌دهد مردم برای چند ماه و چند سال آینده برنامه‌ریزی کنند، سرمایه به‌جای تولید به سمت حفظ ارزش خود می‌رود؛ از ارز و طلا و ملک گرفته تا هر چیزی که مردم تصور می‌کنند از کاهش ارزش پولشان جلوگیری می‌کند. ♦️در چنین شرایطی حتی تلاش و پس‌انداز هم برای بسیاری از مردم معنای سابق خود را از دست می‌دهد.♦️جامعه‌ای که سال‌ها تورم، تحریم، کاهش قدرت خرید و نااطمینانی را تجربه کرده، فقط فقیرتر نمی‌شود؛ امیدش را هم از دست می‌دهد.♦️ وقتی یک جوان نمی‌داند حاصل چند سال کارش فردا چه ارزشی خواهد داشت، یا خانواده‌ای نمی‌تواند برای مسکن، ازدواج، تحصیل و آینده فرزندش برنامه‌ریزی کند، مسئله دیگر فقط اقتصاد نیست؛ مسئله به آینده جامعه مربوط می‌شود.♦️قدرت کشور فقط به قدرت نظامی وابسته نیست. قدرت واقعی زمانی پایدار می‌ماند که اقتصاد توان تولید ثروت داشته باشد، مردم قدرت خرید داشته باشند، کسب‌وکارها بتوانند نفس بکشند و جامعه به آینده امیدوار باشد.♦️ کشوری که مردمش در تأمین نیازهای اساسی تحت فشار باشند و گردش اقتصادی آن ضعیف شود، دیر یا زود هزینه این ضعف را پرداخت خواهد کرد.♦️به همین دلیل، تفاهم و کاهش تنش فقط یک موضوع دیپلماتیک نیست؛ یک ضرورت اقتصادی هم هست.♦️ البته توافق یا کاهش تنش به‌تنهایی مشکلات ساختاری اقتصاد ایران را حل نمی‌کند، اما می‌تواند فضای لازم برای اصلاحات، سرمایه‌گذاری، رشد تولید و بازسازی اعتماد را فراهم کند.♦️مردم انتظار ندارند همه مشکلات یک‌شبه حل شود؛ اما انتظار دارند آینده قابل پیش‌بینی باشد.♦️اگر امروز فقط به دنبال مدیریت بحران باشیم و برای بازگرداندن قدرت خرید، رشد اقتصادی، اعتماد عمومی و امید به آینده کاری نکنیم، جامعه از «زندگی کردن» به فقط دوام آوردن می‌رسد.و شاید خطرناک‌ترین مرحله همین‌جاست:♦️وقتی مردم نه‌تنها توان خرید ندارند، بلکه امیدی هم به بهتر شدن فردا ندارند.📚به کانال تلگرامی #تحلیلهای_اقتصادی بپيونديد :👇@agheliahmad@agheliahmad