✨ فصلی نو در مسیر توسعه علاالدین تراول ایرانبا نهایت احترام و قدردانی، از زحمات، خدمات و تلاش‌های ا…

💙 روز جهانی پدر مبارک به همه پدرهای مهربان دنیاامروز، یکشنبه ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، طبق عادت هر روز صبح از خواب بیدار شدم و دستم رفت سمت گوشی تا ساعت را ببینم، اما دیدم یک هدیه کوچولو کنار گوشی گذاشته شده است.برداشتمش و دیدم آرشا، پسر هشت ساله‌ام، در مدرسه برای روز پدر یک کتابچه دست‌ساز درست کرده و برایم گذاشته است. روی جلدش نوشته بود:Happy Father's Day!شروع کردم به ورق زدنش...هر صفحه یک جمله نوشته بود و یک نقاشی کشیده بود. بعضی‌هایش آدم را می‌خنداند، بعضی‌هایش آدم را به فکر فرو می‌برد و بعضی‌هایش واقعاً دل آدم را گرم می‌کرد.مثلاً نوشته بود:"I'm grateful that you brought me into so many countries."«خوشحالم و قدردانم که من را به کشورهای زیادی برده‌ای.»و یا:"I love you because you bring me to school every day."«دوستت دارم چون هر روز من را به مدرسه می‌بری.»راستش وقتی همه صفحات را کنار هم گذاشتم، احساس کردم چکیده تمام نوشته‌های آرشا به یک چیز می‌رسد:برای بچه‌ها، عشق پدر در چیزهای بزرگ خلاصه نمی‌شود؛ عشق یعنی وقت گذاشتن، یاد دادن، همراه بودن، دنیا را نشان دادن، خاطره ساختن و حضور داشتن در کنارشان، حتی در ساده‌ترین اتفاقات روزمره.صبحم با این هدیه کوچک، خیلی قشنگ شروع شد و کلی ذوق کردم. حالا آرشا برای خودش کلی ایده، فکر، برنامه و خلاقیت دارد و همین است که حس پدر بودن را هر روز شیرین‌تر و هیجان‌انگیزتر می‌کند.بعد از این داستان، کلی با پدر عزیزم صحبت کردم و گپ زدیم. پدر من، آقای علی جعفری، متولد کاشان، فارغ‌التحصیل دانشگاه اصفهان پیش از انقلاب و سال‌ها دبیر و معلم بچه‌های این سرزمین بوده است. مردی آرام، مهربان و کم‌حرف که همیشه بی‌سروصدا زحمت کشید، سرش به کار خودش بود و با صبر و آرامش ما را بزرگ کرد. اگر بخواهم منصف باشم، اخلاق آرام و صبورم بیشتر به پدرم رفته و روابط عمومی و معاشرتی بودنم را از مادرم به ارث برده‌ام. 😊امروز همین‌طور یاد پدر آتوسا هم افتادیم؛ زنده‌یاد مهندس ابوالفضل گودرزیان، متولد ساری، فارغ‌التحصیل دانشگاه تبریز پیش از انقلاب و دوره‌دیده ایتالیا، که سال‌های زیادی از عمرش را صرف آموزش و توسعه کشاورزی کرد. او هم مانند پدر من، مردی آرام، شریف و خانواده‌دوست بود که آرامش خانواده برایش از هر چیزی مهم‌تر بود. چند سالی است که در کنار ما نیست، اما یاد و خاطرات خوبش همیشه زنده است.اما امروز، دقایقی هم مکث کردم...دقایقی که فشار عجیبی روی چشم‌هایم بود تا اشک‌هایم جاری نشود.اشک برای رفیقی که او هم پدر بود؛ پدری که پدرش هنوز در قید حیات است، اما فرزندش امروز روز پدر را بدون حضور پدرش سپری می‌کند.بله، کسی نیست جز نوید رادمتین.کاش امروز او هم بود... کاش مثل سال‌های قبل با هم گپ می‌زدیم، می‌خندیدیم و روز پدر را به هم تبریک می‌گفتیم.اما حیف...بعضی آدم‌ها می‌روند، اما جای خالی‌شان در بعضی روزها بیشتر از همیشه احساس می‌شود.امروز، هم پسرم خوشحالم کرد، هم با پدر عزیزم گپ زدم، هم از پدر آتوسا یاد کردیم و هم دلمان برای دوستی تنگ شد که خودش پدر بود و امروز نبود تا روز پدر را کنار عزیزانش جشن بگیرد.بماند به یادگار...امیرحسین جعفریتورنتو – کاناداروز جهانی پدر۲۱ ژوئن ۲۰۲۶ 💙