💠 عرفان و حماسه در مکتب امام سجّاد علیهالسّلامدو بُعد در مکتب امام سجاد علیهالسّلام میتواند بسیار درسآموز باشد: بُعدِ حماسه، شهامت، دلیری، دلاوری، نداشتن ترس و محافظهکاری و بُعدِ اهل عشق و انس با خدا بودن.شخصیت حماسی امام سجّاد علیهالسّلام بسیار برجسته است، خصوصاً مقارن وقایع عاشورا و پس از آن در سفر اسارت، جلوههای بسیار برجستهای از این شجاعت، شهامت و دلیری مشاهده میشود.خطبۀ امام سجاد علیهالسّلام در بدو ورود به کوفه چنان با شهامت و شجاعت ایراد میشود و مردم کوفه را مورد محاکمۀ علنی قرار میدهد که همه سرافکنده میشوند و صدای ضجّه و گریه بلند میشود.محاجّۀ عجیب و درخشندۀ امام سجاد علیهالسّلام با ابنزیاد حاکم کوفه، نشاندهندۀ هم عمق دید و هم شهامت و دلیری آن حضرت است.با محاجّه و مواجهۀ قدرتمندی که امام سجّاد علیهالسّلام در مجلس یزید با او میکنند، فضا چنان ملتهب میشود که یزید بهشدّت نگران آغاز یک انقلاب و دگرگونی در شام میشود.بُعدِ دیگر شخصیت آن حضرت که در آیینۀ ادعیه و مناجاتهای آن حضرت قابل مشاهده است هم، به شدت قابل تأمل است. انسان در سیر و سلوک و در مسیر تعالی معنوی به نتیجه نمیرسد، مگر اینکه اهل انس و خلوت عاشقانه با خدای متعال باشد.در سیر و سلوک، کسی به قرب الهی راه پیدا میکند، که اهل دلدادگی، اهل سوز و گداز عاشقانه و اهل نجوا و گفتگوهای عاشقانه با حقّ متعال باشد.باید اهل انس با خدا شد و از گفتگو با خدا لذّت برد، نه اینکه گفتگو با خدا را وسیلۀ آمرزش گناهان و رسیدن به حوائج قرار داد.با ریاضت میتوان به قدرتهای روحی، انجام کارهای خارقالعاده و کرامات رسید، امّا اینها هیچکدام دلیل تقرّب الیالله نیست.راه رسیدن انسان به قرب، لذّت بردن از گفتگو و مناجات با خدا و اهل ادعیه و مناجات شدن است.مکتب عرفانی اهلبیت علیهمالسّلام، حماسه در عرفان و عرفان در حماسه است؛ نه اینکه یک جریان عرفانی دور از شهامت و دلیری و رزمآوری یا یک مکتب رزمی و دلاورانه، امّا عاری از لطافتهای عرفانی و معرفت عارفانه بسازیم. این دو در هم تنیده است و مظهر بارزش نهضت اباعبدالله علیهالسّلام و جلوههای عارفانهای است که در این نهضت سلحشورانه وجود دارد. امیدواریم واقعاً این دو بعد را در وجود خودمان تقویت کنیم.🎤 استاد مهدی طیّب۱۴۰۴/۰۴/۳۰@ahlevela_channel