نامه جمعی از طلاب اردوی مثل خمینی خطاب به سخن‌گوی وزارت امور خارجه 💠💠💠جناب آقای دکتر بقایی سخن‌گوی…

با کی هستید دقیقا؟ با کی سخن میگویید؟🔺رییس جمهور در مجمع عمومی سازمان پزشکی ایران گفت:"بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و... جنگ را پایان دهیم."🔺آقای همتی هم در گفتگوی ویژه خبری گفت، "برای ما این اتفاق افتاده و یک واقعیتی است که نفت صادر نمیکنیم." او ادامه داد "ما به ذخایر ارزی مان دسترسی نداریم، آمریکا مسدودش کرده، او گفت شرایط امروز سخت تر از سالهای پایانی دهه نود است."🔺احتمالا میدانید که آخرین موضع گیری ترامپ، تغییر فاز از جنگ به فشار اقتصادی است. من چند سوال روشن دارم: ☘جنگ را مگر ما شروع کردیم که پایان دهیم؟ تفاهمنامه را مگر ما نقض کرده ایم که باید از نقضش دست بکشیم؟ مگر دشمن دنبال صلح است الان؟ که ما ردش کرده باشیم؟ ☘این جملات چه غایت و هدفی دارد؟ میخواهد چه کند؟ اگر مخاطبش عموم مردمند، که توی دل مردم را خالی میکند، و آنها را میترساند. اگر مخاطبش دشمن است، که پالس ضعف میفرستد، کمک به دشمن میکند، اگر هدفش ناامید کردن انقلابیون است و برگرداندن آنها از خیابان و شعار تقابل با آمریکا، که این از بین بردن قدرت خودتان است در مقابل دشمن خارجی و کودتا گر خارجی،واقعا غرضتان چیست؟ ☘بله البته ما مسوولین شجاع، مومن، مخلص و پای کاری داریم که با مسوولین هیچ کجای دنیا قابل مقایسه نیستند. با دقت میگویم "قابل مقایسه نیستند". اما دستگاه محاسبات و بیانشان نیاز به ارتقا دارد. ایران عوض شده، مردم مبعوث شده اند، منطقه تغییر کرده، دشمن منزوی شده، اهرمهای فشار در دست ما است، خوف دشمن بیشتر شده، زمین بازی عوض شده، اما بدون ملاحظه تحول دنیا و ایران مثل بازیکنهای گل کوچیک میشوید که متوجه شرایط بازی نیستند و لاییشان باز است و هر آن راه گل خوردن را با لایی بازشان به حریف نشان میدهند. @ali_mahdiyan

🔺️«متن پیام دکتر بقایی به اردوی مثل خمینی»✍️سلام و سپاس از میزبانی خوب در محفل گرم و دوستانه و پرشور و شعور.الحمدلله جمع 'باصفا' و 'دغدغه‌مند' و در عین حال 'حواس‌جمع' و 'پرسش‌گر' هستند. خداوند به همه شماها قوت و قدرت روزافزون عطا کند برای صیانت از مسیر حق.خدا خیرتون بدهد. همین روحیه را حفظ کنید. سرباز و دیپلمات در نظام ولایی هر دو تابع یک امر هستند و برای یک هدف می‌رزمند. آقای شهید فرمودند: "ایران بخوان". شهید سلیمانی تاکید داشتند: "ایران، حرم است." همگی حول محور پرچم ایران و تحت تدابیر امام زمانمان انشاالله در مسیر صیانت از عزت و استقلال ایران گام بر می‌داریم.اجازه ندهیم تندگویی‌ها و تندخویی‌ها باعث دلسردی مردم و ایجاد تردید در صفوف مردم مبعوث شده بشود.#مثل_خمینی💻 @ahd_ba_khomeini

🔻مسئله حجاب نیست؛ مسئله یله گی حکمرانی است🔻مسئله امروز دیگر بی‌حجابی نیست. دوگانه قدیمی باحجاب و بی‌حجاب را رها کنید؛ مساله امروز برهنگی هم نیست. آنچه زشت است بی حجابی نیست؛ یله گی حکمرانی است. 🔻وقتی شهروند از حاکمیت این پیام را دریافت می‌کند که هیچ قاعده و مرز روشنی وجود ندارد و عبور از هر مرزی فقط ایده جدید نیاز دارد، چرا باید انتظار داشت رعایت کند؟ اساسا چه چیز را رعایت کند؟ در هر جامعه‌ای آدم‌های مختلف وجود دارند؛ یکی از سر ناآگاهی، یکی تحت فشار محیط، یکی متأثر از عادی‌سازی، یکی گرفتار بازار نمایش و خودنمایی و دیگری تحت تأثیر فضای روانی و اجتماعی اطرافش، یکی هم چه بسا مزدور. هنر حکمرانی دقیقا همین‌جاست که قاعده را روشن کند، مرز را معلوم کند و اجازه ندهد جامعه در ابهام دائمی زندگی کند.🔻سؤال بسیار ساده است؛ دقیقاً کجا قرار است صدای حاکمیت دربیاید؟همین را هم روشن کنند، بخش مهمی از این آشفتگی حل می‌شود.🔻مشکل اینجاست که به محض طرح چنین سؤالی، پاسخ آماده است: «الان وقتش نیست.» می‌گویند عده‌ای مترصد آشوب‌اند، دشمن سوءاستفاده می‌کند. گوئی از منظر آقایان حکمرانی فقط دو حالت دارد؛ یا بی قانونی یا قهریه و زور.🔻این دقیقا نشانه فقر ابزار حکمرانی است. در عصر داده، رسانه، فناوری، هوش مصنوعی، تنظیم‌گری هوشمند، ابزارهای جدید و غیره اگر تنها گزینه‌ای که برای اجرای یک قاعده به ذهن مدیر می‌رسد «برخورد فیزیکی» باشد، مشکل قبل از آنکه امنیتی باشد، مشکل دانش و توان حکمرانی است.مشکل این است که مسئله‌ای شکل می‌گیرد، رشد می‌کند، از هر خط قرمزی عبور می‌کند و دستگاه مسئول، به‌جای حل آن، چشم خود را می‌بندد تا مجبور نشود صورت مسئله را ببیند.🔻ضعف فاحش مدیریتی را که با استدلال امنیتی نمی شود پوشاند. نباید بی‌سوادی، فقدان تخصص و ناتوانی در حل مسئله را پای امنیت نوشت. بدتر آنکه آقایان عجز در حکمرانی را پشت عنوان مردمداری پنهان می‌کنند.🔻مگر می شود روزی باشد که وقت حل مساله نباشد؟ مگر روزی داریم که در آن حکمرانی تعطیل باشد؟ الحق ماجرای عجیب است.@mahdian_mohsen

ترکیه ای ها🔺اقتصاد لیبرال را اشتباها اقتصاد آزاد تعریف میکنند. ترجمه درست اقتصاد لیبرال، اقتصاد برده است. باید به اقتصاد جهانی بپیوندی، پس باید اصلی ترین و قدرتمندترین بازیگران صحنه اقتصاد را به رسمیت بشناسی و برای تاب آوردن، تحت هژمونی آنها دکه خود را بسازی. قدرتهایی که محوریتشان ، بیشتر عادت ذهنی و محصول محاسبات ذهن شرطی شده است و اعتبارشان بیشتر در عالم اعتبار و خیال است تا روی زمین. فرقی ندارد چه در خیال چه واقعی، لیبرالیسم یعنی بردگی طبیعی قدرتهای جهانی اقتصاد. 🔺اقتصاد لیبرال اولا یک امر اقتصادی نیست بلکه مقوله ای از جنس سیاست و حاکمیت است. پذیرش حکمرانی اقتصادی آمریکا است. ما بقی سخنانشان از نسبت آزادی و تابعیت عدالت و غیره و غیره حرف مفت است. ترکیه مدتها است تصمیم خود را گرفته. روی زمین پیوستن به ناتو و سپس اتحادیه اروپا و هضم اقتصاد جهانی شدن و همراهی اقتصادی با اسراییل و عدم درگیری با آمریکا. یعنی اقتصاد برده.🔺ترکیه شدن آرزوی بسیاری از آقایان است. یعنی مثل اردوغان صدا را کلفت کردن و الدرم بلدرم کردن ولی روی زمین توسعه به سبک اقتصاد برده(لیبرالیسم) را پیش بردن. شاخ و شانه کشیدن زبانی و هضم شدن و تبعیت عملی. مردم شعار بدهند و تو تایید کنی ، در عمل همان باشی که لازمه بردگی است.🔺ترکیه شدن یعنی خانم چادری و دختر سر لخت با ناف بیرون و پر و پاچه مکشوف کنار هم در خیابانها در یک صف باشند. هیچ یک هم احساس نکنند دیگری به او زور میگوید. هیچ کس هم فکر نکند عمل نکردن با شریعت اجتماعی دین، نفی آزادی دیگران است. تصویر مطلوبی است، نه؟ خیلی ها همینند در سبک زندگی و فرهنگ.🔺ترکیه شدن یعنی آخوندهایی که دینشان ربطی به خیابان ندارد ربطی به قدرت هم ندارد. ربطی به مبارزه هم ندارد. آخوند اخلاق فردی و خانوادگی نیک. آخوند ایده آلی که آغوش باز کند برای سبک زندگی غربی، آخوند صورتی و گوگولی مگولی، همراه با سگ گردانی، عرق خوری، و دیپس دیپس ، لختی بازی. آخوند همراه با بردگی و تحقیر فرهنگی مقابل غرب. ترکیه شدن یعنی دستگاه شناختی و نظام توجهات جوانان را به دستگاه حکمرانی استکبار سپردن، اینترنت بستر بردگی فرهنگی و شناختی باشد نه آقایی فرهنگی. اسم اینرنت آزاد میآورند ولی دروغ میگویند همانطور که در اقتصاد هم. ترکیه شدن یعنی دروغ یعنی نفاق در فرهنگ و اقتصاد و سیاست. 🔺ترکیه شدن یعنی فرمان کار به دست اردوغان صفتها داده شود، جولانی اتوکشیده کراواتی سر به زیر مقابل اسراییل و وحشی با مردم را پسندیدن، شعار و ادعا را آزاد گذاشتن، دین و سیاست را جدا کردن، التقاط را تبدیل به مسیر زیست کشور کردن، جنگ را به سمت تبعیت از ساختار استکبار سوق دادن، با نیت مقدس و الهی، غربی شدن. خلاصه در یک کلام در حرف و شعار و ادعا استقلال طلب بودن و مسلمان بودن، ولی در عمل بردگی فرهنگی و بردگی اقتصادی و بردگی سیاسی. اف بر ترکیه ای های ایرانی، اف بر اردوغانیسم.@ali_mahdiyan

ذوالقدر🔺میگویند بین نماینده رهبری و منصوب رهبری تفاوت است، نماینده رهبری حق ندارد نظر خود را داشته باشد اما منصوب رهبری میتواند. ذوالقدر هم نماینده رهبری است که نظر مخالف ایشان داشته برای همین برش داشتند.🔺اولا مفهوم نماینده که در غرب معادل پرسونال هابز است در فضای حقوقی ما معادل وکیل یا نائب قانونی است. وکیل بر پایه قرارداد و نائب قانونی بر پایه قانون به جای منوب عنه یا موکل مینشیند. در وکالت و نیابت هر دو، شخص اختیاراتی دارد تا هدف خاصی را محقق کند. خصوصا در امور فکری و کارشناسی، من وقتی شما را وکیل میکنم مثلا که درباره فلان امر فکر کنید، مگر میتوانم بگویم چرا مثل من فکر نکردی؟ مگر امکان دارد شخص وکیل و نائب نظر خود را برای پیگیری غرض موکل نداشته باشد و دنبال نکند؟ 🔺واقعا لوازم این سخن را توجه کنید، یعنی در شعام رهبری دو نماینده دارد معنایش این است که دو حق رای دارد؟ یعنی آن دو نفر در شعام کارشان این است فقط دست بالا ببرند به جای رهبری؟ خوب یک نفر بگذارند با رایی که دو برابر حساب شود. بعلاوه که رهبری خودش باید در نهایت نظر شعام را رد یا امضا کند. کل شعام اساسا جایگاهش امتداد دادن به ولایت رهبری است و شورایی فکری و تصمیم ساز برای رهبری است.🔺در طول ادوار شعام کجا اینطور بوده که نمایندگان رهبری نظر ایشان را در شعام اعلام کنند و رای بدهند؟ نمایندگانی که معمولا هم از دو جریان سیاسی فکری کاملا مختلف بوده اند؟ در برخی مواقع رهبری با نماینده خود بحث میکرده و اختلاف داشته و علنی کرده مثل قصه رابطه با آمریکا و اختلاف با روحانی و هاشمی. در مورد منصوبهای رهبری نیز اینگونه نیست که بر پایه فقه خود عمل کنند، مثلا شورای نگهبان در برخی موارد رهبری از آنها میخواهد بر پایه نظر فقهی ایشان عمل کنند یا منصوبین رهبری در نیروهای نظامی و...🔺پس تفاوت نماینده رهبری و منصوب رهبری در چیست؟ در نمایندگی تمرکز بر فعل است در نصب تمرکز بر جایگاه شخص است. این باعث تفاوتهای حقوقی میشود اما در این موضوعی که ما درگیرش هستیم هیچ اثری ندارد. مثل تفاوت بیع و هبه معوضه و صلح و معاطاه و.. که در انتقال ملکیت مشترکند ولو تفاوتهای حقوقی دیگری دارند. 🔺ذوالقدر موظف بوده است نظر کارشناسی خود را بدهد و رای خود را داشته باشد. اگر چنین نمیکرد خطا بود. اصلا شما از کجا میدانید موافقت ذوالقدر با آن مساله مثل موافقت مشروط رهبری نبوده باشد با این پیش فرض که معتقد بوده آن شرط به احتمال بالا محقق خواهد شد. از کجا میدانید نظر رهبری را میدانسته و مخصوصا در مقابل رهبری نظر دیگری داده شاید قبل از ایشان نظر داده باشد؟ از کجا میدانید آن نماینده دیگر رهبری که مخالفت کرده نیز همان نظر رهبری را داشته و به همان علت مخالفت کرده؟ و مگر رهبری خودش نظرش در نهایت نظر علی الاصولش بوده؟ اگر این نظر را بهتر میدانست که مجبورش نکرده بودند همان را انتخاب میکرد، حتما در این‌موافقت مشروط مصالح بیشتری دیده است. مثل ایجاد عزم عمومی در نخبگان و مردم برای فشار بیشتر به دشمن. 🔺بعد شما چه جالبید که محسن رضایی را که تا دیروز هزار و یک نقدش میکردید و در فاصله های فکری و عملیش با رهبری سخن میگفتید الان از ذوالقدر وضع بهتری برایش قائلید.چه جالبتر آنکه فرماندهان سپاه و ارتش که نظر آنها هم در شعام با نظر علی الاصول رهبری متفاوت بوده (البته با وجود احتمالی که دادم) در جایگاه خود ابقا میشوند، میبینید و سخن نمیگویید. مگر اینکه این بحث تفاوت نماینده و منصوب را برای حل همین تناقض دوم بافته باشید. بحث تخصصی که از آن بی اطلاعید و درباره اش سخن میگویید. 🔺من مثل افشاگریهای جوانهای خام که از برخی اطلاعات پشت پرده نتایج کلی میگرفتند، درباره چیزی که جزییاتش را نمیدانم سخن نمیگویم. اما این را میفهمم که محسن رضایی با توجه به تجربیات و سوابقش برای دورانی که مساله "تاب آوری مردم" و "جنگ ترکیبی" و "خطای محاسباتی مسوولین و مجریان" جدی تر است ، مفیدتر از سردار ذوالقدر است که برای دوران شدت جنگ و زمان دسترسیهای کمتر مسوولین و نیاز به تصمیمهای قاطع جنگی، مناسب تر بود.🔺متعجبم از دوستانی که این نمایش تدبیر و وحدت بین مسوولین را تبدیل به بی اعتمادی و اتهام میکنند. واقعا نمیدانم به چه زبانی و با چه میزان صراحتی و چند بار باید از رهبری تذکر بگیرند بابت بی اعتماد کردن مردم و اختلاف افکنی و ظلم به مسوولین، تا تغییر رویه دهند و پازل دشمن را تکمیل نکنند. @ali_mahdiyan

*چرا امام خمینی(ره) از بنی‌صدر حمایت می‌کرد؟!*🔺 یکی از مهم‌ترین اصول رهبری در جبهه انقلاب، «ایجاد و حفظ نظام» بوده؛ اصلی که در طول سال‌های نخست انقلاب، حتی میان امام خمینی(ره) و برجسته‌ترین چهره‌های انقلابی نیز محل بحث و اختلاف‌نظر بود.شیخ علی مهدیان؛ نویسنده و فعال فرهنگیدر این روایت، به یکی از چالش‌برانگیزترین مقاطع تاریخ انقلاب پرداخته می‌شود؛ جایی که امام خمینی(ره) با وجود آگاهی از ضعف‌ها و خطاهای برخی مسئولان، بر حفظ ساختار نظام و همکاری با مسئول مستقر تأکید داشتند. در بخشی از این گفتگو بیان می‌شود که در دوران ریاست‌جمهوری بنی‌صدر، بسیاری از نیروهای انقلابی معتقد بودند باید او سریع‌تر کنار گذاشته شود؛ اما امام خمینی(ره) تلاش می‌کردند تا زمانی که مسیر قانونی طی نشده، نظام دچار آسیب و بی‌ثباتی نشود. همچنین اشاره می‌شود که این نگاه، یکی از مهم‌ترین موضوعات اختلاف‌نظر میان امام و برخی از شخصیت‌های برجسته انقلاب، از جمله شهید بهشتی، شهید باهنر، رهبر معظم انقلاب و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در آن مقطع بود.◀️ برای مشاهده کامل این گفتگو می‌توانید به صفحات آپارات و یوتیوب گود مراجعه کنید.🆔 @goadmedia1