رفتار عجیب اما قابل توجیه⭕✳️چند وقت پیش فردی در یکی از شهرستانها پرچم ایران را نگه داشته بود در حال…
انتشار: 2026/07/19 09:44 UTC
رفتار عجیب اما قابل توجیه⭕✳️چند وقت پیش فردی در یکی از شهرستانها پرچم ایران را نگه داشته بود در حالی که طوفان شدیدی می وزید و او تلاش و کوشش بسیار زیادی می کرد تا پرچم را کماکان سرپا نگه دارد. بعدا تلویزیون این حرکت را تمجید کرد و نشانه ای از تلاش برای استواری در دفاع از کشور تلقی کرد. irna.ir/xjXpWD%E2%9C%B3%EF%B8%8F%D8%A7%D8… یک نگاه دیگر این حرکت کاملا بدون معنا تلقی می شود. وقتی طوفان می وزد خوب پرچم داری را کنار بگذار، برو به خانه و وقتی طوفان خوابید برگرد. این نگاه رفتار آن مرد را بی معنا تلقی می کند اما آن مردِ پرچم دار معنای دیگری از رفتار خود دارد. او تصور می کند که مسئولیت برپا نگه داشتن پرچم به او سپرده شده و در هر شرایطی باید این پرچم را بالا نگه دارد. برای او حفظ پرچم در شرایط نامساعد یک رفتار نمادین (سمبولیک) از تلاش برای دفاع کشور در شرایط نامساعد است.✳️از نگاه آن فرد منتقد این بالا نگه داشتن پرچم در فضای طوفانی کاملا بی معناست زیرا جبهه جنگی نیست که دشمن تلاش کند پرچم را پایین بکشد و بالا بردن پرچم نشانه حاکمیت یک ارتش بر سرزمینی خاص باشد. اینجا تعارض با طوفان یعنی طبیعت است نه دشمنی که بخواهد پرچم خود را بر سرزمین ما به اهتزاز در آورد. اما از دید فردی که پرچم را نگه داشته موضوع این است که گویی مسئولیت دفاع از این سرزمین و نماد آن به او سپرده شده است و افتادن پرچمی که اینک به او سپرده شده مصیبت بزرگی خواهد بود و اندوه فراوانی را در او موجب خواهد شد. عقب نشینی در برابر طوفان مثل عقب نشینی در برابر دشمن است و باید به هر جان کندنی است پرچم را بر پا نگه داشت. از دید من خطای این فرد آنست که یک رفتار نمادین (سمبولیک) را بیش از حد جدی گرفته است. ✳️روانشناسی اجتماعی به ما می آموزد هرچه یک قضیه بی معناتر باشد ذهن افراد تلاش بیشتری می کند تا برای آن معنای جدیدی خلق کند و دلبستگی ذهنی به آن کار تعریف کند. آزمون معروفی است که به یک سری از شرکت کنندگان در آزمایش پول نسبتا خوبی داده می شود تا یک بازی خسته کننده و ملال آور و بدون هیجان را انجام دهند. به یک سری دوم از شرکت کنندگان در آزمایش پول بسیار کمی داده می شود تا همان بازی خسته کننده و ملال آور و بدون هیجان را انجام دهند. وقتی بازی تمام می شود از هر دو طرف می پرسند آیا بازی برایتان جالب بود؟ به طور متوسط افراد عضو دسته دوم بازی را جالب تر از دسته اول ارزیابی می کنند. تحلیل روانشناسان این است که دسته اول توضیح ساده ای برای انجام آن بازی خسته کننده داشتند و آن پول بود اما دسته دوم چنین دلیلی نداشتند و رفتارشان احمقانه به نظر می رسید زیرا پول ناچیزی در ازای این بازی ملال آور گرفته بودند و این امر تعارضی بین رفتار و اندیشه ایجاد می کرد. در این موارد ذهن خلاق ما تلاش می کند این ناسازگاری را رفع کند. چگونه می توان این ناسازگاری را رفع کرد؟ آیا می توان پول را زیاد کرد؟ البته که نه، پس تنها راه این است که ذهن با خودش کاری کند که بازی را جذاب ببیند و به خود بباوراند که بازی جذابی انجام داده است و به همین دلیل گرفتن پول کم اشکالی نداشته باشد زیرا دریافت پول کم در ازای یک بازی جذاب، آدمی را با تناقض روبرو نمی سازد!✳️خلاصه روانشناسی اجتماعی در این ایام که رفتارهای عجیب غریب زیاد است خیلی به کار می آید. جهت ارتباط و انتقال دیدگاه خود با این آیدی در ارتباط باشید: @Ali_Sarzaeempvکانال دوستدار سقراط (یادداشتهای علی سرزعیم) در بله @philosocrate
پستهای تلگرام — علی سرزعیم (دوستدار سقراط)
توئیت بالا به خوبی نشان می دهد که طرف فرق بین تجارت رسمی و غیررسمی را یا نمی داند یا در نظر نمی گیرد! ایجاد مانع در تجارت رسمی به مراتب آسان تر از تجارت غیررسمی است. وانگهی مقابله با تجارت غیررسمی وقتی تفاوت قیمت داخل و خارج خیلی شدید است شکست می خورد. مرزها طولانی است و سربازان حقوق ناچیزی دارند و فعالیت قاچاق بنزین و گازوئیل بسیار سودآور. آیا می توان با اقدامات نظامی و امنیتی جلوی آن را گرفت؟ حتما نمی شود! کافی است کتاب «سلام اول» خانم باربارا تاکمن را بخوانید تا ببینید چگونه سود قاچاق محاصره دریایی بریتانیا علیه آمریکاییان شورشی و استقلال طلب را سوراخ کرد! نکته پایانی اینکه، حکومت به خوبی می داند از کجاها قاچاق سوخت انجام می شود. مشکل ندانستن نیست، مشکل اقتصادسیاسی کار است. مقابله نظامی با آن در کوتاه مدت شاید جواب دهد اما مشکلات امنیتی و بحران معیشتی ایجاد می کند که حکومت حاضر به قبول ریسک آن نیست! مثلا کیست که نداند کامیونها گازوئیل قاچاق می کنند ولی آیا حکومت توانسته قیمت گازوئیل را اندکی بالا ببرد؟ اتحاد آنها برای ایجاد اعتصاب موجب ناکامی حکومت در این کار شده است. پس بهتر است خودمان را به خواب غفلت نزنیم و به جای طلب کردن برخورد نظامی، راه منطقی که افزایش قیمت است را بپذیریم.@philosocrate
آموزههایی از رابرت برایس: میزان مصرف برق در جهان⭕✳️3/3 میلیارد نفر یعنی 45% جمعیت جهان مصرف برقشان از 1000 کیلووات ساعت کمتر است و 1 میلیارد نفر آنها اصلا دسترسی به برق ندارند. مردم السالوادور، فیلیپین، هند، پاکستان و بولیوی در این دسته اند. ✳️7/2 میلیارد نفر یعنی 27 درصد جمعیت جهان مصرف کنندگان کم انرژی برق هستند (کم وات ها) که مردم لهستان، شیلی، اکراین، چین و ترکیه در این دسته اند.✳️4/1 میلیارد نفر یعنی 19 درصد جمعیت جهان مصرف کنندگان پر انرژی برق هستند (پر وات ها) که آمریکا انگلیس و سوئد در زمره آنها به شمار می روند. ✳️مردم پر وات 16 سال بیشتر از کم وات زندگی می کنند.@philosocrate
آموزه هایی از رابرت برایس: شهری شدن جهان⭕در سال 1500 کمتر از 5 درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی می کردند.در سال 1900 این رقم سه برابر شد و به 15 درصد رسید.در سال 2000 دوباره 3 برابر شد و به 47 درصد رسید.ما اینک در جهانی با اکثریت شهرنشین زندگی می کنیم. دهها سال است که هر هفته 3/1 میلیون نفر وارد شهرها می شونددر سال 2050 حدود 70 درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهند کرد.✳️منبع: کتاب برق و ثروت ملل، نوشته رابرت برایس، ترجمه جعفر خیرخواهان و محمد حسن واقف، بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، 1403@philosocrate
چندی پیش در نشست بررسی کتاب « برق و ثروت ملل، نوشته رابرت برایس، ترجمه جعفر خیرخواهان و محمد حسن واقف، بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، 1403» شرکت کردم و برای این مقصود کتاب را دقیق خواندم. نکات ارزشمندی در کتاب هست که به تدریج با شما در میان می گذارم.
📹 از تنش بالا تا تنش صفر؛ علی سرزعیم از تغییر نگرش جامعه ایران درباره آمریکا میگوید▫️علی سرزعیم، اقتصاددان بیان کرد که درحال حاضر بخشی از جامعه ایران خواستار تنش بالا با آمریکا هستند. بخش دیگر با استفاده از ابزار دیپلماسی به دنبال مدیریت تنش و مابقی جامعه به دنبال دستیابی به تنش صفر و همسو شدن با آمریکا هستند.▫️او معتقد است که با گذر زمان طرفداران تنش بالا به مرور کاسته شده و اکثریت جامعه دیدگاه مدیریت تنش را در پیش گرفته اند.▫️سرزعیم این پرسش را مطرح کرد که این ترجیحات مردم چقدر در تصمیمات حاکمیت منعکس میشود؟ یعنی سازوکارهای دموکراسی در جامعه چقدر کار میکند؟ ▫️بهنظر میرسد هرچه حکومت به دموکراسی نزدیکتر باشد، ترجیحات بیشتر منعکس میشود؛ اما ما هیچ حکومتی نداریم که صددرصد ترجیحات مردم را در تصمیمگیریهای خود دخیل کند.📍لینک این برنامه در آپارات📺 @ecoiran_webtv