🚩وطن و فوتبال 🔹در آن لحظه، مطمئن بودم که گل میشود. آرام، تلخ و بیواکنش، منتظر شادی بلژیکیها بو…
انتشار: 2026/06/22 20:46 UTC
🚩وطن و فوتبال 🔹در آن لحظه، مطمئن بودم که گل میشود. آرام، تلخ و بیواکنش، منتظر شادی بلژیکیها بودم... اما ناگهان بیرانوند اتفاقی رقم زد که بیتردید یکی از ماندگارترین قابهای تاریخ ایران در جامهای جهانی شد. شاید حتی خیرهتر از آن پنالتی که از رونالدو گرفت؛ آنجا ۱۱ متر با توپ فاصله داشت، اما اینجا در وضعیتی سختتر و از چند سانتیمتری، تمام بدنش و شاید بیش از آن را کش داد تا چیزی شبیه به معجزه خلق کند.🔹باز هم آرام ماندم، اما این بار تلخی جای خود را به غرور و رضایت داد. درست مثل لحظهای که طارمی گل زد و یکی از هوشمندانهترین کارهای تاکتیکی جام جهانی را به تصویر کشید. همانجا بود که فهمیدم: «گل نخوردن» آرامش میدهد، اما «زدن و بردن» شادیآور است؛ حسی که فکر میکردم دیگر از میان من و فوتبال رفته است. آخ که چه حیف... این بار سانتیمترها به ضرر ما شد.🔹پایان بازی، رفتم در جلد یک پدرِ ناصح، برای پسر تازه نوجوانم که تا پیش از بازی ژست بیاهمیتی در قبال تیم ملی گرفته بود. از مفهوم «وطن» گفتم. به او که عاشق مسی است گفتم: «مطمئن باش اگر حتی یازده مسی جلوی تیم ملی کشورت باشه، تو ناخودآگاه هوادار متعصب همین تیم میشی، حتی اگر یک نفر از بازیکنان تیمت را دوست نداشته باشی.»🔹وطن از تنت بیرون نمیرود؛ حتی اگر به درستی ندانی چرا، و تنها دلیلت همخاطره بودن باشد، باز هم به آن تعلق داری و بخشی از هویت و وجود توست.🔹و اما این فوتبال... امان از فوتبال... چه رمزی دارد که میتواند تو را یکباره از دنیای سکون به دنیایی سرشار از هیجان پرتاب کند؟🔹در این صحنه، بیرانوندی که شاید حس خاصی به او نداشتی، یک آن میشود تمام دنیایت تا دو مفهوم بزرگ به هم برسند: «وطن و فوتبال». این لحظه، یادگار ایستادن بیمنتها برای نباختن است؛ برای انجام درستترین کار در حد توان، برای حس دوست داشتن چیزی به نام وطن و برای مرزبانی از آن خطی که مرز توست؛ آن هم با تمام بیحوصلگیها، گلهها و فکرهایی که در سرت میدوند.@hosseinnoorani
پستهای تلگرام — علی نیکجو «روانپزشک- رواندرمانگر تحلیلی»
آدمی باید بپذیرد که وجودش کاملا "تصادفی" است؛" باید بالاخره از خواب هزار ساله اش بیدار شود و تنهایی مطلقش را دریابد، انزوای بنیادینش را. باید درک کند که مثل یک کولی در مرز دنیایی بیگانه زندگی می کند، دنیایی که گوشش به موسیقی انسان کر است و برای امیدها و رنج ها و جنایت های بشریت پشیزی ارزش قائل نیست"#سگهای_پوشالی#جان_گری#پیمان_خاکسار#نشر_چشمه#تکهای_از_متن#علی_نیکجو#معرفی_کتاب @alipsychiatrist
🔺 چپ «مردم یار»، چپ «محور مقاومت» و معضل دوگانهاندیشی: مالجو در جستجوی چیست؟🖌 بهروز قمریچندی است که متفکران واندیشمندان متمایل به مارکسیست در ایران مبحثی را گشودهاند که «چپ» را به دو روند متمایز تقسیم میکند. اول روند چپ راستین یا به نقل از محقق محترم محمد مالجو و همفکرانشان، «چپ مردمیار» و دیگری چپ ضد امپریالیسم «محور مقاومت» یا چپ حکومتی. آن یک دغدغهی «پیوند با مردم برای رهاییشان» را دارد و این به «قدرت میچسبد تا بماند.» به عبارت دیگر، آنچنان که جناب مالجو نتیجهگیری میکنند: «چپ محور مقاومتی در هر دو موسم آتشبس و تهاجم خارجی در خدمت تداوم اقتدار داخلی است. اما چپ مردمیار در پی رهایی هموطن از دو سلطه است، سلطهی خارجی و سلطهی داخلی.» متنِ پیشِ رو، بر آن است تا با درگیر شدن با نوشتارهای محمد مالجو در این باره، به نقد این مبحث بپردازد. 📕لینک متن
🎧🫂چهها که بر سرِ ما رفت و کس نزد آهیبه مردمی که جهان سخت ناجوانمرد است...#هوشنگ_ابتهاج
آهنگ «Ay Yarom Biya» (آی یارم بیا) در اصل متعلق به مبارکشو میرزاشویف است؛ خوانندهای اهل تاجیکستان، بهویژه منطقه کوهستانی بدخشان. این اثر نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به زبان تاجیکی منتشر شد و به یکی از مشهورترین ترانههای عروسی و مردمی آسیای مرکزی تبدیل شد. #موسیقی_ملل @mezzrab
📌 "آیا ما والدین یک فرد جامعهستیز هستیم؟"✍🏻 Annalisa Barbieriترجمه توسط کانال تلگرام علی نیکجو@alipsychiatrist◽ ما دو فرزند داریم که یکی از آنها پسری ۱۱ ساله است. او معمولا در درک سرنخهای اجتماعی کند است و مهارتهای اجتماعی کمتری نسبت به همسالان خود دارد. او به راحتی دروغ میگوید، غرق در دنیای خود، و شاید بتوان گفت خودشیفته است، رفتارهای تکانشی و نسنجیدهی زیادی دارد، با این حال بسیاری از اوقات در جلب توجه و تحسین همسالانش موفق است، اما فکر میکنم که عزتنفس پایینی دارد.زمانی که ۹ ساله بود یک بسته شکلات را از یک فروشگاه دزدید، و در سن ۱۰ سالگی شروع به دزدیدن پول از کیف من کرد. من و همسرم بارها در این مورد با او صحبت کردیم و به عنوان تنبیه او را از بعضی امتیازها محروم کردیم. اما بعد از آن هم متوجه دزدیده شدن پولهای بیشتری از کیفم میشدم و همینطور استفادهی او از یک کارت اعتباری برای خریدن بازی کامپیوتری، که البته ادعا میکرد که آن کارت اعتباری را پیدا کرده است.هفته گذشته مدیر مدرسه او با من تماس گرفت تا بگوید که پسرم نامهای برای یکی از دانشآموزان دختر نوشته است، که محتوای آن برایم بسیار تکاندهنده و ناخوشایند بود. بارها تلاش کردهایم که استفادهی او از اینترنت را زیر نظر بگیریم و هربار با محتواهای جنسی زیادی در صفحه های او روبهرو شدهایم. ما به پسرمان پول ماهیانه کافی میدهیم و بازیهای کامپیوتری جذابی برایش میخریم. همسرم فردی باملاحظه و متعهد به وظایف پدرانه است. هر دو ما با او بسیار مهربان هستیم، سعی میکنیم الگوهای خوبی برایش باشیم و همه تلاشمان را میکنیم تا در رفاه و آرامش باشد. اما به نظر میرسد که پسر من هیچ وجدانی ندارد، و احساس میکنم که درمانده، مضطرب و وحشتزده از این فکر هستم که ما والدین یک فرد جامعهستیز، پلید یا سایکوپت هستیم. چطور میتوانیم او را به فکر کردن دربارهی تاثیر رفتارهایش بر دیگران سوق دهیم؟ او سال آینده به کلاس دوم دبیرستان می رود و مطمئنا میزان نفوذ و کنترل ما بر او کمتر خواهد شد. خود من فردی نسبتا عجول و عصبی هستم. من باید به صورت تماموقت کار کنم و بنابراین امکان صرف وقت و فراهم کردن توجه کافی را برای فرزندانم ندارم."واضح است که فرزند شما نیاز به توجه دارد"؛ این یکی از اولین جملات آنا هورن روانپزشک کودک و نوجوانی بود که با او مشورت کردم. "مطمئنا او در مسیری قرار دارد که پیشروی در آن میتواند نگرانکننده باشد". یکی از اولین سوالات من از دکتر هورن این بود که چرا کودکان دزدی میکنند. "این کار میتواند راهی برای جستجوی چیزی باشد که کودک در آن دچار کمبود است. دزدی میتواند نشانهای از نیاز کودک به چیزی باشد که خود او دقیقا نمیداند چیست؛ پول میتواند جایگزینی برای محبت یا تکهای از وجود پدر و مادر باشد". این بخشی از پاسخ دکتر هورن به سوال من بود که اضافه کرد "گفتن این حرفها به این معنی نیست که خود را به خاطر ناکافی بودن محبتتان سرزنش کنید. بلکه ممکن است نیاز فرزندتان به توجه و محبت بیشتر، فقط قسمتی از یک پازل بزرگ باشد".📌 ادامه در INSTANT VIEW مشاهده فوری#روان_پزشکی #روان_درمانی #کودک #نوجوان#فرزند_پروری #سلوک #conduct #ODD@alipsychiatrist