مُقفّا فکر کردن، همزمان: موزون ز خود رفتن؛گذشته،کارَتاز الهامو"آدمشعر" میسازیوضوحِ گندمِ ممنوع…
انتشار: 2026/08/19 20:56 UTCدریافت: 2026/08/20 19:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 19:55 UTC
مُقفّا فکر کردن، همزمان: موزون ز خود رفتن؛گذشته،کارَتاز الهامو"آدمشعر" میسازیوضوحِ گندمِ ممنوعه و نورِ تنورِ دل؛تو با کیفیّتِ حوّا، از آدم، شعر میسازی...□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba
پستهای تلگرام — اشعار امیرحسین دیبایی
اشعار امیرحسین دیبایی pinned a photo
✔️ دیوار مهربانی...شهرها ساختهشدند تا آدمها:یکدیگر را تا میتوانند، گم کنند و نشناسند؛و پشتِ دیوارهای بیشمار و فاصلههای نجومیاش:از چشمِ هم پنهان شونددر شهر، انگار آدمهافکرهایشان را عینهو بُلوک و آجر و ایزوگام، روی هم گذاشتهاند؛برای پیدا کردنِ بهترین بهانهها و آسانترین دَرروها و صد البتّه دیوارترین نگاهها؛بلکه مُعضلِ مهربانی را:به فردا یا پسفردا وَ یا هرگز، موکول کنند......آهای همشهری!با نیسانِ بهانهها:سرِ ساختمانم؛کجا خالی کنم اینهمه فکرِ بکر را...؟■ امیرحسین دیبایی@amir1972diba
● نشاط اصفهانی○ سدهٔ دوازدهم و سیزدهمتا توانی به خرابیّ من ایعشق بکوش!من نه آنم که از اینپس، دگر آباد شوم@amir1972diba
میدانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم،دنیا تمام تلاشش را میکند تامرا در شرایط او قرار دهد تابه من ثابت کنددر تاریکی، همه ی ما شبیه یکدیگریم ...📕 #تسخیر_شدگان✍🏻 #داستایفسکی📚 @BookTop
اشعار امیرحسین دیبایی pinned «یک ضربدرِ بزرگ بر من زد و رفت؛ با جذبهٔ هِندسیِّ امضاش خوشم با سایهٔ خود، نرم و روان میرقصم؛ بیهلهله و بدونِ شاباش، خوشم یارب! مپَسند محفلم تخته شود! من با "مگر و شاید و ایکاش"، خوشم... □ امیرحسین دیبایی @amir1972diba»
یک ضربدرِ بزرگ بر من زد و رفت؛با جذبهٔ هِندسیِّ امضاش خوشمبا سایهٔ خود، نرم و روان میرقصم؛بیهلهله و بدونِ شاباش، خوشمیارب! مپَسند محفلم تخته شود!من با "مگر و شاید و ایکاش"، خوشم...□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba