● نورس دماوندی○ سدهٔ یازدهمبر گرفتاری فزود اسبابِ آزادی، مرادارد از بال و پر، این طایر، قفس‌ها در ق…

● نورس دماوندی○ سدهٔ یازدهمبر گرفتاری فزود اسبابِ آزادی، مرادارد از بال و پر، این طایر، قفس‌ها در قفسبس‌که جوشِ گریه‌ام، تسخیرِ طوفان کرده‌است:دارد از مژگان، سرشکم شورِ دریا در قفسطایرم را تنگ اگر چون دیدهٔ مور است دل:دارد از میدانِ چاکِ سینه، صحرا در قفسمَردُمی دارم نظر، از خِسّتِ اَبنایِ دهرچشم دارد طایرِ من، صیدِ عنقا در قفساز غم و خون‌ِ جگر، دادند، آب‌ و دانه‌ام شیرِ مرغ و جانِ آدم، شد مهیّا در قفسطایرم را نیست جز پهلویِ خود، راهِ معاشبال و پَر، شد برگِ عیش از ریختن‌ها در قفس@amir1972diba