اشعار امیرحسین دیبایی pinned «رفتم به عروسیِ چمن، بی‌دعوت! پرسید به‌ناز، یاسمن: "بی‌دعوت...؟" یک شا…

رفتم به عروسیِ چمن، بی‌دعوت!پرسید به‌ناز، یاسمن: "بی‌دعوت...؟"یک شانه‌به‌سر، داد زد: "از اقوام‌اند!"شد مِنبرِ وی، شانهٔ من، بی‌دعوت...□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba

♤ غالب دهلوی◇ سدهٔ سیزدهمفرصت،ز دست‌رفته‌و حسرت،فشرده پایکار از دوا گذشته و افسون نکرده کسیارب! به زاهدان چه دهی خُلدِ رایگان؟جورِ بُتان ندیده و دل، خون نکرده کس!؟پیچد به‌خود، ز وحشتِ من، پیش‌بینِ منتشبیهِ من هنوز به مجنون نکرده کس...@amir1972diba

حتی نزدیک‌ترین چیز، رنگی از فاصله دارد.ریلکه@out_of_harmony

اشعار امیرحسین دیبایی pinned «چُنان در آینه‌ها گم شدم که تصویرم: برای یافتنم، جایزه گذاشته‌است! تحمّلِ همگان را چُنان بلد شده‌ام: که دوست، نامِ مرا، معجزه گذاشته‌است مرا به اسم و قیافه، به‌جا نمی‌آرند؛ زمان، برای کسی، حافظه گذاشته‌است!؟ به عیبِ قافیه منگر! برو شراب بیار! بپرس ساقیِ…»

چُنان در آینه‌ها گم شدم که تصویرم:برای یافتنم، جایزه گذاشته‌است!تحمّلِ همگان را چُنان بلد شده‌ام:که دوست، نامِ مرا، معجزه گذاشته‌است مرا به اسم و قیافه، به‌جا نمی‌آرند؛زمان، برای کسی، حافظه گذاشته‌است!؟به عیبِ قافیه منگر! برو شراب بیار!بپرس ساقیِ مجلس، مَزه، گذاشته‌است؟□ امیرحسین دیبایی@amir1972diba

● صامت بروجردی○ سدهٔ سیزدهم و چهاردهمرُخَت هر آن‌چه ز عاشق‌کُشی نمی‌داند:ز چشمِ شوخِ سیاهِ تو، یاد می‌گیرد@amir1972diba