🔆 شعری منسوب به امیرالمومنین؛ به غایت زیبا، شیوا و شگرف ...( حتماً متن عربی را هم بخوانید )"ما فاتَ…

✅ بادِروا بعَملِ الخَيرِ قَبلَ أنْ تُشْغَلوا عَنه بغَيرِهِ.در انجام كار خوب شتاب كنيد، پيش از آن كه به سبب پرداختن به كارى ديگر از آن بازمانيد.📚 الخصال / ۱۰ / ۶۲۰ @amirolkalam

🏴 رسول خدا صلی‌الله علیه وآله وسلم:به زودی در آخرالزمان عُلمایی می آیند که مردم را به خودداری از دنیا می‌خوانند، اما خود زهد نمی‌ورزند!به آخرت ترغیب می‌کنند ولی خود بدان رغبت نمی‌کنند! از وارد شدن به دستگاه حکمرانان نهی می‌کنند، اما خود از این کار، خودداری نمی‌ورزند! از تهی‌دستان دوری می‌کنند و به ثروتمندان نزدیک می‌شوند! اینان همان جباران، دشمنان خدا هستندسَیأتِی فی آخِرِ الزَّمانِ عُلَماءُ یزَهِّدُونَ فِی الدنیا و لا یزهَدُونَ، و یرَغِّبونَ فی الآخِرَةِ و لا یرغَبُونَ، و ینهَونَ عنِ الدُّخولِ علَی الوُلاةِ و لا ینتَهُونَ، و یباعِدُونَ الفُقَراءَ، و یقَرِّبونَ الأغنیاءَ، اُولئک هُمُ الجَبّارُونَ أعداءُ اللّه📚تنبیه الخواطر / جلد 1/ صفحه 155@amirolkalam

🏴 امام حسن علیه السّلام فرمودند:المَعروفُ مالَم يَتَقَدَّمهُ مَطَلٌ و لَم يَتبَعهُ مَنٌّ ؛احسان آن است كه تأخيرى در پيش و منّتى در پس نداشته باشد.📚 بحار الأنوار /جلد 78 / صفحه 115@amirolkalam

🏴 رسول اکرم صلی الله علیه و اله وسلم فرمودند:فقيهان امين پيامبرانند مادامی که در امور دنيا وارد نشده‌اندعرض شد: يا رسول اللّه ورودشان در دنيا چيست‌؟فرمود: پيروى از حاکم و سلطان؛ پس هرگاه چنين كنند بر دين خود از ايشان بترسيد.قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ( صلى الله عليه و آله ): "الْفُقَهَاءُ أُمَنَاءُ الرُّسُلِ مَا لَمْ يَدْخُلُوا فِي الدُّنْيَا".قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَ مَا دُخُولُهُمْ فِي الدُّنْيَا؟قَالَ: "اتِّبَاعُ السُّلْطَانِ، فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَاحْذَرُوهُمْ عَلَى دِينِكُم‏"📒 کافی / جلد 1 / صفحه 46@amirolkalam

📛 لا تَسرَعَنَّ إلَی الغَضَبِ فَیَتَسَلَّطَ عَلَیکَ بِالعِادَةِ. هرگز در خشم گرفتن شتاب مکن؛ چرا که به صورت عادت بر تو مسلّط می شود.📘تصنیف غررالحکم و دررالکلم / صفحه ۳۰۲ / حدیث ۶۸۷۹ @amirolkalam

🔹 إيّاكَ والجَزَعَ؛ فإنّهُ يَقْطَعُ الأملَ، ويُضْعِفُ العملَ، ويُورِثُ الهَمَّ. واعلَمْ أنَّ المَخْرَجَ في أمرَينِ: ما كانتْ فيهِ حِيلَةٌ فالاحْتِيالُ، وما لَم تكُنْ فيهِ حِيلةٌ فالاصْطِبارُ.از بيتابى كردن بپرهيز كه اميد را قطع مى‌كند و كار را به ضعف مى‌كشاند و اندوه به بار مى‌آورد. و بدان كه دو راه نجات بيشتر نيست: يا مشكلى چاره دارد كه بايد چاره انديشى كرد و يا چاره ندارد كه در آن صورت بايد شكيبايى ورزيد.📗 بحار الأنوار / جلد ۲۹ / صفحه ۱۴۴@amirolkalam