📈 ۱۱ استان کشور با تورم بالای ۱۰۰ درصد:▪آذربایجان غربی: ۱۰۶ درصد▪ایلام: ۱۱۴ درصد▪چهارمحال و بختیاری…

جنگِ بی‌حساب وننگِ بی‌حساباز عبارتِ "جنگ تا آخرین نفس" دو برداشت، می‌توان داشت.نخست آن که در آخرین نفس نیز، جنگ ادامه یابد و جنگجو کشته، یا پیروز شود.  این نوع جنگیدن، در جنگ‌های  دفاعی و تنها زمانی مجاز است که انسان میان "مرگ و بدتر ازمرگ" قرار گیرد. همان‌گونه که برای سرور شهیدان امام حسین(ع) در کربلا رخ داد.اما برداشتِ دوم از "تا اخرین نفس"، این است که جنگجو تا مرز آخرین نفس بجنگد ولی در آخرین نفس‌ها که ناتوانی خود را مشاهده کرد، دستانش را به سوی "آتش بس" دراز کند. این همان "ننگ در آخرین نفس" است. هیچ عارف و آزاده‌ای چنین نمی‌کند و هیچ سیاستمدار خردمندی سرنوشتِ ملت‌‌اش را به این تنگنا نمی‌کشانَد.اما سیاستمدارانِ بی‌خرد، پیش از جنگ، توش و توان دو طرف را نمی‌سنجند. متوهمانه، چشم بسته و گاه تکلیف‌گرایانه(!) وارد جنگ می‌شوند و هنگامی که کار به جای باریک کشیده شد، تازه به یاد آیات صلح می‌افتند و هوای آشتی به سرشان می‌زند!دیگران را قربانی می‌کنند و حرث و نسل را می‌سوزانند و هزینه‌ها و خسارت‌های جبران ناپذیری را به جامعه تحمیل می‌کنند و همین که خطر به خودشان نزدیک شد، عاقل و محتاط می‌شوند!!!چنین راهبردی از نگاه مبنایی و ارزشی نیز لرزان است. زیرا در آغاز جنگ، "وظیفه گرا"، و در پایانش "نتیجه گرا" می‌شوند.با اندک هوشی می‌توان یافت که "جنگِ بی‌حساب"، به "ننگِ بی‌حساب" منجر می‌شود. این حقیقت آن‌چنان روشن و عقلانی است که هیچ نیازی به ارجاع به شواهد فراوانِ تاریخی و دینی، ندارد. ۴۰۵/۴/۳۱سید زین‌العابدین صفوی@zeinoddin43

مرگِ با‌عزت، هدف نیست در شناختِ "نام و ننگ" به خطا رفته‌ایم. "سرافرازی" تنها در "خوب مُردن" نیست. بلکه "زندگیِ"شرافتمندانه، مقدم بر "مرگِ" شرافتمندانه است. اگر اولی فراهم باشد، نوبت به دومی نمی‌رسد. مرگِ با عزت، هدف نیست بلکه جانشینِ هدف است. امام حسین(ع) نیز، با خودداری ازبیعت، نخست درپیِ "زندگی‌ِ با عزت" بود نه "مرگِ با عزت". مرگِ با عزت، انتخاب دوم و گزینه اضطراری( و البته افتخاری) آن حضرت بوده است.برخی از عاشورا پژوهان، عنصر "زندگی" را در آن حماسه، دست کم گرفته‌اند. غافل از آن‌که عاشورا، نه در برابرِ زندگی، بلکه برای زندگی است. الگویی است برای "خوب ماندن" و سپس"خوب رفتن". تتها کسانی می‌توانند عزیزانه بمیرند، که بخواهند عزیزانه زندگی کنند.باید مصداق عزت و ذلت را نیز به درستی شناخت و گرنه ممکن است  انسان در ستیز با ذلت، به بدترین ذلت‌ها برسد و به پست ترین دشمنانش، نیازمند و آویزان شود.ما به "زندگی شرافتمندانه" نیازمندتر از مرگِ شرافتمندانه‌ایم. صلحِ آبرومندانه  مقدم بر جنگِ آبرومندانه است. ۱۴۰۵/۴/۱۰سید زین‌العابدین صفوی@zeinoddin43