مرگِ باعزت، هدف نیست در شناختِ "نام و ننگ" به خطا رفتهایم. "سرافرازی" تنها در "خوب مُردن" نیست. ب…
انتشار: 2026/07/03 12:34 UTCدریافت: 2026/08/15 02:24 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:24 UTC
مرگِ باعزت، هدف نیست در شناختِ "نام و ننگ" به خطا رفتهایم. "سرافرازی" تنها در "خوب مُردن" نیست. بلکه "زندگیِ"شرافتمندانه، مقدم بر "مرگِ" شرافتمندانه است. اگر اولی فراهم باشد، نوبت به دومی نمیرسد. مرگِ با عزت، هدف نیست بلکه جانشینِ هدف است. امام حسین(ع) نیز، با خودداری ازبیعت، نخست درپیِ "زندگیِ با عزت" بود نه "مرگِ با عزت". مرگِ با عزت، انتخاب دوم و گزینه اضطراری( و البته افتخاری) آن حضرت بوده است.برخی از عاشورا پژوهان، عنصر "زندگی" را در آن حماسه، دست کم گرفتهاند. غافل از آنکه عاشورا، نه در برابرِ زندگی، بلکه برای زندگی است. الگویی است برای "خوب ماندن" و سپس"خوب رفتن". تتها کسانی میتوانند عزیزانه بمیرند، که بخواهند عزیزانه زندگی کنند.باید مصداق عزت و ذلت را نیز به درستی شناخت و گرنه ممکن است انسان در ستیز با ذلت، به بدترین ذلتها برسد و به پست ترین دشمنانش، نیازمند و آویزان شود.ما به "زندگی شرافتمندانه" نیازمندتر از مرگِ شرافتمندانهایم. صلحِ آبرومندانه مقدم بر جنگِ آبرومندانه است. ۱۴۰۵/۴/۱۰سید زینالعابدین صفوی@zeinoddin43
