طبیعت 🌱

نشست در طبیعت و شهر:طبیعت‌محوری: نشست در طبیعت با چیدمان دایره‌ای روی سکوی سنگی، صمیمیت را جایگزین ساختار اداری می‌کند.برابری اعضا: نبود تریبون و صندلی‌های مدیریتی باعث می‌شود همه اعضا در سطحی برابر و بدون سلسله‌مراتب گفتگو کنند.مزایای روانی: هوای آزاد و محیط طبیعی استرس را کاهش داده و ذهن را برای ایده‌پردازی و طوفان فکری آزادتر می‌سازد.تیم‌سازی موثر: چنین فضایی برای تقویت صمیمیت، حل سوءتفاهم‌های درون‌گروهی و روحیه همکاری در سمن‌ها عالی است.ارتباط با موضوع: برای تشکل‌های محیط‌زیستی و محلی، حضور در طبیعت باعث لمس مستقیم موضوع فعالیت می‌شود.محدودیت طبیعت: نبود امکاناتی مانند پروژکتور، برق و دسترسی آسان، ارائه‌های فنی و رسمی را دشوار می‌کند.مزیت فضای بسته: سالن‌های شهری برای برگزاری مجامع رسمی، انتخابات، رأی‌گیری و تنظیم اسناد ساختاریافته‌ترند.کنترل محیط: فضاهای بسته شهری مستقل از شرایط آب‌وهوایی هستند و تمرکز بر جزئیات اداری را بالا می‌برند.انتخاب بر اساس هدف: طبیعت برای جلسات خلاقانه و صمیمی، و فضای بسته برای جلسات تصمیم‌گیری رسمی مناسب‌تر است.ترکیب بهینه: بهترین الگوی کاری برای سازمان‌نشست در طبیعت و شهر:طبیعت‌محوری: نشست در طبیعت با چیدمان دایره‌ای روی سکوی سنگی، صمیمیت را جایگزین ساختار اداری می‌کند.برابری اعضا: نبود تریبون و صندلی‌های مدیریتی باعث می‌شود همه اعضا در سطحی برابر و بدون سلسله‌مراتب گفتگو کنند.مزایای روانی: هوای آزاد و محیط طبیعی استرس را کاهش داده و ذهن را برای ایده‌پردازی و طوفان فکری آزادتر می‌سازد.تیم‌سازی موثر: چنین فضایی برای تقویت صمیمیت، حل سوءتفاهم‌های درون‌گروهی و روحیه همکاری در سمن‌ها عالی است.ارتباط با موضوع: برای تشکل‌های محیط‌زیستی و محلی، حضور در طبیعت باعث لمس مستقیم موضوع فعالیت می‌شود.محدودیت طبیعت: نبود امکاناتی مانند پروژکتور، برق و دسترسی آسان، ارائه‌های فنی و رسمی را دشوار می‌کند.مزیت فضای بسته: سالن‌های شهری برای برگزاری مجامع رسمی، انتخابات، رأی‌گیری و تنظیم اسناد ساختاریافته‌ترند.کنترل محیط: فضاهای بسته شهری مستقل از شرایط آب‌وهوایی هستند و تمرکز بر جزئیات اداری را بالا می‌برند.انتخاب بر اساس هدف: طبیعت برای جلسات خلاقانه و صمیمی، و فضای بسته برای جلسات تصمیم‌گیری رسمی مناسب‌تر است.ترکیب بهینه: بهترین الگوی کاری برای سازمان‌

برگزاری نشست‌ها و گفتگوهای جمعی یا تشکلی در دل طبیعت (مانند ساختار دایره‌ای و غیررسمی در تصویر) در مقایسه با سالن‌های همایش و فضاهای بسته شهری، ویژگی‌ها و پویایی متفاوتی دارد.🌿 ویژگی‌های نشست در طبیعت (مانند تصویر)شکستن سلسله‌مراتب و تکلف‌ها: چینش دایره‌ای روی سکوی سنگی یا زمین، تمام حاضرین را در یک سطح برابر قرار می‌دهد. خبری از تریبون، صندلی‌های مدیریتی یا دسته‌بندی «سخنران/شنونده» نیست و گفتگو حالت صمیمی‌تر و مشارکت‌جویانه‌تری به خود می‌گیرد.کاهش استرس و افزایش خلاقیت: بودن در فضای باز و محیط طبیعی (درختان، هوای آزاد و نور طبیعی) بر اساس پژوهش‌های روان‌شناسی باعث کاهش هورمون کورتیزول (استرس)، آرامش ذهن و افزایش تفکر خلاق و حل مسئله می‌شود.پیوند با موضوع فعالیت: برای سمن‌ها و سازمان‌های فعال در حوزه محیط‌زیست، گردشگری، میراث فرهنگی یا توسعه بسترهای روستایی، حضور در میدان و طبیعت لمس مستقیم موضوعات و افزایش تعلق خاطر را به همراه دارد.افزایش تعاملات اجتماعی: صمیمیت فضای باز و وجود پذیرایی‌های ساده (مانند هندوانه و چای در مرکز تصویر) حس هم‌سفر بودن و همدلی میان اعضا را پررنگ‌تر می‌کند.🏢 ویژگی‌های نشست در محیط بسته‌ی شهریتمرکز روی مباحث فنی و اداری: فضاهای بسته با امکاناتی مثل ویدئو پروژکتور، تخته‌سیاه، سیستم صوتی و نور کنترل‌شده، برای ارائه گزارش‌های مالی، تدوین استراتژی، رأی‌گیری‌های رسمی و مجمع عمومی مناسب‌ترند.پیش‌بینی‌پذیری و کنترل شرایط: کنترل دمای محیط (سرمایش/گرمایش)، عدم وابستگی به شرایط آب‌وهوایی (باران، باد، گرما) و نبود عوامل حواس‌پرت‌کننده طبیعی از مزایای اصلی سالن‌های شهری است.سهولت دسترسی: رفت‌وآمد به سالن‌های شهری برای همه اعضا (به‌ویژه افراد سالمند یا دارای معلولیت) آسان‌تر است و نیازی به طی مسافت تا خارج از شهر ندارد.⚖️ کدام بهتر است؟ چرا؟پاسخ مطلق «این یا آن» نیست؛ انتخاب گزینه بهتر کاملاً به «هدف نشست» بستگی دارد:نشست در طبیعت بهتر است اگر هدف:طوفان فکری (Brainstorming)، ایده‌پردازی و حل چالش‌های پیچیده باشد.برنامه‌های تیم‌سازی (Team Building)، افزایش همدلی و رفع سوءتفاهم‌های درون‌گروهی در دستور کار باشد.موضوع جلسه مرتبط با محیط‌زیست، گردشگری، منابع طبیعی و جوامع محلی باشد.نشست در فضای بسته بهتر است اگر هدف:برگزاری مجمع عمومی رسمی، انتخابات هیئت‌مدیره یا تصویب اساسنامه باشد.نیاز به ارائه فایل‌های متنی، آمار، اسلاید یا مستندات با جزئیات بالا باشد.محدودیت زمانی یا شرایط نامساعد جوی وجود داشته باشد.نتیجه‌گیری:برای تشکل‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد، ترکیب متوازن هر دو روش بهترین گزینه است. جلسات رسمی و ساختار یافته در فضا‌های اداری/شهری، و نشست‌های راهبردی، خلاقانه و صمیمی در فضاهای باز و طبیعت (مانند تصویر) می‌تواند هم انگیزه اعضا را بالا ببرد و هم کارایی سازمان را تضمین کند.نظر شما چیست؟ آیا تشکل یا گروه شما قصد دارد جلسه‌ای با هدف خاصی (مثلاً ایده‌پردازی یا مجمع رسمی) برگزار کند؟t.me/amootour/8226

⁨ ⁨ درود بسیار مسرورم که کسی را به شما می‌شناسانم که از دیدگاه من نسبت به سنی که دارد سرآمد اوریگامی ایران است محمد حسین چمنی خرم آباد ۱۳ سال است متولد ۱۳۹۲ می‌باشد.او با دقت و تاب آوری بالا مدل‌های اوریگامی دشوار را می‌سازد.او در سنین دبستان هم چنین کارهایی را شدنی می‌کرد.اگر ما بخواهیم جهان خوبی داشته باشیم و کشورمان رو به رشد باشد باید از جایگاه نخبه کشی به جایگاه سپاسگزاری و حمایت از نابغه‌ها و تیزهوشان مردم مدارمان بپردازیم.به استادان رشته‌های گوناگون هنری و علمی هم پیشنهاد می‌کنم دانشجویان و هنرجویان خود را کوشش کنند تا هرچه زودتر به بالندگی برسند و به گونه‌ای نباشد که برای چیزی که زمان اندک آموزش آن زمان می‌برد سال‌ها یا ماه‌ها بیایید و هنرجو و دانشجو را درگیر آموزش آن بکنید.یک استاد بیش از هر چیزی اخلاق پیش نیاز اوست کوشش کنیم که ین اخلاق را در خودمان بپرورانیم که این‌ها مانند فرزندان خود ما هستند و کوشش کنیم هرچه زودتر روی پای خود بایستند و سرآمدتر از ما باشند ین مایه افتخار است که هنرجویان ما از خود ما بالنده‌تر باشند.#محسن_موسوی_زاده #پدر_اوریگامی_ایران

چشمه گفت‌وگو؛ بهترین بستر برای نشست سازمان‌های مردم‌نهادچشمه گفت‌وگو فضایی است که امنیت روانی، احترام متقابل و امکان شنیده‌شدن را به‌طور طبیعی فراهم می‌کند. در این بستر، فاصله از هیاهوی شهری و پیوند با طبیعت، ذهن‌ها را آرام و تمرکز را عمیق می‌سازد. سازمان‌های مردم‌نهاد بیش از هر چیز به گفت‌وگوی صادقانه و بدون ترس نیاز دارند؛ چیزی که در اینجا به‌سادگی رخ می‌دهد. کیفیت رابطه در این فضا بر ساختارهای خشک اداری غلبه می‌کند و اعتماد را میان اعضا می‌پروراند. حضور در کنار آب و درخت، حس تعلق و مسئولیت مشترک نسبت به محیط و جامعه را زنده نگه می‌دارد. آزادی مسئولانه در این بستر، مشارکت واقعی را جایگزین حضور تشریفاتی می‌کند. تجربه‌های پیشین نشان داده که تصمیم‌های گرفته‌شده در چنین فضایی پایدارتر و انسانی‌تر بوده‌اند. چشمه گفت‌وگو نه یک مکان صرف، بلکه آزمایشگاهی زنده برای آزمودن رابطه، گفت‌وگو و کنش جمعی است. سازمان‌های مردم‌نهاد در اینجا می‌توانند از مطالبه‌گری صرف فراتر روند و به هم‌آفرینی راه‌حل برسند. از این رو، چشمه گفت‌وگو بهترین جا برای نشست‌هایی است که می‌خواهند ریشه در انسان و بستر داشته باشند.چشمه گفت‌وگو؛ بهترین بستر برای نشست سازمان‌های مردم‌نهادچشمه گفت‌وگو فضایی است که امنیت روانی، احترام متقابل و امکان شنیده‌شدن را به‌طور طبیعی فراهم می‌کند. در این بستر، فاصله از هیاهوی شهری و پیوند با طبیعت، ذهن‌ها را آرام و تمرکز را عمیق می‌سازد. سازمان‌های مردم‌نهاد بیش از هر چیز به گفت‌وگوی صادقانه و بدون ترس نیاز دارند؛ چیزی که در اینجا به‌سادگی رخ می‌دهد. کیفیت رابطه در این فضا بر ساختارهای خشک اداری غلبه می‌کند و اعتماد را میان اعضا می‌پروراند. حضور در کنار آب و درخت، حس تعلق و مسئولیت مشترک نسبت به محیط و جامعه را زنده نگه می‌دارد. آزادی مسئولانه در این بستر، مشارکت واقعی را جایگزین حضور تشریفاتی می‌کند. تجربه‌های پیشین نشان داده که تصمیم‌های گرفته‌شده در چنین فضایی پایدارتر و انسانی‌تر بوده‌اند. چشمه گفت‌وگو نه یک مکان صرف، بلکه آزمایشگاهی زنده برای آزمودن رابطه، گفت‌وگو و کنش جمعی است. سازمان‌های مردم‌نهاد در اینجا می‌توانند از مطالبه‌گری صرف فراتر روند و به هم‌آفرینی راه‌حل برسند. از این رو، چشمه گفت‌وگو بهترین جا برای نشست‌هایی است که می‌خواهند ریشه در انسان و بستر داشته باشند.

مدل‌های پیش‌بینی معتقدند که پاییز امسال برای ایران با بارندگی فراوان همراه خواهد بود. با این حال، اگرچه میزان بارش در تمام ماه‌ها بالاتر از حد نرمال پیش‌بینی شده است، اوج بارش‌ها در بازه زمانی ۱۰ مهر تا ۱۰ آبان (اواسط اکتبر) رخ خواهد داد.

گروه‌های طبیعت‌گردی و کوهنوردی مسیر رفت‌وآمد خود را پاکسازی کنند، این وظیفه اخلاقی و اجتماعی است:1. حفظ زیبایی طبیعت ← زباله‌ها نازیبایند و پاکسازی، زیبایی طبیعی را نگه می‌دارد.2. پیشگیری از آلودگی محیطی ← زباله‌ها به خاک و آب آسیب می‌زنند و پاکسازی مانع تخریب اکوسیستم می‌شود.3. حفاظت از جانوران ← حیوانات ممکن است زباله‌ها را بخورند و بیمار شوند؛ پاکسازی جان آن‌ها را نجات می‌دهد.4. فرهنگ مسئولیت‌پذیری ← وقتی گروه‌ها پاکسازی می‌کنند، الگویی مثبت برای دیگران می‌شوند.5. افزایش امنیت مسیر ← بطری‌ها و پلاستیک‌ها می‌توانند باعث لغزش شوند؛ پاکسازی مسیر را ایمن‌تر می‌کند.6. احترام به طبیعت ← طبیعت خانهٔ همهٔ ماست؛ پاکسازی نشانهٔ احترام به این خانه است.7. کاهش هزینه‌های دولتی ← اگر گروه‌ها خودشان پاکسازی کنند، فشار بر سازمان‌های محیط‌زیست کمتر می‌شود.8. ایجاد حس همبستگی ← پاکسازی دسته‌جمعی روحیهٔ همکاری را میان اعضا تقویت می‌کند.9. یادگار مثبت برای آیندگان ← نسل‌های بعدی طبیعتی پاک‌تر خواهند داشت.10. تبدیل سفر به تجربهٔ سازنده ← سفر فقط رفت‌وآمد نیست؛ با پاکسازی، گروه‌ها اثر مثبت می‌گذارند.

فرازی از کتاب «بسترهای بالنده» نویسنده محسن موسوی زادهو امروز، می‌خواهم جمله‌ای را ثبت کنم که احساس می‌کنم، اگر روزی بر دیوار «چشمهٔ گفتگو» یا هر بستر بالنده‌ای نوشته شود، خلاصهٔ همهٔ این اندیشه خواهد بود:«اینجا کسی نمی‌کوشد تو را به شبیه خود تبدیل کند؛ اینجا می‌کوشیم شرایطی فراهم شود تا تو، شبیه راستین‌ترین و بالنده‌ترین خویش شوی.»اگر بتوانیم این جمله را نه فقط بنویسیم، بلکه در تمام ساختار کتاب جاری کنیم، آن‌گاه «بستر بالنده» کتابی نخواهد بود که خواننده را به پیروی دعوت کند؛ بلکه کتابی خواهد بود که با نهایت فروتنی، کنار می‌ایستد، دست انسان را رها نمی‌کند، اما راه را نیز به جای او نمی‌رود.درود به تو انسان بالنده#محسن_موسوی_زاده #چشمه_گفتگو #از_خودمان_آغاز_کنیم کتاب #بسترهای_بالنده سپاس

⁨ مستند کوه پارک مشهدبیش از ده سال پیش «طرح پارک کمربندی مشهد» را به شهردار آن هنگام مشهد جناب آقای مهندس محمد پژمان ارائه نمودم و در سال۱۳۹۵ نیز «طرح گردشگری بلندیهای جنوبی مشهد» را به شهرداری دادم که در نشست ۱۳۹۷ با شهردار ارجمند جناب آقای محمد رضا کلایی آن را پسندیدند و بخشی از آن طرح بنام «کوه پارک» کارگزاری شد.جناب آقای دکتر کامران وثوق هنگامی که مدیر حریم و ارتفاعات جنوبی مشهد بودند و نشستی را فراهم کردند که ۳۰ تن از مدیران سازمان‌های مردم نهاد بودند #محسن_موسوی_زاده #طراح #طرح_کامپیوتر١٠٠_مکانیکی #طرح_دایره_مثلثاتی #طرح_استقبال_از_بهار کوه_پارک_مشهد که برگرفته از طرح گسترده‌ترم بنام گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد می‌باشد بوستان_دانش چشمه_گفتگو بوستان_گفتگو شهروند_الکترونیک با این طرح در مشهد نزدیک ۱۰۰ هزار نفر آموزش دیدند که بیش از ۱۰ هزار نفر آنها با همین آموزش‌ها توانستند کار بیابند . طرح_پلیس_پیشگیری و ده‌ها طرح دیگر که بیشتر آنها در مشهد و ایران کارگزاری شده است.محسن موسوی زاده پدر_اوریگامی_ایران مدیرعامل سازمان_مردم_نهاد آرتا_زیست_توس از_خودمان_آغاز_کنیمسپاس⁩

🧠 پژوهش لیبرمن درباره «نام‌گذاری احساسات»این پژوهش یک پیام ساده اما مهم دارد:وقتی احساساتمان را با کلمات بیان می‌کنیم، مغز آرام‌تر کار می‌کند.داستان از کجا شروع می‌شود؟متیو لیبرمن و همکارانش در UCLA می‌خواستند بدانند چرا حرف زدن دربارهٔ احساسات، نوشتن آن‌ها یا حتی فقط نام بردنشان («عصبانی‌ام»، «دل‌گرفته‌ام»، «می‌ترسم») باعث می‌شود آدم کمی آرام‌تر شود.برای همین، فعالیت مغز افراد را با دستگاه fMRI بررسی کردند.چه چیزی پیدا کردند؟وقتی افراد احساساتشان را نام‌گذاری می‌کردند:• فعالیت آمیگدال (مرکز ترس، اضطراب و واکنش‌های هیجانی) کم می‌شد.• فعالیت قشر پیش‌پیشانی (بخش منطقی و کنترل‌کنندهٔ مغز) زیاد می‌شد.یعنی مغز از حالت «واکنش هیجانی» به حالت «تنظیم و کنترل» تغییر می‌کرد.این یعنی چه؟به زبان ساده:• وقتی فقط احساس می‌کنیم، مغز درگیر هیجان خام است.• اما وقتی احساس را نام می‌بریم، مغز انگار یک قدم عقب می‌رود، نگاه می‌کند و می‌گوید: «خب، این اسمش ترس است… پس باید آرام‌تر برخورد کنم.»این کار مثل این است که نور یک اتاق تاریک را روشن کنیم؛ همه‌چیز قابل‌دیدن‌تر و قابل‌کنترل‌تر می‌شود.چرا مهم است؟چون توضیح می‌دهد چرا:• حرف زدن دربارهٔ احساسات• نوشتن در دفترچهٔ روزانه• گفت‌وگو با یک دوست• یا حتی گفتن یک جملهٔ ساده مثل «الان ناراحتم»می‌تواند واقعاً حال آدم را بهتر کند.این فقط یک توصیهٔ روان‌شناسی نیست؛ یک واکنش واقعی در مغز است.🌱 نسخهٔ کاملاً کاربردی «نام‌گذاری احساسات»چطور با گفتنِ احساسات، مغز را آرام کنیم؟1) اول احساس را تشخیص بدهمغز وقتی احساسات مبهم‌اند، بیشتر تحریک می‌شود.پس اولین قدم این است که دقیق‌تر ببینی چه احساسی داری.• «حالم بد است» → مبهم• «دل‌گرفته‌ام» → مشخص• «دل‌گرفته‌ام چون نادیده گرفته شدم» → دقیق‌تراین دقت، فعالیت آمیگدال را کم می‌کند.2) احساس را با یک کلمه نام‌گذاری کناین بخش مهم‌ترین قسمت است.فقط یک کلمه کافی است:• «عصبانی‌ام»• «نگرانم»• «احساس شرم دارم»• «احساس بی‌قدری می‌کنم»این کار باعث فعال شدن بخش منطقی مغز می‌شود و شدت هیجان را پایین می‌آورد.3) احساس را بلند بگو یا بنویسگفتن یا نوشتن، اثر را چند برابر می‌کند.• بلند بگو: «الان احساس ترس دارم.»• یا بنویس: «امروز احساس ناامیدی کردم.»این کار مثل این است که مغز از حالت «واکنش» به حالت «تحلیل» تغییر وضعیت بدهد.4) احساس را قضاوت نکنفقط نام ببر، نه اینکه بگویی «نباید این‌طور باشم» یا «چقدر ضعیفم».قضاوت، دوباره آمیگدال را فعال می‌کند.5) احساس را به یک نیاز وصل کنبعد از نام‌گذاری، مغز آمادهٔ حل مسئله است.• «عصبانی‌ام → نیاز به احترام دارم»• «دل‌گرفته‌ام → نیاز به ارتباط دارم»• «نگرانم → نیاز به اطمینان دارم»این مرحله مغز را از «هیجان» به «عمل» می‌برد.🎯 نتیجهٔ عملیاگر این پنج مرحله را انجام بدهی، مغز تو دقیقاً همان مسیر عصبی‌ای را فعال می‌کند که لیبرمن در پژوهش‌هایش نشان داده:قشر پیش‌پیشانی فعال می‌شود و آمیگدال آرام می‌گیرد.یعنی احساساتت قابل‌کنترل‌تر، قابل‌فهم‌تر و کم‌قدرت‌تر می‌شوند.🧩 یک تمرین ۳۰ ثانیه‌ای برای هر روز۱) مکث کن۲) احساس را پیدا کن۳) یک کلمه برایش انتخاب کن۴) بلند بگو یا بنویس۵) نیاز پشت احساس را حدس بزناین تمرین اگر هر روز انجام شود، بعد از چند هفته اثرش را در آرامش ذهنی کاملاً حس می‌کنی.🌹 بفرست برای اونی که می خواهی حالشو خوب کنی#محسن_موسوی_زادهhttps://t.me/amootour

میانبرهای کلید ویندوزراهنمای سریع برای چاپ: این جدول را در یک سند Word یا Google Docs بچسبان (Paste)، اندازهٔ صفحه را A4 عمودی قرار بده، حاشیه‌ها را ۲۰–۱۵ میلی‌متر تنظیم کن، فونت را ایران‌سنس یا وزیر با اندازهٔ ۱۲–۱۳pt انتخاب کن، سپس چاپ کن.میانبرعملکرد کوتاهWinباز/بستن منوی استارتWin + Dنمایش/بازگردانی دسکتاپWin + Eباز کردن File ExplorerWin + Lقفل کردن کامپیوترWin + Rباز کردن کادر RunWin + Iباز کردن SettingsWin + Sباز کردن جست‌وجوی ویندوزWin + Aباز کردن مرکز اعلان‌ها / Quick SettingsWin + Pانتخاب حالت نمایشگر (مانیتور دوم، آینه، گسترش)Win + ← / →چسباندن پنجره به چپ/راست (Snap)Win + ↑ / ↓حداکثر/بازگردانی/مینیمایز پنجرهWin + Shift + ← / →انتقال پنجره بین مانیتورهاWin + Tabباز کردن Task View (دسکتاپ‌های مجازی)Win + Ctrl + Dایجاد دسکتاپ مجازی جدیدWin + Ctrl + ← / →جابجایی بین دسکتاپ‌های مجازیWin + Ctrl + F4بستن دسکتاپ مجازی فعلیWin + Ctrl + Shift + Escباز کردن Task Manager مستقیمWin + 1,2,3...باز/سوئیچ به برنامه‌های نوار وظیفه (از چپ)Win + Shift + 1,2,3...باز کردن نمونهٔ جدید از برنامهٔ مربوطهWin + PrtScnاسکرین‌شات کامل و ذخیرهٔ خودکار در Pictures\ScreenshotsWin + Shift + Sابزار انتخاب ناحیهٔ اسکرین‌شات (Snip)Win + Gباز کردن Xbox Game BarWin + Alt + Rشروع/توقف ضبط صفحه (Xbox Game Bar)Win + + / -بزرگ‌نمایی/کوچک‌نمایی با MagnifierWin + Escخروج از MagnifierWin + Enterباز کردن Narrator (خوانندهٔ صفحه)Win + Tمرور برنامه‌های پین‌شده در نوار وظیفهنکات کلیدی برای استفادهٔ روزمرهسه میانبر پرکاربرد: Win + D (دسکتاپ)، Win + E (فایل‌ها)، Win + L (قفل) را تمرین کن تا سرعت کار بالا برود.اگر میانبری کار نکرد، بررسی کن که کلید Win در کیبورد سالم باشد و زبان/چیدمان صفحه‌کلید درست انتخاب شده باشد.در ویندوز 11 برخی بخش‌ها (مثل Quick Settings یا Action Center) ظاهری متفاوت دارند اما میانبرها معمولاً مشابه‌اند#محسن_موسوی_زاده #پدر_اوریگامی_ایران

اگر من نبودم...گاهی از خودم می‌پرسم:اگر روزی دیگر نتوانم به این دره بیایم، چه خواهد شد؟آیا سنگ‌ها همچنان سر جای خود می‌مانند؟آیا درختان همچنان رشد می‌کنند؟آیا مردم هنوز کنار هم می‌نشینند؟آیا کسی خواهد بود که شاخه شکسته‌ای را ببندد؟یا زباله‌ای را از روی زمین بردارد؟سال‌ها پیش فهمیدم که بزرگ‌ترین شکست یک اندیشه، مرگ صاحب آن نیست.بزرگ‌ترین شکست آن است که با رفتن او، اندیشه نیز از میان برود.از همان روز تصمیم گرفتمچشمه گفت‌وگووابسته به من نباشد.وابسته به هیچ فردی نباشد.وابسته به هیچ مقام و سازمانی هم نباشد.بلکه وابسته باشدبه فرهنگ.اگر روزی کسی پرسید:«سازندهٔ چشمه گفت‌وگو چه کسی بود؟»دوست دارم پاسخ این باشد:«هزاران انسانی که دلشان برای اینجا تپید.»اگر روزی همه چیز به نام یک نفر تمام شود،من شکست خورده‌ام.اما اگر هزاران نفر بگویند:«این هم سهم ماست.»آن روز موفق شده‌ایم.من همیشه گفته‌ام:کار خوب را نباید مالک شد.باید رهایش کردتا مردم صاحبش شوند.وقتی مردم صاحب یک اندیشه شوند،دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را نابود کند.من آرزو ندارم مجسمه‌ای از من ساخته شود.آرزو ندارم خیابانی به نامم باشد.حتی اگر روزی نام مرا فراموش کنند،اندوهگین نخواهم شد.اما اگر روزیکسی کنار انسانی غریبه نشست،با او گفت‌وگو کرد،به حرفش گوش داد،و طبیعت را کمی بهتر از گذشته ترک کرد،آن روز می‌دانم که هنوز زنده‌ام.گاهی از من می‌پرسند:«بزرگ‌ترین دستاوردت چه بود؟»نه میزهای سنگی.نه نیمکت‌ها.نه هزار تن سنگی که جابه‌جا شد.نه هزار درختی که کاشته شد.نه صدها هزار نفری که آمدند.بزرگ‌ترین دستاورد من،اگر واقعاً دستاوردی باشد،این است که شاید چند انسان،باور کردندآنها نیز می‌توانندکاری را آغاز کنندکه همه می‌گفتند شدنی نیست.دنیا را دولت‌ها به تنهایی نمی‌سازند.شهرداری‌ها به تنهایی نمی‌سازند.دانشگاه‌ها به تنهایی نمی‌سازند.دنیا را انسان‌هایی می‌سازندکه یک روز،بی‌آنکه کسی از آنها بخواهد،بلند می‌شوندو نخستین سنگ را برمی‌دارند.اگر این کتاب را جوانی می‌خواند،می‌خواهم تنها یک جمله را با خود ببرد:منتظر قهرمان نباش.خودت آغاز کن.نه وقتی همه همراه شدند؛از همان روزی که هنوز تنها هستی.بزرگ‌ترین کارهای جهان،تقریباً همیشه،با یک نفر آغاز شده‌اند.اگر این کتاب را مسئولی می‌خواند،از او خواهشی دارم.گاهی به جای افتتاح پروژه‌ها،کنار مردم بنشین.گاهی به جای سخنرانی،فقط گوش بده.گاهی به جای ساختن ساختمان،اعتماد بساز.شهرها را آسفالت‌ها آباد نمی‌کنند؛اعتماد مردم آباد می‌کند.و اگر این کتاب را کودکی می‌خواند،می‌خواهم بداندکه دنیا هنوز جای زیبایی است.هنوز می‌شود درخت کاشت.هنوز می‌شود چشمه ساخت.هنوز می‌شود آدم‌ها را با هم آشتی داد.هنوز می‌شود مهربان بود.من روزی از این دنیا خواهم رفت.اما آرزو دارمهر جا انسانیسنگی را با عشق کنار سنگی دیگر گذاشت،هر جا کسیجایی برای گفت‌وگو ساخت،هر جا کودکیدرختی کاشت،هر جا انسانیبه جای دشمنی،دست دوستی دراز کرد،همان‌جا#چشمه_گفت‌وگودوباره متولد شود. محسن موسوی زادهطراح چشمه گفتگوو نویسنده کتاب:#الگوی_بسترهای_بالندهاز چشمه گفت و گو تا معماری رابطه های انسانیt.me/amootour

فردا و پس فردا هوای گرمتر از نرمال میشه و دیگه بعدش برای یه دوره طولانی کاهش محسوس دما و دمای خنک‌تر از نرمال برای اکثر نقاط کشور داریمفردا و پس فردا هوای گرمتر از نرمال میشه و دیگه بعدش برای یه دوره طولانی کاهش محسوس دما و دمای خنک‌تر از نرمال برای اکثر نقاط کشور داریم

پروتکل مطالبه‌گری راه‌حل‌محوربرای توانمند سازی سازمان های مردم نهاد NGOt.me/amootour

نقش سازمان ها مردم نهاد چگونه باشد تا کارآمد تر باشند؟استاد مهربان و ارجمندی فرمودند که:ما وقتی در نقش سمن هستیم، مطالبه‌گریم. راه‌حل پیشنهاد نمی‌دهیم. این همه برای علم (دانشگاه) هزینه می‌شود. پس باید راه‌حل‌ها را پژوهش و خرد جمعی دانش بدهد.دیدگاهم:با درود فراواناین عبارت به‌درستی یکی از چالش‌های بنیادین نقش‌آفرینی جامعه مدنی را نشانه می‌گیرد، اما از منظر منطق عملکردی و فلسفه وجودی سازمان‌های مردم‌نهاد چند مغالطه و ساده‌سازی دارد. نقد و آسیب‌شناسیالف) تفکیک کاذب میان مطالبه‌گری و ارائه راه‌حل مطالبه‌گری اگر بدون پیشنهاد راه‌حل بماند، به شکایت‌ورزی تبدیل می‌شود و توان چانه‌زنی سمن را کاهش می‌دهد. موثرترین مطالبه‌گری امروز، مطالبه‌گری مبتنی بر شواهد است؛ یعنی ارائه مشکل همراه با شواهد و راه‌حل‌های عملی که قابلیت اجرا و سنجش داشته باشند.ب) نادیده گرفتن نسبت میان دانش دانشگاهی و دانش میدانی دانش دانشگاهی معمولاً نظری و تعمیم‌پذیر است؛ در حالی که مسائل اجتماعی بومی، پیچیده و متغیرند. دانشگاه بدون تعامل با جامعه مدنی نمی‌تواند نسخه‌های عملی و بومی‌سازی‌شده ارائه دهد، و سمن بدون اتکا به دانش علمی ممکن است به سطحی‌نگری دچار شود. تعامل دوسویه لازم است: دانشگاه تولید دانش کند و سمن آن را بومی‌سازی و آزمون کند.ج) فرار از مسئولیت سیاست‌پژوهی و ایده‌پردازی سمن‌ها نباید صرفاً صدای مطالبات باشند؛ آن‌ها می‌توانند و باید نقش «آزمایشگاه نوآوری اجتماعی» را ایفا کنند. اگر سمن‌ها راه‌حل ندهند، از بازیگر فعال در فرایند تصمیم‌سازی به منتقد منفعل تنزل می‌یابند.تبیین لمّی علت‌شناسانهبرای فهم ریشه‌ای موضوع، سه علت بنیادین را می‌توان برجسته کرد:علت فاعلی سمن سمن‌ها به‌عنوان حلقه رابط میان تجربه زیسته مردم و ساختارهای قدرت و دانش شکل گرفته‌اند؛ وظیفه‌شان ترجمه نیازهای محلی به زبان سیاست و عمل است.علت مادی دانش دانشگاه ماده اولیه دانش را تولید می‌کند؛ اما این ماده برای تبدیل شدن به سیاست و عمل نیازمند بوم‌سازی، آزمون میدانی و صورت‌بندی عملی است که معمولاً توسط سمن‌ها انجام می‌شود.علت غایی مطالبه‌گری هدف مطالبه‌گری صرفاً آشکارسازی درد نیست؛ هدف تغییر جهت سیاست‌ها به سمت درمان است. درمان بدون پیشنهاد عملی و قابل اجرا میسر نیست.نمودار ساده فرایند:دانشگاه ← (دانش نظری) ← سمن ← (راه‌حل بومی و کاربردی) ← حاکمیت                      ↩️ تجربه زیسته و بازخورد میدانبازتعریف نقش سمن و پیشنهاد جایگزینبه‌جای تقابل «مطالبه‌گری» و «ارائه راه‌حل»، نقش سمن را می‌توان این‌گونه بازنویسی کرد:نسخه اول ساده و کاربردی «کار سمن، شناسایی دقیق مسائل از دل جامعه و مطالبه‌گری راه‌حل‌محور است. سمن پژوهشگر دانشگاهی نیست، اما با تکیه بر خرد جمعی و دانش موجود، راه‌حل‌های میدانی و بومی پیشنهاد می‌دهد.»نسخه دوم تحلیلی و علت‌شناسانه «نقش سمن تبدیل مسائل واقعی مردم به پرسش‌های پژوهشی برای دانشگاه و سپس ترجمه نتایج پژوهش به راه‌حل‌های قابل اجرا و مطالبه‌پذیر است.»نسخه سوم مانفیست‌گونه «مطالبه‌گری بدون راه‌حل صرفاً بیان نارضایتی است. سمن پل میان دانش دانشگاهی و مسئله واقعی است؛ ما درد را شناسایی می‌کنیم و درمان دانش‌پایه را مطالبه می‌سازیم.»پیشنهادهای عملی برای تقویت نقش سمن‌هاتدوین پروتکل مطالبه‌گری راه‌حل‌محورهر مطالبه باید شامل: شرح مشکل، شواهد میدانی، حداقل دو گزینه راه‌حل، برآورد منابع و شاخص‌های سنجش باشد.ایجاد حلقه‌های مشترک دانشگاه و جامعه مدنیقراردادهای همکاری کوتاه‌مدت برای پروژه‌های کاربردی؛ کارگاه‌های مشترک برای بومی‌سازی نتایج پژوهشی.توسعه ظرفیت سیاست‌پژوهی در سمن‌هاآموزش‌های کوتاه‌مدت در طراحی پژوهش کاربردی، تحلیل هزینه-فایده و نگارش پیشنهاد سیاستی.آزمایش و فازبندی راه‌حل‌هاتقسیم پروژه‌ها به مینی‌فازهای ۳۰–۹۰ روزه؛ اجرای آزمایشی، پایش سریع و اصلاح بر اساس بازخورد.مستندسازی و بسته‌سازی تجربههر تجربه موفق باید به‌صورت یک «پکیج عملی» شامل چک‌لیست، نمونه‌برنامه و شاخص‌های سنجش مستندسازی شود تا قابلیت تکثیر داشته باشد.تقویت ارتباطات و لابی‌گری مبتنی بر شواهدارائه گزارش‌های خلاصه و قابل فهم برای تصمیم‌گیران؛ استفاده از داده‌های میدانی و داستان‌های انسانی برای افزایش پذیرش سیاستی.جمع‌بندیسمن‌ها نباید بین «مطالبه‌گری» و «ارائه راه‌حل» دچار دوگانگی شوند. نقش اثربخش آن‌ها ترکیبی از شناسایی مسئله، تولید یا بومی‌سازی راه‌حل، و مطالبه‌گری مبتنی بر شواهد است. با تقویت ظرفیت‌های سیاست‌پژوهی، ایجاد تعامل نظام‌مند با دانشگاه و مستندسازی تجربیات، سمن‌ها می‌توانند از منتقد منفعل به بازیگری فعال در فرایند تصمیم‌سازی تبدیل شوند.#محسن_موسوی_زادهhttps://t.me/amootour

فرازی از کتاب «چشمه گفت‌و‌گو»فصل چهاردهمفرهنگ؛ هنگامی که اندیشه به شیوه‌ی زندگی تبدیل می‌شودمقصد نهایی چشمه‌ی گفت‌وگوهر اندیشه‌ای، اگر تنها در کتاب‌ها بماند، دانشی ارزشمند است.اما اگر وارد رفتار انسان‌ها شود، به فرهنگ تبدیل می‌شود.فرهنگ، چیزی نیست که نوشته شود.چیزی است که زندگی شود.چشمه‌ی گفت‌وگو نیز اگر تنها یک کتاب، یک جایگاه یا یک تجربه باقی بماند، رسالت خود را به پایان نرسانده است.رسالت آن زمانی کامل می‌شود که شیوه‌ی نگاه کردن، اندیشیدن، گفت‌وگو کردن و آفریدن، به بخشی از زندگی انسان‌ها تبدیل شود.فرهنگ با دستور ساخته نمی‌شود.با تکرار رفتارهای درست شکل می‌گیرد.هر گفت‌وگوی محترمانه،هر مشارکت صادقانه،هر توانمندسازی،هر تصمیم اخلاق‌مدار،و هر جایگاه انسانی که آفریده می‌شود،قطره‌ای است که فرهنگ را می‌سازد.فرهنگ، بزرگ‌ترین شبکه‌ی نامرئی میان انسان‌هاست.قانون می‌تواند رفتار را کنترل کند؛اما فرهنگ، رفتار را از درون هدایت می‌کند.به همین دلیل، هدف چشمه‌ی گفت‌وگو تغییر چند رفتار نیست.پرورش نوعی فرهنگ است.فرهنگی که در آن، انسان‌ها پیش از داوری، بفهمند.پیش از رقابت، همکاری کنند.پیش از تخریب، بیافرینند.و پیش از مطالبه از دیگران، مسئولیت خود را بپذیرند.هیچ فرهنگی یک‌باره به وجود نمی‌آید.همان‌گونه که هیچ درختی یک‌روزه به سایه تبدیل نمی‌شود.فرهنگ، حاصل هزاران رفتار کوچک اما پیوسته است.اگر هر انسانی بتواند در جایگاه خود، حتی یک چشمه‌ی کوچک از گفت‌وگو، اعتماد و همکاری جاری کند،جامعه، آرام‌آرام چهره‌ی دیگری پیدا خواهد کرد.چشمه‌ی گفت‌وگو، دعوت به ساختن یک مکان نیست.دعوت به ساختن فرهنگی است که در آن، هر انسان بتواند سرچشمه‌ی امید، فهم و آفرینش برای دیگران باشد.و شاید بتوان آرمان نهایی این کتاب را چنین بیان کرد:نه اینکه همه‌ی جهان شبیه یکدیگر شود؛بلکه هر جامعه، با فرهنگ و هویت خود، توانایی آفرینش جایگاه‌های انسانی را پیدا کند.اگر روزی این اندیشه دیگر به نام کتاب یا نویسنده شناخته نشود،بلکه به عادتی طبیعی در رفتار مردم تبدیل شود،آن روز، چشمه‌ی گفت‌وگو به مقصد خود رسیده است.زیرا بزرگ‌ترین پیروزی هر اندیشه،آن است که دیگر نیازی به معرفی شدن نداشته باشد؛در زندگی انسان‌ها جاری شده باشد. «چشمه‌ی گفت‌وگو، کتاب ساختن یک مکان نیست؛ کتاب پرورش فرهنگی است که در آن، انسان‌ها توان آفرینش جایگاه‌های انسانی را پیدا می‌کنند.»#محسن_موسوی_زاده #کتاب_چشمه_گفت‌و‌گو #چشمه_گفتگو #چشمه_گفت‌و‌گو سپاسt.me/amootour

نقش #چشمه_گفتگو در شبکه‌سازیاز تجربه‌ی فردی تا ارتباط جمعییک ایده ممکن است از ذهن یک انسان آغاز شود؛اما برای رشد کردن، نیازمند ارتباط است.شبکه؛ فراتر از ارتباط سادهشبکه یعنی ایجاد یک فضای زنده برای:یادگیری، همکاری، تبادل تجربه و شکل دادن به ایده‌های تازه.هر عضو هم دریافت‌کننده است و هم بخشنده.پیوند با گروه‌های مردمیسمن ها، گروه‌های محیط‌زیستی، فعالان فرهنگی و شهروندان دغدغه‌مند، سرمایه‌های اجتماعی یک جامعه هستند.تجربه‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند و راه‌های تازه پیدا می‌شوند.دانش؛ همراه تجربهشهروندان؛ بزرگ‌ترین شبکه‌ی یک مکانآینده‌ی فضاهای انسانی، با مشارکت آگاهانه‌ی مردم ساخته می‌شود.یادگیری از تجربه‌های دیگرانچشمه‌ی گفت‌وگو بهترین جای نشست سمن ها برای شبکه‌سازی استزیرا زمینه ساز ویژگیهای زیر است:۱. ارتباط، نیروی رشد تجربه‌هاست.۲. همکاری، ظرفیت‌های تازه ایجاد می‌کند.۳. دانش و تجربه در کنار هم کامل‌تر می‌شوند.۴. تغییر پایدار، نتیجه‌ی حرکت جمعی است.آینده را نه انسان‌های جدا از هم،بلکه انسان‌هایی می‌سازند که دست‌هایشان را به سوی یکدیگر دراز می‌کنند.#محسن_موسوی_زادهhttps://t.me/amootourنقش #چشمه_گفتگو در شبکه‌سازیاز تجربه‌ی فردی تا ارتباط جمعییک ایده ممکن است از ذهن یک انسان آغاز شود؛اما برای رشد کردن، نیازمند ارتباط است.شبکه؛ فراتر از ارتباط سادهشبکه یعنی ایجاد یک فضای زنده برای:یادگیری، همکاری، تبادل تجربه و شکل دادن به ایده‌های تازه.هر عضو هم دریافت‌کننده است و هم بخشنده.پیوند با گروه‌های مردمیسمن ها، گروه‌های محیط‌زیستی، فعالان فرهنگی و شهروندان دغدغه‌مند، سرمایه‌های اجتماعی یک جامعه هستند.تجربه‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند و راه‌های تازه پیدا می‌شوند.دانش؛ همراه تجربهشهروندان؛ بزرگ‌ترین شبکه‌ی یک مکانآینده‌ی فضاهای انسانی، با مشارکت آگاهانه‌ی مردم ساخته می‌شود.یادگیری از تجربه‌های دیگرانچشمه‌ی گفت‌وگو بهترین جای نشست سمن ها برای شبکه‌سازی استزیرا زمینه ساز ویژگیهای زیر است:۱. ارتباط، نیروی رشد تجربه‌هاست.۲. همکاری، ظرفیت‌های تازه ایجاد می‌کند.۳. دانش و تجربه در کنار هم کامل‌تر می‌شوند.۴. تغییر پایدار، نتیجه‌ی حرکت جمعی است.آینده را نه انسان‌های جدا از هم،بلکه انسان‌هایی می‌سازند که دست‌هایشان را به سوی یکدیگر دراز می‌کنند.#محسن_موسوی_زادهhttps://t.me/amootour

فرازی از کتاب «چشمه گفت‌و‌گو»فصل هشتاد و نهمچشمه‌ی گفت‌وگو؛ از یک مکان به یک پیام جهانیبعضی تجربه‌ها، اگرچه در یک نقطه‌ی مشخص آغاز می‌شوند، اما معنای آن‌ها محدود به همان نقطه باقی نمی‌ماند.یک درخت در یک مکان رشد می‌کند، اما پیام سبزی و زندگی را به همه یادآوری می‌کند.یک چشمه در یک زمین می‌جوشد، اما ارزش آب را به همه انسان‌ها یادآور می‌شود.چشمه‌ی گفت‌وگو نیز می‌تواند چنین نگاهی داشته باشد.در ظاهر، چشمه‌ی گفت‌وگو یک مکان است.گوشه‌ای از طبیعت.فضایی ساخته‌شده با تلاش، زمان و علاقه.اما در معنای عمیق‌تر، یک پرسش است:آیا انسان می‌تواند دوباره رابطه‌ای سالم‌تر با طبیعت و با یکدیگر ایجاد کند؟این تجربه نشان می‌دهد که برای ایجاد تغییر، همیشه نیاز به پروژه‌های عظیم نیست.گاهی یک حرکت کوچک، اگر از یک باور عمیق سرچشمه گرفته باشد، می‌تواند الهام‌بخش دیگران شود.زیرا ارزش یک کار، فقط با اندازه‌ی آن سنجیده نمی‌شود؛با اثری که بر اندیشه و رفتار انسان‌ها می‌گذارد نیز سنجیده می‌شود.پیام چشمه‌ی گفت‌وگو محدود به یک شهر یا یک منطقه نیست.در هر جایی از جهان، انسان‌هایی وجود دارند که نیازمند:فضاهای آرام.ارتباط انسانی.احترام به طبیعت.و فرصت گفت‌وگو هستند.جهان امروز با چالش‌های بزرگی روبه‌روست:تغییرات اقلیمی.کاهش منابع طبیعی.تنهایی انسان مدرن.و کاهش ارتباط‌های واقعی میان انسان‌ها.در برابر این چالش‌ها، تجربه‌هایی مانند چشمه‌ی گفت‌وگو یادآور می‌شوند که راه‌حل‌ها همیشه فقط در فناوری و امکانات بزرگ نیستند.گاهی در بازسازی رابطه‌ها هستند.یکی از پیام‌های مهم این تجربه، بازگشت به سادگی است.سادگی به معنای کمبود نیست.به معنای شناخت ارزش چیزهای بنیادی است:یک گفت‌وگوی صادقانه.یک سایه‌ی درخت.یک مسیر طبیعی.یک حضور آرام در کنار دیگران.چشمه‌ی گفت‌وگو می‌تواند الگویی باشد برای اینکه در نقاط مختلف، فضاهایی ایجاد شوند که انسان را به طبیعت و جامعه نزدیک‌تر کنند.نه با تقلید ظاهری،بلکه با الهام گرفتن از اصول:احترام.مشارکت.آگاهی.و عشق به زمین.در نهایت، یک مکان زمانی به پیام تبدیل می‌شود که بتواند در دل انسان‌ها ادامه پیدا کند.اگر کسی پس از حضور در چشمه‌ی گفت‌وگو، نگاه مهربان‌تری به طبیعت پیدا کند،اگر کودکی ارزش یک درخت را بهتر بفهمد،اگر انسانی دوباره به اهمیت گفت‌وگو باور پیدا کند،آن‌گاه این تجربه از مرزهای یک مکان عبور کرده است.چشمه‌ی گفت‌وگو شاید از یک نقطه آغاز شده باشد،اما معنای آن می‌تواند گسترده‌تر از یک نقطه باشد.زیرا هر جا انسانی بخواهد میان زمین و دل‌ها پلی بسازد،«چشمه‌ی گفت‌وگو» و جریانی تازه از زندگی آغاز می‌شود.#محسن_موسوی_زاده #کتاب_چشمه_گفت‌و‌گو #چشمه_گفتگو #چشمه_گفت‌و‌گو سپاس