‍ ✨ذکر شریف #لا اله الا الله ✨ توجه به ذکر توحیدی فقط تکرار لفظ «لا إله إلا الله» نیست؛ بلکه حرکت د…

✨📢 جلسه ۲۲ شرح مثنوی معنوی استاد دکتر اسماعیل #منصوری لاریجانی🔷هوشمندی عالم (۳)🔷تمام ذرات و پدیده‌های هستی، اگرچه در ظاهر صامت به نظر می‌رسند، اما در حقیقت آگاه و هوشمندند و خداوند در مقابله با دشمنانش، از تمامی این پدیده‌ها بهره می‌گیرد.🔷همه موجودات عالم در تسبیح و ذکر مداوم پروردگارند؛ هرچند ما این حقیقت را درک نمی‌کنیم، اما اولیای الهی بر نطق آب، باد و گل واقف‌اند. هر پدیده‌ای ندایی دارد و با دیگران سخن می‌گوید، اما شرطِ شنیدن این نجواها، «محرم» بودن است.🔷گوشی که به گناه آلوده شده یا قلبی که غیر از خدا را در خود جای داده باشد، نسبت به اسرار عالم «نامحرم» است. ⬅️محرم کسی است که حقیقتاً بنده خدا باشد، نظام هستی را بپذیرد و در برابر حق تسلیم شود. تنها زمانی که انسان به خدا نزدیک شود، نغمات پنهان طبیعت را خواهد شنید.🔷باید پنبه‌های غفلت و وسواس را از گوش‌ها بیرون کشی تا نغمه‌ی عالم را بشنوی و چشم‌ها را از غبار گناه بشویی تا سراسر غیب را ببینی.⏱ مدت زمان: ۳ دقیقه و ۵۰ ثانیه t.me/Analhaghhoo

✨عشق، همیشه یه جای دیگه می‌بردت 🕯️قاعده‌ی دوازدهم از چهل قاعده‌ی شمس تبریزی:❤️عشق، یه سفره.چه بخوای چه نخوای، عوضت می‌کنه؛از سر تا پا، دگرگون می‌شی.هیچ‌کس پا تو این راه نمی‌ذارهو همون آدم قبلی نمی‌مونه. 🤍تو تا حالا یه عشق داشتی که کاملاً عوضت کرده باشه؟.

✨🎼 موسیقی بی کلام عشق آوازِ قلب است.آوازی از پنهانی ترین لایه های وجود انسان که حتماً باید متولد شود،زیرا والاترین و قدرتمندترین قانون زندگی عشق است.عشق همانند نردبانی است که با آن می توانیم به بالاترین سطح آگاهی دست پیدا کنیممی توانیم متدین یا متشرع باشیم،اما تا عاشق نشویم، دگرگون نخواهیم شد.✨با عشق می توان آگاهی صید کرد. هر چه بیشتر به هستی عشق بورزی،آگاهی بیشتری به دست خواهی آورد و هر چه آگاهی بیشتری به دست آوری عاشق تر می شوی. این هستی، با عشق است که در های آگاهی را می گشاید. نفرت، دورکننده از آگاهی است. تو با عشق، همه چیز می شوی، و همه چیز، تو. و آنگاه معشوق را در همه جا خواهی دید. چه دیگر درون و بیرون برایت واحد گشته و دیوارهای دوئیّت فرو ریخته اند.

✨ممکن است گفتن «من خدا هستم» واقعاً متکبرانه و کفر آمیز به نظر برسد، اما واقعا آنچه کفر است و کفر آمیز به نظر میرسد، بیان این جمله است که بگوییم «من یک شخص هستم » زیرا با گفتن «من یک شخص هستم » آنچه در اینجا میگویید بیانگر این موضوع است که « تو موجودیت و وجودی مستقل داری »!شما میگویید وجودتان از خدا جداست و اگر عالم ما از وجود خدا جداست باید وجود خدا را محدود کرد! به تعبیر دیگر:گفتن من یک شخص هستم به معنای انکار وجود خداست و این کفر است.اگر وجود نا متناهی است؛پس ماهیت همه باید بی نهایت و نامتناهی باشد. اما اگر خود را موجودی مجزا، موقت ومتناهی بدانیم، وجود نامتناهی خدا را انکار و همچنین وجود خدا را انکار کردیم به همین دلیل است که گفتن «من خدا هستم » نشانه ی کفر و تکبر نیست، گفتن: من یک شخص هستم، تکبر است

✨ذکر پلی است از غفلت به حضور و از کثرت به وحدت

✨🤎پیر هرات رحمه الله گفت:🍃ای مسکین به وقت سحر غافل مباش که آن ساعت وقت نیاز دوستان و هنگام راز مشتاقان و گاه ناز عاشقان است، 🌸و خداوند بر بساط قرب و در خلوت اُنس شراب مشاهدت بی زحمت اغیار به دوستان خود میرساند و آن ساعت نسیم سحری از عرش مجید می آید 🍃و بر دل عارفان حضرت می گذرد و به رمزی باریک و رازی شگفت می گوید: ای درویش بر خیز و زاری و نیاز خویش عرضه کن، 🌸که دست کرم فرو گشاده و آن ساعت به گوش دل بنده فرو گوید که: ای بندهٔ من مترس ، که تو ایمن هستی.#کشف اسرار خواجه عبدالله انصاری رحمه اللهt.me/Analhaghhoo