روزهایی که مرگ بر وقت سایه میاندازد من کلافهتر از روزهای دیگرم. روزهایی که مرگ خبر میشود تا بگوی…
انتشار: 2026/07/04 16:29 UTC
روزهایی که مرگ بر وقت سایه میاندازد من کلافهتر از روزهای دیگرم. روزهایی که مرگ خبر میشود تا بگوید کسی از آستانه گذشت، من خیرهتر از همیشه به آستانه مینگرم. روزهایی که مرگ، آمدنش را پیش از آمدنش خبر میدهد، با تنی کوفته از خواب برمیخیزم. چیست این عالم خواب، این عالم هزار توی سربسته؟ به یاد دارم روزگاری که هنوز جایزهی شعر کارنامه به پا بود. در یکی از دورهها، دوستی از دوستانِ دورِ من، حالا دور من، در جایزهی شعر کارنامه نامزد شده بود. من شب قبل از مراسم نهایی خواب دیدم با خواهر نازنین نظام شهیدی در قطاری که معلوم نبود از کجا میآید و به کجا میرود، با همیم. ایستاده در راهرو قطار کنار پنجرهها که حالا یادم نیست من از او سیگاری گرفتم یا او از من. صحبت نازنین شد. حرف، نظام از یادهای هنوز شهید ناشدهی او بود. فردا غروب خبر آمد که نازنین، که یکی از داوران جایزهی کارنامه بود، خرقه وانهاده است. امروز و اینروزها را که خبر مرگِ ستارههایی آمد که اگرچه دیگر، آنچنان که باید در آسمان نزدیک نمیتابیدند، اما هنوز نوری در وجودشان بود، کلافهتر و خیرهتر سپری کردم. دل به خارخار افتاده بود که این بار، را با شلوغی قابل تحمل کن اما من ایستادم و به دلم گفتم تنها بزن. کسی نخواهد آمد. مرگ هم خود باری از هستی است. #فریاد_ناصری
پستهای تلگرام — اندر امیدواری...
بررسی روایتهای تطبیقی فلات ایراننشست پنجمچهارشنبه ۲۱ مردادساعت ۱۷:۳۰حضور در این نشست برای همه آزاد و رایگان است اما لازم است با پیام به تلگرام یا اینستاگرام مؤسسه ثبتنام کنید.#فریاد_ناصری #روایت#فلات_ایران #زروان#موسسه_اوسان@osan_institutewww.osanschool.ir
آن هوای عزیز که در آن نفس میکشیدی، این کتانیهای عزیز، خالی،افتاده جلوی در، و هر چیزِ عزیزی که حالا هستی، پسر عزیزمتو را جار و جنجالها دفن کردند، بدون مراسم.دوربینها، تیشرتها، مقالات، اعتراضاتو بَعد تو مُرده بودی. بعضی شبها دلم میخواهدتو را از خاک بیرون بکشم و شایسته به خاک بسپارم.زمین را با ناخنهایم بکنم تادستانم سرخ شوند و زخم با گِل بیامیزد.دلم میخواهد تو را از خاک بیرون بکشم، بگذار باراندو برابر ببارد پیش از آن که بارِ دیگر با تو وداع کنم.شعرهایی متفاوت از شاعری جسور #دنز_اسمیت#مهرداد_شهابی#نشر_حکمت_کلمه
#جایزه_سراسری_فارسی_زبانمعرفی هیئت داوران مرحله نهایی (بخش شعر)دومین دوره جایزه ادبی نورهاندر گرامیداشت یاد و اندیشه زندهیاد محمدجعفر پوینده۱- آزیتا قهرمان۲- فریاد ناصری۳- سهیلا میرزایی۴- سعدی گلبیانی۵- فرشاد سنبلدل 📚 بازه زمانی پذیرش آثار:تا ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ (برابر با ۲۴ اوت ۲۰۲۶)📩 ارسال آثار:فایل PDF کتاب را به نشانی ایمیل زیر ارسال کنید:awardnowrahan@gmail.com#جایزه_ادبی_نورهان#داوران_بخش_شعر#ادبیات_فارسی
موریکه در مصرع پایانی شعر خود با عنوان «دربارهی یک چراغ» میگوید: «اما آنچه زیباست، خرم و سعادتمند در خود خویش میدرخشد» بنابراین زیبایی صفتی نیست که بهمثابهی چیزی تزیینی به هستندهها افزوده شود. زیبایی یکی از والاترین شیوههای هستی است، در اینجا یعنی ازـخویشـبرآمدن و ظهور محض.*اما آیا روزگار ما پر از چیزهای زیبایی نیست که در آنها، نهتنها خبری از خرمی و سعادتمندی نیست که زیبایند چون ویرانند. زیبایند چون خرابند. زیباییشان در هالهای از تاریکی زیباست. اکنون پرسشی پیش میآید: آیا دوگونه زیبایی داریم؟ زیبایی سعادتمند و زیبایی ظلمانی؟ یا نه، تنها زیبایی آن است که در خود خویش، خرم و سعادتمند است و آنچه امروز ادعای زیبایی دارد، زیبایی کذابیست که افسونمان کرده است؟ زیبایی سمّی شفاف و خوشرنگ که در کنارش چیزی جز پژمردگی و مرگ نمیروید؟*اصل بنیاد. جلسهی هفتم. هایدگر. ترجمهی طالب جابری