دیپلماسی و اندیشه سیاسی

دلنوشته دکتر علی بحرینی، سفیر و نماینده دائم ایران در ژنو؛در فراق اسماعیل بابایی راغبیقولون ان الموت صعب علی الفتیمفارقه الاحباب والله اصعبسه روز طول کشید تا قلم با مدد اشک از دل رخصت بگیرد و در سوگ اسماعیل بابایی راغب بنویسد.دوستی من و او از بهمن ۱۳۶۹ و از اولین روز ورود به دانشکده روابط بین الملل آغاز شد.اسماعیل در دوستی و رفاقت حریص بود. راغب بود. به دوستانش عشق می ورزید. مصداق ابذل لصدیقک کل الموده بود. کام دلش را با نشاندن درخت دوستی به بار می آورد. در حصار تشریفات مراوده نبود. اگر تو غفلت می کردی، کاهلی می کردی، کم می گذاشتی، او همه بار رفاقت را یک تنه به دوش می کشید.در خیرخواهی و گره گشائی عطش داشت. حسن مواسات داشت خصوصا در سختی ها که فی الضیق یتبین حسن مواساه الرفیق. منتظر نمی ماند تا از او کمک بخواهی. التماست می کرد تا کارت را، گره گشائی از مشکلت را، و گرفتاریت را به او بسپری.جلیس الخیر بود. دلها را به هم وصل می کرد. به مثابه نخ تسبیح بود. کانون اتصال بود. او برای کار و خدمت خستگی نمی شناخت. مصداق خیرالناس انفعهم للناس بود. خداوند به او توانی داده بود که هیچ گاه در مسیر خدمت به جامعه و کشور کم نمی آورد. هرکاری به او سپرده میشد تمام توانش را و جانش را پای آن می گذاشت و هرکار سختی در برابر او تسلیم می شد. خداوند دعای دوستانش و همه کسانی که از خیرخواهی او بهره بردند را بدرقه راهش قرار دهد. اللهم اسکن الیه من رحمتک واحشره مع من کان یتولاه. خصوصا به همسر ایشان تسلیت می گویم. کفو او بود و در زندگی پر فراز و نشیب او و در تمام خوبی هائی که او کرد و خیرهائی که او بذل نمود، شریک و همراه بود.بحرینی ؛ ۱۹ مرداد ۱۴۰۵t.me/Andishe_Diplomacy

چهار روز پیش، دوست سی ساله ام، اسماعیل بابایی راغب، اهل روستای آبشینه همدان و رئیس نمایندگی وزارت خارجه در همدان دار فانی را وداع گفت. به دلیل خواب آلودگی در حال رانندگی در مسیر تهران- همدان پر کشید. دیپلمات بسیار سختکوش و نیروی اجرایی ممتاز‌ و خدمتگزار. سابقا رئیس‌نمایندگی وزارت خارجه در تبریز بود که بسیار درخشید. غم وفات او تمام شدنی نیست. حاج اسماعیل بسیار فعال، خونگرم و سخاوتمند بود. نمونه اعلای یک دوست باوفا که فقدانش قلب ما را شکست. صدای او که مدام می گفت«سلام کیشی/ سلام مظفر» لحظه لحظه با من است. @Andishe_diplomacy

youtu.be/vwHOBsPZQ_E?si=3jKDM95nTgswv3x9%… این پادکست برای دولتمردان ایران در این روزها، به اندازه صدها کتاب می ارزد. دولتمردان ‌ما نیازمند بینش، دانش و اطلاعات هستند. در سطح «بینش»، اغراق نیست بکم اگر دولتمرد ایرانی در شرایط کنونی این پادکست را مطالعه و درک کند، دیگر نیاز به هیچ کتابی و منبعی ندارد. فقط کافی است دنبال دانش و اطلاعات مکمل و عمل درست برود. یعنی بینشش کافی است. اصلا مساله این نیست که منطق پادکست را بپذیریم. بلکه مساله این است که به این مناظره و مختصات آن آشنا شویم و بینش پیدا کنیم@Andishe_Diplomacy