https://inn.ir/news/article/163402/%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8…

#گزیده_های_ایران ☑️ الزامات مذاکره و توافق پایدار؛ تغییر پارادایم یا تغییر ذهنیت استراتژیک؟▫️نعمت‌اله مظفرپور پژوهشگر اندیشه سیاسی و دیپلماسی| روزنامه ایران🔹جنگ حتی در صورت پیروزی، پدیده شومی است. از این‌ رو، رخداد آن باید دستمایه آزمون ذهن، روش و عمل باشد. سقراط می‌گفت بزرگ‌ترین آزمون، آزمون ذهن است. روح «تاریخ العبر ابن‌خلدون» این است که تحولات تاریخی از جمله جنگ را باید به طریقی مشاهده و تبیین کرد که مایه عبرت و آگاهی و اصلاح اندیشه، عمل و منع تکرار شود. ما نمی‌توانیم ماهیت پلید دشمن را تغییر بدهیم اما می‌توانیم خود را ارتقا داده و مواجهه بهتری با معضلات داشته باشیم. جمهوری اسلامی ایران نیازمند ارتقای ذهنیت استراتژیک و آزمون اندیشه و عمل است.🔹گرچه در جنگ‌ها، در عمل همه بازنده‌اند اما اگر ما برنده جنگ هم باشیم، در شرایط کنونی تقویت جامعه ایران، مهم‌ترین محور عزت، حکمت و مصلحت است. مذاکره هم بیش و پیش از هرمز، موشک، هسته‌ای و منطقه باید معطوف به تقویت جامعه ایران باشد. سایر اهرم‌ها به مقتضای تقویت جامعه ایران باید تعریف شوند. (یک دهه پیش لزوماً این‌گونه نبود) در این‌صورت، اتفاقاً مذاکره، توافق و حفظ توافق تسهیل خواهد شد که بحث مفصل می‌طلبد. 🔹حتی حفظ میراث مقاومتی و استقلال‌خواهانه دو دهه گذشته، با تقویت جامعه ایران و اصلاحات پایه (از متغیرهای ذهنیت تمدنی) حاصل می‌شود. تقویت جامعه؛ نقطه حفظ، تداوم و تکامل نگرش ایدئولوژیک و جهادی گذشته است. اساساً مذاکره باید مقوم فلسفه سیاسی جمهوری اسلامی ایران با محوریت عدالت و حقوق باشد و سایر مقولات استراتژیک، طریقیت دارند تا موضوعیت. باید زمین مواجهه را تغییر داد تا هم اعتمادسازی کرده و امتیاز گرفت و هم از امتیاز منتفع شد.🔹اگر با این ذهنیت استراتژیک و منطق چیدمان نظامات معنوی نگاه کنیم، افق‌گشایی خواهیم کرد. تکرار می‌شود، مذاکره باید طریقی برای تحقق فلسفه سیاسی با محوریت تقویت جامعه باشد. رئالیسم عریان هرگز نمی‌تواند ما را به اهداف و آرمان‌های مندرج در قانون اساسی و بیانیه گام دوم سوق دهد.🔹از سوی دیگر تقویت جامعه نیازمند توسعه‌گرایی و توسعه اقتصادی است. توسعه اقتصادی هم به نوبه خود نیازمند تعامل دیپلماتیک و ذهنیت تمدنی با محوریت توسعه و اقتصاد است. توافق و برد-‌برد، هم در سطح جهانی و هم منطقه‌ای، لزوماً در این نقطه حاصل می‌شود؛ کما اینکه چینی‌ها هم در دهه ۷۰ در این نقطه حاصل کردند. راهی غیر از این وجود ندارد.     🔹بنیادهای ترمیم ذهنیت استراتژیک ایران: به نظر می‌رسد تحولات سال ۱۴۰۴ بویژه دو جنگ تحمیلی، به‌رغم دستاوردها و قدرتنمایی، مستلزم تغییرات و اصلاحات روشی در سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران است. صاحب‌نظران در این‌باره ایده‌ها و پیشنهادهای مختلفی ارائه کردند که یکی از آنها تغییر پارادایم است. نگارنده با آسیب‌شناسی این عبارت، عبارت اصلاح و ارتقای «ذهنیت استراتژیک» را پیشنهاد می‌کند. ضمن اینکه به نظرم پارادایم، «مفهوم» غیردقیقی است که گویای «مضمون» ذهنی خود گویندگان هم نیست.🔹مسأله پارادایم: آگاهیم که پارادایم، مختصات مختلفی دارد و باید پرسید که منظور از دو کلمه «تغییر» و «پارادایم» چیست. آیا اظهار شفاهی، کلاسیک و آکادمیک است یا عبارت‌پردازی خودمانی؟ می‌توان گفت در بیان خودمانی، تأکید و نقطه ثقل ادبیات صاحب‌نظران بیشتر بر «لزوم تغییرات گسترده و مهم» است تا پارادایم با معنای تخصصی. بدین معنی که منظور از پارادایم صرفاً به معنی «چارچوب» بوده است و می‌خواهند بگویند که ما نیازمند تغییرات در برخی چارچوب‌ها هستیم. 🔹اساساً مفاهیم و کلمات در علوم انسانی بسیار سیال هستند. می‌گویند خود «توماس کوهن» هم در لابه‌لای مباحث خود، لاجرم تعاریف مختلف سیالی از مفهوم پارادایم به دست داده است؛ کما اینکه می‌گویند شیخ اشراق هم لاجرم ده‌ها فهم از مفهوم نور به دست داده است. این معضل، برای نگارنده قابل درک است؛ زیرا علوم انسانی و سیاسی، کش و قوس‌های زیادی دارد و حتی با تغییر لحن، معانی جملات می‌توانند عوض بشوند. 🔹مثلاً نگارنده، این جمله «پدیده الف، ایدئولوژیک است» را طی یک سخنرانی مختصر با تغییر لحن و بیان، می‌تواند به چندین معنی متضاد مستفاد کند. در ادبیات دیپلماتیک، این سیالیت و حساسیت، مضاعف می‌شود؛ زیرا دانش با هنر، نظر با عمل و حقیقت با مصلحت دیپلماتیک ترکیب پیچیده‌تری پیدا کرده و کار ما را سخت‌تر می‌کند.🔹آسیب‌شناسی مفهوم تغییر پارادایم: به‌رغم آگاهی از تفاسیر سیال از پارادایم و ورای چیستی خوانش‌ها از مختصات پارادایم، باید پذیرفت که نهایتاً این مفهوم در ترازوی روش‌شناسی، اولاً دستگاه فکری-معرفتی کلانی است و حتی بالاتر از مفاهیمی مانند «رهیافت» واقع می‌شود. ➕ادامه یادداشت در ایران:irannewspaper.ir/9096/5/160898@yekhezaran

دلنوشته دکتر علی بحرینی، سفیر و نماینده دائم ایران در ژنو؛در فراق اسماعیل بابایی راغبیقولون ان الموت صعب علی الفتیمفارقه الاحباب والله اصعبسه روز طول کشید تا قلم با مدد اشک از دل رخصت بگیرد و در سوگ اسماعیل بابایی راغب بنویسد.دوستی من و او از بهمن ۱۳۶۹ و از اولین روز ورود به دانشکده روابط بین الملل آغاز شد.اسماعیل در دوستی و رفاقت حریص بود. راغب بود. به دوستانش عشق می ورزید. مصداق ابذل لصدیقک کل الموده بود. کام دلش را با نشاندن درخت دوستی به بار می آورد. در حصار تشریفات مراوده نبود. اگر تو غفلت می کردی، کاهلی می کردی، کم می گذاشتی، او همه بار رفاقت را یک تنه به دوش می کشید.در خیرخواهی و گره گشائی عطش داشت. حسن مواسات داشت خصوصا در سختی ها که فی الضیق یتبین حسن مواساه الرفیق. منتظر نمی ماند تا از او کمک بخواهی. التماست می کرد تا کارت را، گره گشائی از مشکلت را، و گرفتاریت را به او بسپری.جلیس الخیر بود. دلها را به هم وصل می کرد. به مثابه نخ تسبیح بود. کانون اتصال بود. او برای کار و خدمت خستگی نمی شناخت. مصداق خیرالناس انفعهم للناس بود. خداوند به او توانی داده بود که هیچ گاه در مسیر خدمت به جامعه و کشور کم نمی آورد. هرکاری به او سپرده میشد تمام توانش را و جانش را پای آن می گذاشت و هرکار سختی در برابر او تسلیم می شد. خداوند دعای دوستانش و همه کسانی که از خیرخواهی او بهره بردند را بدرقه راهش قرار دهد. اللهم اسکن الیه من رحمتک واحشره مع من کان یتولاه. خصوصا به همسر ایشان تسلیت می گویم. کفو او بود و در زندگی پر فراز و نشیب او و در تمام خوبی هائی که او کرد و خیرهائی که او بذل نمود، شریک و همراه بود.بحرینی ؛ ۱۹ مرداد ۱۴۰۵t.me/Andishe_Diplomacy

چهار روز پیش، دوست سی ساله ام، اسماعیل بابایی راغب، اهل روستای آبشینه همدان و رئیس نمایندگی وزارت خارجه در همدان دار فانی را وداع گفت. به دلیل خواب آلودگی در حال رانندگی در مسیر تهران- همدان پر کشید. دیپلمات بسیار سختکوش و نیروی اجرایی ممتاز‌ و خدمتگزار. سابقا رئیس‌نمایندگی وزارت خارجه در تبریز بود که بسیار درخشید. غم وفات او تمام شدنی نیست. حاج اسماعیل بسیار فعال، خونگرم و سخاوتمند بود. نمونه اعلای یک دوست باوفا که فقدانش قلب ما را شکست. صدای او که مدام می گفت«سلام کیشی/ سلام مظفر» لحظه لحظه با من است. @Andishe_diplomacy

youtu.be/vwHOBsPZQ_E?si=3jKDM95nTgswv3x9%… این پادکست برای دولتمردان ایران در این روزها، به اندازه صدها کتاب می ارزد. دولتمردان ‌ما نیازمند بینش، دانش و اطلاعات هستند. در سطح «بینش»، اغراق نیست بکم اگر دولتمرد ایرانی در شرایط کنونی این پادکست را مطالعه و درک کند، دیگر نیاز به هیچ کتابی و منبعی ندارد. فقط کافی است دنبال دانش و اطلاعات مکمل و عمل درست برود. یعنی بینشش کافی است. اصلا مساله این نیست که منطق پادکست را بپذیریم. بلکه مساله این است که به این مناظره و مختصات آن آشنا شویم و بینش پیدا کنیم@Andishe_Diplomacy

دیپلماسی و اندیشه سیاسی pinned «عقل چینی- پنهان گویی و پنهان نگاری 🔺لئو اشتراوس معتقد است فلاسفه مسلمان از ترس سلاطین جور، تکفیر فقها و ترس از عوام و نیز رعایت ملاحظات و محذورات آموزشی در تدریس فلسفه، پنهان نگاری- Esoteric Writing داشته اند. از این رو درک فلسفه آنها نیازمند آگاهی از…»

عقل چینی- پنهان گویی و پنهان نگاری 🔺لئو اشتراوس معتقد است فلاسفه مسلمان از ترس سلاطین جور، تکفیر فقها و ترس از عوام و نیز رعایت ملاحظات و محذورات آموزشی در تدریس فلسفه، پنهان نگاری- Esoteric Writing داشته اند. از این رو درک فلسفه آنها نیازمند آگاهی از این پیچیدگیها و ساختار و بافتار متون فلسفی است که کار بسیار سختی است زیرا حقایق فلسفه با مصالح پیچیده اجتماعی-سیاسی در هم آمیخته است. 🔺نکته اینکه کنش و ادبیات سیاسی چین به مثابه یک پدیده عبرت آور هم پنهان‌نگارانه و پنهان گویانه است. چین هم بنا به عقل تاریخی خود و هم بنا بر فشارهای آمریکا جهت امنیتی کردن فضای زیست چین، می کوشد پنهان نگاری و پنهان گویی کند. مشاهدات‌ و یافته های من در سالهای اخیر بویژه درباره طرحهای جهانی چین مانند GGI نشان می دهد که پکن عملا در بسیاری امور تقیه می کند تا در زنجیره فلسفه تاریخ زمان فاش گویی و فاش عملی فراهم گردد. آمریکا بالعکس نهایت تلاش را دارد تا چین مکنونات قلبی خود را آشکار کند و افشا نماید. لذا مدام می کوشد محیط داخلی و بیرونی چین را امنیتی کند تا چین همه چیز خود را در معرض نمایش بگذارد.🔺ترکیه نیز پنهان نگاری و پنهان گویی دارد. در گذشته پنهان گویی بیشتری داشت ولی تحولات عرب، باعث شد که اشتهایش تحریک شده و برخی مکنونات قلبی خود را بیرون بریزد. لذا باعث خصومت غرب و اعراب و هزینه فراوان شد.🔹پنهان گویی یک قاعده عقلی است.برای ایران و تشیع چون تنها هستند، پنهان گویی اهمیت مضاعفی دارد. غرب رو به افول است. جهان آتی جهان غربی نیست. اما اگر در این برهه آسیب زیاد ببینیم، از مزایای جهان آینده هم بهره مند نخواهیم شد. نباید هزینه انتقال قدرت از غرب به شرق را ما بدهیم. ببینیم خواجه نظام و خواجه نصیر چگونه بربرها را مهار و کنترل کردند. ایران دارای سنت دیرینه سیاست ورزی است. النهایه سخن آخر را در حکمرانی، عقل و فرهنگ می زنند. بقیه متغیرها مانند حماسه و اراده، ثانویه اند. النهایه، هر گشایشی از یک«نظریه» سرچشمه می گیرد. علوم انسانی، عنصر مفقود ما است. ممکن است جنگ ما جنگ اراده ها باشد اما برد-باخت در نهایت با عقل حاصل میشود و نه اراده. جنگ روایت و اراده هم محصول پردازش عقلی هستند.t.me/Andishe_Diplomacy