✍ وقتی خداوند می‌دانست چه کسی بهشتی و چه کسی جهنمی است، چه لزومی داشت که زندگی کنیم؟ چرا کسانی که م…

✍ وقتی خداوند می‌دانست چه کسی بهشتی و چه کسی جهنمی است، چه لزومی داشت که زندگی کنیم؟ چرا کسانی که می‌دانست جهنمی می‌شوند را خلق کرد؟ چرا امتحان و آزمایش؟ چرا از همان ابتدا ما را به بهشت نمی‌برد؟در جواب به این سوال‌ها می‌توانیم به گمانه‌زنی‌های بسیاری بپردازیم، چون هر توضیحی در مورد خداوند که از محل وحی‌ اخذ نشود، گمانه‌زنی بیش نیست و گمانه‌زنی در امور غیبی در بهترین حالت پرتاب تیری در تاریکی است. اما در جواب به این پرسش‌ها، با رجوع به آیات وحی، چنین می‌توان گفت:اولاً، خداوند امانت (یعنی تکلیف شرعی و ثواب و عقاب مترتب بر آن) را به آسمان‌ها و زمین (یا ساکنان آن‌ها) عرضه کرد و آن‌ها از پذیرش آن خودداری کردند ولی انسان (یا آدم) آن را پذیرفت. پس انسان خود مسیر امتحان و آزمایش و پاداش و عذاب را برگزید:”یقیناً ما امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم و آنها از به عهده گرفتنش امتناع ورزیدند و از آن ترسیدند، و انسان آن را پذیرفت. بی تردید او بسیار ستمکار و بسیار نادان است.“ (الأحزاب، ۷۲)دوماً، بلکه، خداوند آدم را که آفرید، او را ابتدا در بهشت قرار داد و به او هشدار داد مبادا انتخابی کند که باعث خروج او از بهشت به سمت زمین شده و در نتیجه گرفتار مشقت و سختی شود، ولی با وجود این هشدار، او به خاطر انتخابش به زمین فرستاده شد:”پس گفتیم: ای آدم! مسلماً این [ابلیس] دشمنی است برای تو و همسرت، پس شما را از بهشت بیرون نکند که در مشقت و رنج افتی.“ (طه، ۱۱۷)بنابراین، این مسیری که در آن قرار داریم و این امتحان و آزمایش و پاداش و عذاب، همان مسیر انتخابی خودمان است که خود برگزیدیم. اما آیا ما مسئول انتخاب پدرمان هستیم؟ اولاً، ما مسئول آن انتخاب نیستیم ولی اثرات و نتایج آن از ما، که جزوی از ژنوم او بودیم، جدایی‌ناپذیر است و ما مسئول انتخاب‌های خود، بعد از آن، هستیم، همانطور که امروز نیز اثرات و تبعات انتخاب‌های هر نسلی به نسل‌های بعدی منتقل می‌شود و هر نسلی با شرایطی که از نسل قبلی به ارث می‌برد به انتخاب‌های خاص خود دست می‌زند.دوماً، طبق آیاتی از قرآن، می‌توان چنین گفت که خداوند این پیمان را از تمامی انسان‌ها گرفته است و همگی آن را پذیرفته‌اند:”... و انسان آن را پذیرفت ...“ (الأحزاب، ۷۲)”و آنگاه كه پروردگار تو از فرزندان آدم، از پشتهاى ايشان، فرزندانشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه كرد که آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: آری، گواهی داديم. تا روز رستاخيز نگوييد كه ما از آن بى‌خبر بوديم.“ (الأعراف، ۱۷۲)سوماً، این انتخاب برای تک‌تک کسانی که پیام خداوند به آنها می‌رسد، هر بار تجدید و تکرار می‌شود و هر کدام از آنان، در طول قرون، مستقل از دیگری، چه پدران و چه فرزندانش، بین طاعت و عصیان و پاداش و عذاب مخیر می‌شود و هر کدام انتخاب خاص خود را انجام می‌دهد. در حقیقت داستان آدم همچنان ادامه داشته و دارد و تنها آدمِ این داستان است که هر بار عوض می‌شود؛ یک بار من هستم، یک بار تو و یک بار دیگری، و هر کدام هر بار خلق می‌شود و آن هشدار اولیه را دریافت می‌کند که مبادا بین بهشت و دوزخ، دوزخ را انتخاب کند که به مشقت و عذاب دچار می‌شود. به همین دلیل، این داستان در قرآن هر بار تکرار می‌شود تا این سوالات را برای تک‌تک ما جواب دهد و حجت را بر ما به اتمام رساند.پس آنکه می‌پرسد؛ چرا خداوند که می‌دانست جهنمی می‌شوم، مرا آفرید، به او می‌گوییم؛ خداوند تو را آفرید و تو مسیر امتحان و آزمایش و پاداش و عذاب را برگزیدی و تو را آفرید و تو بین بهشت و جهنم، با وجود هشدار پی در پی، جهنم را برگزیدی. پس در این میان، ظالم کسی غیر‌ خودت نمی‌تواند باشد، زیرا خداوند بر هیچ کس، هیچ ظلمی نمی‌کند، بلکه این مردمانند که بر خود ظلم می‌کنند.--------------------------⬅️  ڪانال هــدایــت ملحدیــن⬅️ ڪانال آنتی شبهات