*خبر کوتاه بود؛ اما رسوایی، به وسعت ۵۵ میلیارد دلارحکم پرونده کرسنت صادر شد و بیژن زنگنه از این داد…

*خبر کوتاه بود؛ اما رسوایی، به وسعت ۵۵ میلیارد دلارحکم پرونده کرسنت صادر شد و بیژن زنگنه از این دادگاه سرافراز بیرون آمده و تبرئه شد**اما این خبر کوتاه، پرده از حقیقتی بلند و تلخ برداشت؛ حقیقتِ خسارتی که نه از تحریم و دشمن خارجی، بلکه از جهل، تعصب، هیاهو و مانع‌تراشی کسانی بر ملت ایران تحمیل شد که سال‌ها خود را مدعی انقلابی‌گری و پاسداری از منافع ملی معرفی کردند.امروز روسیاهی برای کسانی ماند که با شعارهای پرطمطراق و تصمیم‌های سیاسی، مانع اجرای پروژه کرسنت شدند و بنا بر برآوردهای مطرح‌شده،قریب به ۵۵ میلیارد دلار به ایران خسارت زدند. خسارتی که با هیچ شعار، تریبون و نمایش سیاسی از حافظه مردم پاک نخواهد شد.اکنون مدعی‌العموم باید به این خسارت هنگفت ورود کند. باید روشن شود چه کسانی، با کدام اختیار و بر مبنای کدام محاسبه، ثروت یک ملت را قربانی اغراض سیاسی و تسویه‌حساب‌های جناحی کردند. یک‌بار برای همیشه باید بساط این گزافه‌گویان برچیده شود؛ آنان که هر بار کشور را به آتش می‌کشند، اما خود بر ویرانه‌های ساخته‌شده می‌ایستند و دیگران را متهم می‌کنند.مغولان با شمشیر به ایران تاختند؛ اینان با جهل مقدس، تعصب کور و ادعاهای بی‌پشتوانه، سرمایه و اعتبار ایران را سوزاندند. خسارتی که این جریان به منافع ملی زده، شاید از بسیاری از حملات تاریخی نیز ویرانگرتر باشد؛ چراکه دشمن این بار نه پشت مرزها، بلکه در لباس دلسوزی و از پشت تریبون‌های رسمی عمل کرده است.همان‌هایی که دیروز پنجه بر چهره صنعت نفت و منافع اقتصادی ایران کشیدند، امروز حتی در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید نیز دست از افراط برنمی‌دارند و به فرزندان دیپلماسی ایران تعرض می‌کنند. برای آنان نه حرمت تشییع معنا دارد، نه وحدت ملی و نه مصلحت کشور؛ تنها خشم، حذف و متهم‌سازی دیگران را می‌شناسند.پرونده کرسنت دیگر فقط یک پرونده نفتی نیست؛ کیفرخواستی تاریخی علیه جهل، افراط‌گری و سیاست‌زدگی در تصمیمات ملی است. اکنون وقت آن است که نه فقط مدیران اجرایی، بلکه مانع‌تراشان و تصمیم‌سازان این خسارت نیز در برابر قانون و ملت ایران پاسخگو شوند.خبر کوتاه بود؛اما برای مدعیان دروغین منافع ملی، آغاز یک حساب‌کشی بلند است.‌