میگویند آدم باید جایی را خانه بنامد.اما من، سالهاست چمدانم را زمین نگذاشتهام.هیچوقت، هیچجا احس…
انتشار: 2026/06/20 17:39 UTCدریافت: 2026/08/15 02:09 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:09 UTC
میگویند آدم باید جایی را خانه بنامد.اما من، سالهاست چمدانم را زمین نگذاشتهام.هیچوقت، هیچجا احساس آرامش نداشتم.انگار قرار نیست هیچ نقطهای از جهان، خانه من باشد.انگار سهم من از این جهان، فقط ماندنهای موقت است.همیشه ترسی کنارم نفس میکشد، ترسِ اخراج شدن، ترسِ از دست دادن همهچیز و آغاز دوباره از هیچ.وقتی هر روز نگرانِ فرداییوقتی هر لحظه نگرانِ ماندنیآرامش، آخرین چیزیست که میتوانی به آن فکر کنی.پناهندگی فقط جابهجایی نیستزندگی کردن با ترسِ دائمیِ نداشتنِ خانه است.🔸️دفتر ارتباطات انجمن حمایت از کودکان کار:تهران، چهارراه مولوی، خیابان صاحب جمع، خیابان شهرداری، خیابان بوربور، کوچه شهید مهدی حسینی، کوچه مدرسه صبا، پلاک ۷شماره تماس:021-5516783509105368914@apcl_org_ir
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — انجمن حمایت از کودکان کار
۲۴ سال پیش، در چنین روزی، انجمن حمایت از کودکان کار بهطور رسمی فعالیت خود را آغاز کرد.۲۴ سال از روزی که این قصه آغاز شد میگذرد.قصهای که در تمام این سالها، با همراهی آدمهایی ادامه پیدا کرده که باور داشتند هیچ کودکی نباید از حق کودکی، آموزش باکیفیت و داشتن فرصت برای ساختن آیندهای بهتر محروم باشد.در این سالها، آدمهای زیادی آمدند، همراه شدند، یاد گرفتند، آموختند و رفتند، اما چیزی که ماند، باور به اهمیتِ کنار کودکان ایستادن بود.امروز، در سالروز آغاز این مسیر، از تمام کسانی تشکر میکنیم که در این ۲۴ سال، بخشی از قصه انجمن بودهاند.همکاران، داوطلبان، حامیان و همه همراهانی که هر کدام، به شکلی، در ادامهدار شدن این قصه سهمی داشتهاند.۲۴ سال گذشت و این قصه همچنان ادامه دارد...با امید به روزی که هیچ کودکی، برای ساختن آیندهاش، مجبور نباشد کودکیاش را از دست بدهد.🔸️دفتر ارتباطات انجمن حمایت از کودکان کار:تهران، چهارراه مولوی، خیابان صاحب جمع، خیابان شهرداری، خیابان بوربور، کوچه شهید مهدی حسینی، کوچه مدرسه صبا، پلاک ۷شماره تماس:021-5516783509105368914@apcl_org_ir