@arameshdron🦩

وقتی مادری به اندازۀ کافی با کودکش هم آهنگ نباشد که بتواند به نیازهای او پاسخ دهد، باعث می شود که ، در وضعیتی بر عکس ، کودک خودش را با مادر سازگار کند. در چنین شرایطی که کودک ارتباطش را با محور تجربیاتش از دست می دهد. به قول وینیکات ،خویشتن کاذب را در خود می پروراند.#مادری_که_کم_داشتم#جاسمین_لی_کوری

قرار نيست چون دريا رو دوس دارى خودتو توش غرق كنى.!!@arameshdron🦩

آیا شما در حال انتخاب عشق هستید یا صرفاً کودکی‌تان را بازتکرار می‌کنید؟بسیاری بر این باورند که شریک زندگی خود را آزادانه برمی‌گزینند؛ با این حال، دستگاه عصبی آن‌ها بی‌سروصدا در جستجوی «آشنایی» است، نه «سلامت». آن‌ها بسترهای عاطفی‌ای را بازسازی می‌کنند که یادآور خانه است؛ حتی اگر آن خانه دردناک بوده باشد.آنچه به عنوان «شیمیِ رابطه» احساس می‌شود، غالباً «بازشناسی» است. لحن، فاصله، پیش‌بینی‌ناپذیری یا سکوتِ طرف مقابل با الگوهای دلبستگیِ اولیه همخوانی دارد و بدن در آنچه از پیش می‌شناسد، آرام می‌گیرد.ما کودکی را آگاهانه تکرار نمی‌کنیم، بلکه آن را به شکلی فیزیولوژیک بازتکرار می‌کنیم. دستگاه عصبی، «ناراحتیِ قابل‌پیش‌بینی» را به «امنیتِ ناآشنا» ترجیح می‌دهد؛ زیرا زمانی، قابلیتِ پیش‌بینی به معنای بقا بوده است.از این رو، ما به دنبال شرکایی می‌رویم که از نظر عاطفی در دسترس نیستند، پویایی‌های رابطه‌ایِ ناپایدار ایجاد می‌کنیم یا جذب کسانی می‌شویم که نیازمند نجات‌دادن‌اند؛ و این‌گونه «شدت» را با «صمیمیت» و «اضطراب» را با «شور و اشتیاق» اشتباه می‌گیریم.رها کردن این الگو، تنها یک ترجیح نیست؛ بلکه نوعی طغیان است. این به معنای تاب‌آوری در برابر روابطی است که در ابتدا آرام‌تر، کُندتر و گاه حتی ملال‌آور به نظر می‌رسند.رشد در عشق، پیش از آنکه «درست» احساس شود، غالباً «اشتباه» به نظر می‌رسد. وقتی هرج‌ومرج، تعریف‌کننده‌ی صمیمیت بوده باشد، دلبستگیِ سالم می‌تواند منجر به بی‌قراری شود.رسالت واقعی ما یافتن فردی متفاوت نیست؛ بلکه دگرگونیِ درونی تا حدی است که ناکارآمدی‌های آشنا دیگر برایمان جاذبه‌ای نداشته باشد.شکستن این چرخه نیازمند آگاهی است، اما فراتر از آن، به تکرار تجربیات تازه نیاز دارد تا زمانی که «امنیت» — و نه «بقا» — به معیاری تبدیل شود که بدن آن را «خانه» می‌نامد.اگر روابط‌تان برایتان «آشنا» به نظر می‌رسد، مراقب باشید. آشنایی اغلب نشانه‌ی آن است که دستگاه عصبی‌تان در حال بازتکرار الگوهای دوران کودکی است، نه انتخابِ آگاهانه‌ی عشق.@arameshdron🦩

#گلاسر در کتاب "ازدواج بدون شکست" ميگويد:هفت عادت مخرب وجود دارد که در دراز مدت زندگی های مشترک را از بين ميبرد:¹- عيب جویی ²- سرزنش³- نق زدن ⁴- شکوه و گلايه⁵- تهديد⁶- تنبيه⁷- دادن حق حساب يا باج برای تحت کنترل در آوردن ديگری . در مقابل هفت عادت مهرورزی را بايد جايگزين رفتار هايمان سازيم:¹- گوش سپردن²- حمايت³- تشويق⁴- احترام⁵- اعتماد⁶- پذيرش⁷- گفتگوی هميشگی بر سر اختلافات.@arameshdron🦩

لبخند بزن به روزگاری که از نو شروع شدهصبح یادآور زیبایی‌هاستیادآور زندگی نو، شروعی نو،نگاهی نو و امیدی نو ...سلام آدینه تون پرخیر🌹@arameshdron🦩

چرا گریه کردن ضروری است؟💫بیشتر مردم بعد از گریه کمی بهتر و شادتر می شوند. تمام احساسات و تنش های انباشته رها می شوند. 💫اشک بدن را از مواد مضر از استرس پاک می کند. تصادفی نیست، همه این مایعات ایجاد شده اند تا همه چیزهای بد را از ما خارج کنند. اشک بخشی از سیستم است. یک بخش حیاتی و ضروری. مخصوصاً زمانی که مخاط در بینی جمع شده و تنفس را سخت می کند، اهمیت دارد. وقتی اشک هست نیازی به دارو نیست. 💫جالب اینجاست که اشک حتی می تواند فشار خون شما را نیز کاهش دهد. خود چشم ها را از باکتری ها و گرد و غبار پاک می کند.