🟦از توتنها شدم(۵):🔹وُکال:🔹تحلیل:سیمین غانم در زماننگارش این جستار، ۸۱ ساله است ولی از ۲۴ سالگی فع…
انتشار: 2025/04/30 20:03 UTCدریافت: 2026/08/19 09:41 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 09:41 UTC
🟦از توتنها شدم(۵):🔹وُکال:🔹تحلیل:سیمین غانم در زماننگارش این جستار، ۸۱ ساله است ولی از ۲۴ سالگی فعالیت رسمی خود را شروع کرد. «از تو تنها شدم» را زمانی اجرا کرد که ۳۱ ساله بود و در هفتمین سال از فعالیت رسمی هنری خود به سر میبُرد. صدای او یکصدای نسبتاً کمیاب زنانه در محدودهی کنترآلتو است. حجم بالا، قدرت قابل توجه، اوج و حضیضهای کنترل شده، نتهای ژوست، آثار دانشآموختگی هنری و حس متناسب با کلام، از مشخصههای برجستهی صدای اوست. وایبریشنها در:گلدون من- تا دلم- رنگینکمون- باد از سر- ایوون من- گلخورشید- شاخههای بید با بسامد بالا وجود دارند و کمنظیرند.مشخصاً در تنظیم منفردزاده، خواننده، دوباره کار را اجرا کرده به دلیل اینکه در برخی از جملات، تحریرهای متفاوتی را در دو اجرا، شاهد هستیم.🔹نقد: نقدهای زیادی به هر دو اجرا در خصوص وُکال وارد هست که غالباً در هر دو اجرا به شکل یکسان تکرار شدهاند و در اینجا با ملاک قرار گرفتن تنظیم شهبازیان بخشی از آنها را ذکر میکنیم:۱- تلفظ «خارشید» به جای «خورشید»۲- تلفظ «درّی» به جای «درّه»۳- تلفظ «بررررکه» به جای «برکه»۴- تلفظ « دوستارررره» به جای «دو ستاره»۵-جلو زدن از ریتم در«وقتی که ماتم میاد»۶-تلفظ مبهم انتهای کلمهی «داغ» و «باغ» به نحوی که بیشتر «داد» و «باد» شنیده میشوند.۷-تلفظ «اَس تو تنها» به جای «اَز تو تنها»۸-جلو زدن از ریتم در دومین کورس(گل هر آرزو)۹-تلفظ «رررودخونه» به جای رودخونه@archivetaraneh
پستهای تلگرام — پنجرهای به ترانهخانه دیروز
سلام به همه همراهان خوب ِ کانالمدتی نبودیم به دلایل واضح! حالا به لطف محبت و انرژی شما برگشتیم. امیدواریم لایق ِ لطف شما باشیم. 😊❤️
بابک بیات، مانی (فرزند از دست رفتهی بابک بیات) و شهرام دانش در مراسم ازدواج شهرام دانشلابی هتل پلازادهم فروردین ماه سال ۱۳۵۷@archivetaraneh
ملودی: بابک بیاتکلام: ایرج جنتی عطائیتنظیم و ارکستراسیون: اریکصدا: عارفانتشار: ۱۳۵۴@archivetaraneh
مادربزرگ... سال ۱۳۵۴،سال ِ میلاد دوبارهی «عارف»، خوانندهی پیشرو و پرقدرت، در عرصهی موزیک پاپ ایران بود. «عارف» سال ۵۳ دریافت که نه ملودیهای جهانبخش پازوکی و همایون خرم میان نسل جوان پرشور طرفدار دارد و نه مضامین سرخوشانه، پند و اندرزگونه در باب جوانی و پیری و دم غنیمت شمردن! رستاخیز دوباره عارف با انتخاب دو آهنگساز جوان و نسبتا گمنام برای همکاری در آن سال همراه بود: سیاوش قمیشی و بابک بیات. البته بابک بیات پیش از این ترانه «غریبه» یا «ای خدا حرفی بزن» را برای عارف ساخته بود که در سال ۱۳۵۱ به روی فیلمی به همین نام پخش شد. در سال ۵۴، عارف فقط از قمیشی و بیات خواند: قصه گل و تگرگ، باغ بارون زده، عشق، نور و آینه و صدا، ای رسیده از راه از قمیشی و پرنده مهاجر و تپش (۱۳۵۳)، همشهری قدیمی و مادربزرگ از بیات و اینگونه عارف به روز شد. در این پست، ترانه «مادربزرگ» را بار دیگر میشنویم با همان ملودیهای عاشقانه-حماسی بیات و تعابیر زیبا و تصویرسازیهای باشکوه ِ «ایرج جنتی عطائی». یکی از قدرتمندترین اجراهای عارف که ارکستراسیون زیبای «اریک آرکانت» فرانسوی هم آنها را همراهی میکند. کلام از روزگار خوش و معصومانهی شاعر میگوید که در جهان قصههای مادربزرگ میگذشت. جهانی که در سالهای بعد دود شده و به آسمان رفته بود. #عارف#بابک_بیات #ایرج_جنتی_عطائی #اریک @archivetaraneh
عارف در میانهی دههی پنجاه@archivetaraneh
این دو ترانه، «تردید» و «غریبانه»، ماحصل روزهای همکاری «شماعی زاده» است با «بتی». آشنائی این دو به واسطه «سعید دبیری»، ترانهسرا و همسر بتی در آن ایام، در کاباره اتفاق افتاد و شماعی زاده تا انقلاب سه ترانه برای صدای «بتی» ساخت. ترانه سوم،«ونوس» است. «تردید» را با اوورتور زیبا و پر انرژی «منوچهر چشم آذر» به خاطر خواهیم داشت و تلفیق درست و دقیق ملودی و کلام و تنظیم و البته صدا و ژوستخوانی ِ بتی... @archivetaraneh