❗️رابین ویلیامز؛ مردی برای تمام فصول سینما!▪️ سخنرانی رابین ویلیامز در حین دریافت اسکار ۱۹۹۸؛ جایی…
انتشار: 2026/08/21 06:55 UTCدریافت: 2026/08/22 16:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 16:15 UTC
❗️رابین ویلیامز؛ مردی برای تمام فصول سینما!▪️ سخنرانی رابین ویلیامز در حین دریافت اسکار ۱۹۹۸؛ جاییکه او از پدرش تشکر میکند که به او توصیه کرده بود شغل مکمل و کناری هم برای بازیگری داشته باشد؛ تا اگر موفق نشد، بتواند حداقل از آن شغل گذران زندگی کند! توصیهی پدرِ ویلیامز خیلی آشنا است، اینکه اگر میخواهی علاقهات را دنبال کنی، محض احتیاط شغل کناری هم داشته باش! اما رابین ویلیامز به قلهی حرفهی خودش رسید و دیگر نیازی نبود شغلی مثل جوشکاری را دنبال کند تا اموراتش بگذرد. رابین ویلیامز نزدیک به سهدهه از موفقیتترین بازیگران سینماهای آمریکا و جهان بود و مرگش یکی از غمانگیزترین و شوکآورترین مرگهای چهرههای مشهور تاریخ سینما است!@artchanel
پستهای تلگرام — ART CHANNEL
❗️مستند «هوشنگ گلشیری»(بخش دوم)▪️کارگردان: احمد نیکآذر @artchanel
❗️مستند «هوشنگ گلشیری»(بخش نخست)▪️کارگردان: احمد نیکآذر @artchanel
❗️«کاتیوشا»؛ سرود اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگجهاتی دوم!▪️در سال ۱۹۳۸، در آرامشِ پیش از طوفان، آهنگی ساده دربارهی عشق و انتظار ساخته شد. «کاتیوشا» داستانِ دختری جوان بود که کنارِ رودخانه میخواند و منتظرِ بازگشتِ سربازِ محبوبش بود. اما هیچکس نمیدانست که این تصنیفِ آرام، قرار است به یکی از قدرتمندترین نمادهایِ جنگ جهانی دوم تبدیل شود. وقتی جنگ شروع شد، سربازانِ شوروی این آهنگ را در جبههها خواندند. کاتیوشا از یک دخترِ عاشق، به نمادِ وفاداری، دلتنگی و امیدِ مردانی تبدیل شد که برای وطن میجنگیدند. این آهنگ، در میانِ گلولهباران و برفِ روسیه، به آنها یادآوری میکرد که در خانه، کسانی منتظر بازگشتشان هستند. جالب اینجا است که سلاحِ موشکاندازِ معروفِ شوروی هم در جنگ، به «کاتیوشا» معروف شد؛ موشکهایی که با صدایِ وحشتناکشان، روی سرِ آلمانیها میباریدند. آنقدر این نام محبوب بود که حتی یک سلاحِ جنگی، با همان اسمِ دخترِ عاشقِ داستان صدا زده شد. امروز، کاتیوشا به یکی از معروفترین آهنگهایِ روسی در جهان تبدیل شده، در دهها زبان اجرا شده و هنوز هم میلیونها نفر را تحتِ تأثیر قرار میدهد!@artchanel
❗️رابین ویلیامز جوان در برابر فرانک سیناترا!▪️پیش از آنکه رابین ویلیامز به یکی از شناختهشدهترین کمدینهای جهان تبدیل شود، هنرمندی نوظهور بود که در تلویزیون ظاهر میشد و سبک بداههپردازیِ فوقالعاده سریع خود را - که بعدتر مسیر حرفهایاش را شکل داد - پرورش میداد. در جریان حضورش در برنامه «Laugh-In» اثر روآن و مارتین در اواخر دههی ۱۹۷۰، راه ویلیامز با فرانک سیناترا تقاطع پیدا کرد؛ کسی که در آن زمان هم یک اسطورهی دنیای سرگرمی بود. تعامل آنها بهلطف همان کاری که ویلیامز در آن استاد بود ماندگار شد: گرفتن یک لحظهی معمولی و تبدیل آن به چیزی کاملاً غیرقابل پیشبینی. طنز بداهه او فرانک سیناترا را کاملاً غافلگیر کرد و برخورد درخشانی میان دو نسل کاملاً متفاوت از اهالی دنیای سرگرمی رقم زد. ویلیامز اندکی بعد با سریال «Mork & Mindy» به شهرتی جهانی رسید و پس از آن کارنامه فوقالعادهای ساخت که شامل فیلمهای «خانم دوتفایر»، «صبح بخیر ویتنام»، «علاءالدین» و نقشآفرینی برنده جایزه اسکارش در «ویل هانتینگ عبقری» میشد!@artchannel
❗️ترانهی «جوونه»▪️خواننده:رضا رویگری▫️ترانهسرا: منصور تهرانی▪️آهنگساز: طوفان هلعطایی▫️تنظیمکننده: ناصر چشم آذر▪️محصول: ایران، ۱۳۵۸ خورشیدی@artchanel
❗️اورسن ولز در برابر رابرت؛ بلیک روایتِ یک حاضرجوابیِ تاریخی!▪️در این ویدیو، شاهد یکی از لحظات فراموشنشدنی تاریخ تلویزیون کلاسیک هستید. در برنامهی زنده «تونایت شو با اجرای جانی کارسون»، جاییکه اورسن ولز، نابغه بیچونوچرای سینما و خالق «همشهری کین»، و رابرت بلیک؛ بازیگر پرحاشیه (بازیگر نقش مخوف «مرد مرموز» در فیلم «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ)، مهمان بودند، اتفاقی غیرمنتظره افتاد. رابرت بلیک که به رفتارهای تهاجمی و شوخیهای تند معروف بود، سعی کرد با تمسخر اضافه وزن و فیزیک تنومند اورسن ولز، او را در برابر مجری و تماشاگران گوشهی رینگ ببرد. اما او با کسی وارد نبرد کلامی شده بود که تسلطش بر بیان و کلمات دستکمی از نبوغ سینماییاش نداشت. اورسن ولز بدون ذرهای عصبانیت یا لکنت، با همان صدای پرطنین و آرامش خیرهکنندهاش، پاسخی تاریخی داد؛ واکنشی کوبنده که کل استودیو را منفجر کرد: «من چاقم، تو هم زشتی؛ با این تفاوت که من میتونم رژیم بگیرم!»@artchanel