پنجرههای خانهام دست به گریبانِ دیوارندهر شب فرو ریخته هایم رااز پلهها جارو کردمتا کلاغها نفهمن…
انتشار: 2026/07/16 17:09 UTCدریافت: 2026/08/08 03:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 03:20 UTC
پنجرههای خانهام دست به گریبانِ دیوارندهر شب فرو ریخته هایم رااز پلهها جارو کردمتا کلاغها نفهمند درنبود کسی ویرانگی ام را آجر از آجرِ تنم برداشتهو به لجبازیِ خاک سپردم،با خوابِ زنانیکه در بالشهای خالیشانه به گیسویِ باد داشتندکلیدش رادر لجاجتِ رودخانه انداختمآنگاه زنی شدمبا دستهای خالیزنی از سالهای دورزنی کهآرامآرامخودش رادار زدصبح که شدهیچ دری نشکستفقطریشه در تاریکیجای خودش را پیدا کرده بود#ثریا_حاجی_زاده
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — اشکماه.
مانتوی کبریتی ات را بپوشخیابانهای شهر زمستانی سرد در آستین دارند#ثریا_حاجی_زاده
شیشهای در گلویم به سینه میکوبدسنگِ نگفته ها را... هیچکس از اهالی شهر نمی داندمناستخوانِ همان سکوتی هستمکه یک عمردر گلویم قدکشید#ثریا_حاجی_زاده
جمعه خسته از تکرارِ نبودنتکنارم مینشیند در سکوت خاطرهها را مرور می کند باتبسمی تلخ چای میریزدو من با قندپهلو شیرینش میکنم...او میرود تا عطر نبودنت هفته ی روبرو را رقم بزند#ثریا_حاجی_زاده
خیابان ها صحنهی اعدام چراغ هاست شهر را بی دار کنید ✍️#ثریا_حاجی_زاده
در شهریکه دارهاآدم میبافندبه خیابان میرومبه دنبال سایهایکه زودتر از مناعدام شده...#ثریا_حاجیزاده
چاههای سیاهپیراهنِ آبی اش رابه ارث بردهاندهر غروبرود کوچکی از چشمانش به خلیج برمیگرددجنوب جنون زده#ثریا_حاجی_زاده