✳️نگاهی به فردای تفاهم احتمالی🔹️ در میانه معادلات پیچیده انرژی جهان، تنگه هرمز شاهرگ حیاتی اقتصاد ج…

✳️نگاهی به فردای تفاهم احتمالی🔹️ در میانه معادلات پیچیده انرژی جهان، تنگه هرمز شاهرگ حیاتی اقتصاد جهانی و یکی از عمیق‌ترین مؤلفه‌های قدرت‌آفرین ایران به شمار می‌رود. طی سه ماه اخیر آنچه در این آبراه رقم خورده است، نمونه‌ای آشکار از تبدیل یک ظرفیت بالقوه به اهرمی عملیاتی است. اهرمی که، چون خشابی دانه‌دانه پر شد و اکنون در آستانه گشایش‌های سیاسی احتمالی، نحوه خالی‌سازی آن به اندازه خود همان انباشت سرنوشت‌ساز است. 🔹️شاید به‌کارگیری تمثیل «خشاب» برای تنگه هرمز در نگاه نخست نظامی و تند به نظر برسد، اما دلالت راهبردی آن برای هر تحلیلگر اقتصادی آشکار است. ظرفیتی که با صرف زمان و هزینه انباشته شده، نمی‌بایست یک‌شبه تخلیه شود. تنگه هرمز امروز به یک دارایی نامتقارن بدل شده که می‌تواند پس از هر تفاهم، نقش ضامن اجرا را ایفا کند. 🔹️بازگشایی تدریجی و مشروط، اولویت‌دهی هوشمندانه به کشتی‌های غیرنفتی و وارداتی، هماهنگی با شرکای همسو، تثبیت مسیر و پیوند زدن هر گام به رفتار طرف مقابل، در کنار هم بسته‌ای منسجم می‌سازند که منافع ملی را در کوتاه‌مدت و بلندمدت حفظ می‌کند. تاریخ اقتصادی ایران گواه است که هرگاه قدرت جغرافیایی کشور به حاشیه رانده شده و بازی صرفاً در زمین حریف ادامه یافته، دستاورد‌های مذاکراتی شکننده و زودگذر از آب درآمده‌اند.🔹️ اکنون فرصتی پیش روی تصمیم‌سازان است که نشان دهند فشار آوردن بر تنگه هرمز، بخشی از یک استراتژی پویا برای ضمانت‌بخشی به هر تفاهم و مراقبت مستمر از شریان‌های اقتصادی کشور است. جهان نیز چاره‌ای جز پذیرش این منطق نخواهد داشت، چرا که تنگه هرمز برای اقتصاد جهانی حکم شریان حیاتی را دارد و هیچ شریان حیاتی‌ای را نمی‌توان بدون جلب نظر قلبی که خون را پمپاژ می‌کند، مدیریت کرد.🔹️ آنچه اهمیت می‌یابد نه شتاب برای بازگشت به «عادی‌سازی»، که هوشمندی در بازتعریف «عادی» بر اساس قواعد جدیدی است که ایران با صبر و هزینه توانسته است بر صفحه شطرنج انرژی حک کند. بازگشایی تدریجی، همراه با حفظ توان واکنش، کشور را در موقعیتی قرار می‌دهد که دیگر نگران «فردای نقض عهد» نباشد، زیرا ابزار لازم برای پاسخ در همان گذرگاهی جای گرفته که نبض بازار نفت از آن می‌گذرد.🆔️ @asrghanoon