✳️صلح‌طلبی کذایی چگونه جنگ را تشدید می‌کند؟ 🔹️ژست صلح‌طلبی همیشه جذاب است و اهل سیاست که می‌خواهند…

✳️صلح‌طلبی کذایی چگونه جنگ را تشدید می‌کند؟ 🔹️ژست صلح‌طلبی همیشه جذاب است و اهل سیاست که می‌خواهند روشنفکر و لطیف به نظر برسند، سعی می‌کنند کلیدواژه صلح از قلم و گفتارشان کم نشود. صلح البته واژه مظلومی هم است و از نمونه‌های خوب سوءاستفاده سیاسی از واژگان است. سازش و تسلیم نام صلح می‌گیرد؛ چشم‌بستن بر تروریسم دولتی، نام صلح می‌گیرد؛ ترسیدن از متجاوز و صرف‌نظرکردن از دفاع مشروع، نام صلح می‌گیرد و... و این‌گونه صلح به مسلخ اهل سیاست می‌رود و به نام صلح، وادادگی را که مقدمه جنگ است، به مردم می‌فروشند. 🔹️روی دیگر ژست صلح، زدن اتهام جنگ‌طلبی به کسانی است که برای دست‌یابی به صلح واقعی با متجاوز می‌جنگند یا از چنین جنگی دفاع می‌کنند. جنگ‌طلبی نامیدن دفاع از وطن، تولید چرخه خشونت نامیدن قصاص تروریست‌ها و متهم‌کردن خون‌خواهان خون شهدای ترور شده به جنگ‌طلبی، روی دیگر همان ژست صلح‌طلبی است، اما در واقعیت ژست‌های دروغین یا ساده‌لوحانه ضدجنگ، از قضا مسیر تجاوز و جنگ را می‌گشاید. آیا انتقام‌خواهی و خون‌خواهی، جنگ‌طلبی و دور باطل چرخه خشونت است؟ آیا چشم‌پوشی از قصاص قاتلانی که از مسیر تروریسم دولتی، ترور و تجاوز نظامی را رقم زدند، طرف‌داری از صلح و ضدیت با جنگ است؟🔹️تسلیم، این پیام را به متجاوز مخابره می‌کند که راه‌حل سریع و کم‌هزینه برای رسیدن به اهداف، توسل به زور است. وقتی تجاوزگری بدون مواجهه با مانع جدی به اهداف نامشروع خود دست می‌یابد، تشویق می‌شود تا برای کسب منافع بیشتر، به سیاست «باج‌خواهی از طریق تهدید» ادامه دهد. تاریخ نشان داده که مماشات در برابر قدرت‌های توسعه‌طلب صرفاً اشتهای آن‌ها را برای بلعیدن سرزمین‌های بیشتر تحریک می‌کند. 🔹️تسلیم سریع می‌تواند یک خلأ قدرت و امنیت در منطقه ایجاد کند. این خلأ نه‌تنها متجاوز اولیه را به پیشروی بیشتر ترغیب می‌کند، بلکه به سایر بازیگران فرصت‌طلب نیز این سیگنال را می‌دهد که می‌توانند برای پیشبرد اهداف توسعه‌طلبانه خود وارد عمل شوند و بدین ترتیب دامنه و مقیاس تجاوز و بی‌ثباتی به شکلی فزاینده گسترش می‌یابد. 🔹️بر همین اساس، صلح پایدار نه از طریق تسلیم در برابر زورگویی، بلکه از طریق «صلح از مسیر قدرت» و بازدارندگی معتبر حاصل می‌شود. تجربه در ایران هم نشان داده که هر وقت مقاومت به‌درستی و از مسیر قدرت انجام شده، دشمن به عقب رفته و توانسته برای دوره‌ای، حداقل تا وقتی شرایط جدیدی رخ دهد، بازدارندگی جدی ایجاد کند. از سویی یک ملت با حس تسلیم و با صرف‌نظرکردن از قصاص قاتلان خود، دچار احساس ضعف جمعی و شکستن می‌شود. چنین مسیری در پایان به فروپاشی اجتماعی هم منجر خواهد شد. از قضا بی‌تفاوت نبودن مردم به ترور مسئولان یا دیگر افراد ملت نشان می‌دهد روح انسجام و وحدت و دغدغه‌مندی برای سرنوشت کشور در چنین جامعه‌ای زنده است و باید قدردان این روحیه وطن‌دوستی در ملت بود.🆔 @asrghanoon