✳️ ایران به دنبال تبدیل تهدید جنگ به فرصت نظم منطقه‌ای پایدار است🔹️انتصابات نظامی اخیر و مأموریت‌ها…

✳️ ایران به دنبال تبدیل تهدید جنگ به فرصت نظم منطقه‌ای پایدار است🔹️انتصابات نظامی اخیر و مأموریت‌هایی که فرمانده کل قوا در احکام منتشرشده برای فرماندهان تعیین کرده، در ادامه رویکردی است که جمهوری اسلامی در جنگ اخیر دنبال کرد. رویکرد جمهوری اسلامی افزایش درد به متجاوز و همچنین واردکردن متغیر پیچیدگی به محاسبات اوست. معادله جدیدی که ایران اصرار دارد برای آمریکا معتبر و پایدار کند، آن است که تداوم جنگ تنها باعث پیچیده و غیرقابل‌حل‌تر شدن موضوع ایران می‌شود؛ هم در انتصاب سرلشکر رضایی به دبیری شورای‌عالی امنیت ملی و هم در مأموریت‌های فرماندهان نظامی، تثبیت این تصویر و معادله دنبال شده است.🔹️معادله جدیدی که جمهوری اسلامی از آغاز جنگ رمضان تا امروز در حال پیگیری است، این است که در برابر تشدید نظامی، سطحی از تشدید را باید اعمال کرد که هزینه‌های نظامی، اقتصادی و حیثیتی آن به‌قدری برای دشمن واضح و سنگین باشد که او را در تکرار الگوی تجاوز دچار احتیاط کند؛ امری که به نظر می‌رسد با موفقیت پیش رفته است و علت عقب‌نشینی‌های مکرر ترامپ از تهدید هشت‌باره به نابودی زیرساخت‌های ایران ریشه در تثبیت معادله موردنظر ایران دارد.🔹️این رویکرد محدود به نبرد نظامی نیست؛ بلکه جمهوری اسلامی قصد دارد با کنترل تنگه، برای حل مسائلی همچون تحریم، محاصره و دارایی‌های مسدود شده خود نیز اهرم‌سازی کند و با پیوندزدن امنیت و رفاه خود با امنیت و رفاه خلیج‌فارس و اقتصاد جهانی، جنگ اقتصادی آمریکا علیه خود را پرهزینه و باعث سربارشدن هزینه‌های آن بر اقتصاد جهان نشان دهد. این رویکرد فراتر از بازدارندگی نظامی متعارف است و جمهوری اسلامی می‌خواهد تهدید جنگ را به فرصت یک نظم منطقه‌ای پایدارتر تبدیل کند که ضامن منافع آن است.🔹️بر خلاف آنکه برخی رویکرد کنونی کشور را جنگ‌طلبانه می‌خوانند، این رویکرد در مسیر بازدارندگی و جلوگیری از تحمیل جنگ سبک‌سرانه متجاوزان به کشور است و باب گفت‌وگو و مذاکره را نمی‌بندد؛ بلکه برای دشمن روشن می‌سازد برخلاف تصورات پیشاجنگ او این‌طور نیست که بتواند هم‌زمان با پیشبرد خط جنگ، ایران را با ابزار دیپلماسی قابل‌پیش‌بینی و پاسخ‌های آن را مدیریت کند؛ بلکه ایران آماده است در قالب رویکرد تهاجمی هر تشدیدی را با تشدید بیشتر پاسخ دهد. در واقع الگوی نظامی و دیپلماسی اجبار باعث حل مسئله ایران نمی‌شود و صرفاً آن را پیچیده‌تر می‌سازد. دستیابی به یک توافق پایدار با ایران، کم‌هزینه‌تر از تکرار چرخه ناکام ادامه جنگ و تلاش برای تحمیل نتیجه از طریق فشار نظامی است.معادله جدیدی که جمهوری اسلامی از آغاز جنگ رمضان تا امروز در حال پیگیری است، این است که در برابر تشدید نظامی، سطحی از تشدید را باید اعمال کرد که هزینه‌های نظامی، اقتصادی و حیثیتی آن به‌قدری برای دشمن واضح و سنگین باشد که او را در تکرار الگوی تجاوز دچار احتیاط کند؛ امری که به نظر می‌رسد با موفقیت پیش رفته است و علت عقب‌نشینی‌های مکرر ترامپ از تهدید هشت‌باره به نابودی زیرساخت‌های ایران ریشه در تثبیت معادله موردنظر ایران دارد.این رویکرد محدود به نبرد نظامی نیست؛ بلکه جمهوری اسلامی قصد دارد با کنترل تنگه، برای حل مسائلی همچون تحریم، محاصره و دارایی‌های مسدود شده خود نیز اهرم‌سازی کند و با پیوندزدن امنیت و رفاه خود با امنیت و رفاه خلیج‌فارس و اقتصاد جهانی، جنگ اقتصادی آمریکا علیه خود را پرهزینه و باعث سربارشدن هزینه‌های آن بر اقتصاد جهان نشان دهد. این رویکرد فراتر از بازدارندگی نظامی متعارف است و جمهوری اسلامی می‌خواهد تهدید جنگ را به فرصت یک نظم منطقه‌ای پایدارتر تبدیل کند که ضامن منافع آن است.🔹️بر خلاف آنکه برخی رویکرد کنونی کشور را جنگ‌طلبانه می‌خوانند، این رویکرد در مسیر بازدارندگی و جلوگیری از تحمیل جنگ سبک‌سرانه متجاوزان به کشور است و باب گفت‌وگو و مذاکره را نمی‌بندد؛ بلکه برای دشمن روشن می‌سازد برخلاف تصورات پیشاجنگ او این‌طور نیست که بتواند هم‌زمان با پیشبرد خط جنگ، ایران را با ابزار دیپلماسی قابل‌پیش‌بینی و پاسخ‌های آن را مدیریت کند؛ بلکه ایران آماده است در قالب رویکرد تهاجمی هر تشدیدی را با تشدید بیشتر پاسخ دهد. در واقع الگوی نظامی و دیپلماسی اجبار باعث حل مسئله ایران نمی‌شود و صرفاً آن را پیچیده‌تر می‌سازد. دستیابی به یک توافق پایدار با ایران، کم‌هزینه‌تر از تکرار چرخه ناکام ادامه جنگ و تلاش برای تحمیل نتیجه از طریق فشار نظامی است.🆔️ @asrghanoon