#ببینید/ آئین بزرگداشت یکصد و دهمین سالروز تاسیس دبیرستان ماندگار فردوسی تبریز برگزار شد 🔹در این آی…
انتشار: 2026/07/24 17:50 UTC
#ببینید/ آئین بزرگداشت یکصد و دهمین سالروز تاسیس دبیرستان ماندگار فردوسی تبریز برگزار شد 🔹در این آیین، جمعی از دانش آموختگان نام آشنای دبیرستان ماندگار فردوسی تبریز، همچون پروفسور غلامرضا برادران خسروشاهی، استاد برجسته ریاضیات، پروفسور حسن عشایری، استاد…چه آسان میتوان تاریخ را کوچک کردامیررضا آزاده/ تاریخ را نمیتوان جابهجا کرد؛ همانگونه که ریشه یک درخت را نمیتوان از خاکش بیرون کشید و انتظار داشت همچنان سایه ببخشد.دبیرستان ماندگار فردوسی تبریز، یک مدرسه نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی این شهر است. صد و ده سال است که دیوارهایش شاهد عبور نسلهایی بودهاند که هر کدام قطعهای از هویت آذربایجان و ایران را ساختهاند. اینجا فقط زنگ کلاس به صدا درنیامده؛ اندیشه متولد شده، قلم جان گرفته و تاریخ ورق خورده است.دبیرستان فردوسی را با آجرهایش نمیشناسند؛ با انسانهایی میشناسند که از دروازههایش عبور کردند و نامشان در فرهنگ، ادب، سیاست، پزشکی، حقوق، هنر و علم این سرزمین ماندگار شد. از پروفسور فريد (پدر جغرافي ايران)، تا دکتر محمدحسین مبین «پزشک جذامیان ایران» و از محمدحسین شهریار، شاعر جاودانه ایران تا دهها چهرهای که اعتبار فردوسی را ساختند؛ نه سرمایه، نه ثروت و نه تشریفات.و حالا… چه آسان میتوان تاریخ را کوچک کرد.برای جشن صدودهمین سال تأسیس این مدرسه، به جای آنکه در حیاطی برگزار شود که هنوز عطر خاطرات هزاران دانشآموز را در خود دارد، به سالنی در یک بیمارستان خصوصی پناه میبریم؛ گویی مدرسهای که یک قرن تاریخ را بر دوش کشیده، دیگر حتی شایستگی میزبانی جشن تولد خودش را هم ندارد.این فقط یک انتخاب اشتباه نیست؛ این یک نوع نگاه است. نگاهی که اصالت را قربانی ظاهر، حافظه را فدای تشریفات و تاریخ را خرج نمایش میکند.دردآورتر آنکه پس از این انتخاب، همه توان صرف آن میشود که مراسم، بزرگ دیده شود؛ خبرها پشت سر هم منتشر شوند، تصاویر دستبهدست بچرخند و روایت رسمی، پرشکوه جلوه کند. اما تاریخ، با تکثیر خبرها بزرگ نمیشود. اگر عظمت فردوسی محتاج تبلیغات باشد، دیگر از عظمتش چیزی باقی نمانده است. اعتبار این مدرسه را نه رپورتاژها ساختهاند و نه تیترهای رنگارنگ؛ اعتبار این دبیرستان را معلمانی ساختند که بیادعا درس دادند و دانشآموزانی که بیادعا تاریخ ساختند.مدیرانی که امروز بر صندلی آموزشوپرورش تکیه زدهاند، باید بدانند «مدرسه ماندگار» فقط یک عنوان تشریفاتی نیست؛ امانتی تاریخی مهم است. امانتی که باید با فهم، غیرت و احترام از آن پاسداری شود، نه با تصمیمهایی که شأن آن را کوچک میکند.حقیر قلم بهدست به عنوان یکی از فارغالتحصیلان دبیرستان ماندگار فردوسی، نه از سر گلایه شخصی، بلکه از سر دِینی که به این مدرسه دارم، یک مطالبه روشن دارم؛ اگر واقعاً دغدغه فردوسی را دارید، به جای مراسمهای پرزرقوبرق، به جای مسابقه برای دیده شدن، تمام عزم خود را جزم کنید تا موزه دبیرستان ماندگار فردوسی ثبت ملی شود.از اسنادش حفاظت کنید. از کتابهایش، عکسهایش، نیمکتهایش، زنگ مدرسهاش و خاطراتش پاسداری کنید. بگذارید آیندگان بدانند این دبیرستان فردوسی چگونه دبیرستان ماندگار فردوسی شد.مدرسهای که یک قرن انسان ساخته است، سزاوار آن نیست که تاریخش به چند ساعت مراسم و چند قاب عکس تقلیل یابد.تاریخ را نمیتوان با تشریفات بزرگ کرد؛ اما میتوان با یک تصمیم اشتباه، آن را کوچک کرد.#عصر_تبریز در شبکه های اجتماعی👇eitaa.com/asrtabrizhttp://ble.ir/asrtabri…
