♦️تعلیق کانون آذربایجان شناسی و تحت فشار قرار دادن اعضای آن🔸با توجه به رویدادهای اخیر و پیگیری‌های…

✨وطن آدینا بیرلیک یاراشار‌♦️⁩یاردیم ائدن اللر وار اولسونآینی گۆن (جمعه) سیز عزیزلردن یئتیشیلن یاردیملارین ایلک محموله‌سی آزربایجان تانیتیم اوجاغینین الیلنخویا یولا دوشدودئمه‌لی‌دیر ۱۰ میلیون اوچ‌یوز تومن (۱۰/۳۰۰/۰۰۰)پول ییغیشمیشدیر کی قرار اولدو چادر آلینایغیشمیق پولونان ۱۰ چادر آلیندیهامیدان تشککۆر ائدیب و اولاری کی بو ایشده بیزه یاردیم و یاردیمچی اولوب‌لار اللرینن اؤپۆرۆکاوموروق کی همیشه باشیز اوجا و یۆزۆز گۆلۆش‌لی اولسونتبریز بیلیم یوردونون آزربایجان تانیتیم اوجاغیکانون آذربایجان شناسی دانشگاه تبریز#آزربایجان_تانیتیم_اوجاغی#کانون_آذربایجان_شناسی#آزربایجان_اؤیرنجی_ترپنیشی#جنبش_دانشجویی_آذربایجان#آزربایجان_میللی_حرکتی#حرکت_ملی_آذربایجان#خوی#باشین_ساغ_اولسون_آزربایجان@ATO_tabrizu

هرگۆن اوجاق‌داییق11_17 سیزی گؤزله‌ییریکسعید صادقی 09035472376سپهر مسلمی 091473442136219_8619_0150_5114سپهر مسلمی #باشین_ساغ_اولسون_آذربایجان #خوی@ATO_tabrizu

💎پهلوی و حقوق زنان✍🏻 ابراهیم احمدپور‌♦️⁩همایون کاتوزیان، در «اقتصاد سیاسی ایران» می‌نویسد رضاشاه «با سه زنش مثل لوازم شخصی‌اش رفتار می‌کرد.»!همچنین اشرف پهلوی از وجود گشت ارشاد همایونی در دربار خبر می‌دهد و در «چهره‌هایی در آینه»، خاطراتی که به قلم خود نوشته نقل می‌کند: «پدرم در خانه مردی تقریباً از یک نسل قبل بود، به یاد دارم یک بار که با پیراهن بی‌آستین سر سفره نشسته بودم دستور داد فوراً لباسم را عوض کنم.»‌♦️⁩گذشته از این نقل‌قول‌ها، رضاشاه در راستای سیاست تجدد آمرانه و از بالا به پایین خود در سال ۱۳۱۴ حجاب زنان را قدغن اعلام کرد، و زنانی که در برابر این دستور مقاومت می‌کردند به زور کشف حجاب کرده و مورد اهانت و حتی تعرض جسمانی قرار می‌گرفتند که می‌توان گفت وجه مشترک این «کشف حجاب اجباری» با «حجاب اجباری» کنونی در اجباری بودن آن است و در هر دو حالت حق حجاب اختیاری و آزادی پوشش از زنان سلب می‌شود.‌♦️⁩علاوه بر آن، با وجود اینکه در حکومت‌های استبدادی از جمله پهلوی، انتخابات و حق رأی حالتی فرمالیته و صوری به خود می‌گیرد، اما همین حق رأی فرمالیته نیز تا اواخر حکومت پهلوی از زنان دریغ شد، و تازه با اعلام انقلاب سفید در سال (۱۳۴۱) این حق به زنان داده شد. یعنی تقریباً نیم قرن بعد از حق رأی حقیقی و نه صوری که جمهوری خلق آذربایجان به رهبری محمدامین رسول‌زاده برای اولین بار در جهان شرق و اسلام به زنان اعطا کرد. و همچنین شانزده سال پس از حکومت ملی آذربایجان به رهبری سید جعفر پیشه‌وری که برای اولین بار در جغرافیای ایران این حق به زنان اعطا شده بود.‌♦️⁩محمدرضا پهلوی نیز سال (۱۳۵۲) در مصاحبه با «اوریانا فالاچی»، خبرنگار ایتالیایی با تمام طفره‌هایی که می‌رود اما در نهایت اذعان دارد، زنان متقلب، شرور و در توانایی با مردان برابر نیستند. با توجه به مثال‌هایی که در این مصاحبه بیان می‌کند، روشن است که منظور او نه توانایی جسمی بلکه بیشتر توانایی ذهنی و عقلی است. در ادامه نیز با اینکه همسر خود را به عنوان نائب‌السلطنه منتصب کرده، به عدم توانایی زنان در امور سیاسی و حکومت‌داری اقرار می‌کند. این اقرار و سپردن حکومت بعد از خود به یک زن که به زعم او توانایی ادراه کشور را ندارد، نشان دهندهٔ عیار ایران‌دوستی و میهن‌پرستی او نیز می‌باشد!‌♦️⁩حال وارثان همان طرز فکر و اندیشهٔ ارتجاعی نسبت به زنان در شهوت مصادره و رهبری خیزشی هستند که دال مرکزی گفتمان آن را حقوق زنان تشکیل می‌دهد. 🟣 تبریز بیلیم یوردونون آزربایجان تانیتیم اوجاغی 🟡 کانون آذربایجان شناسی دانشگاه تبریز🔍 @ATO_tabrizu

سابقهٔ دولت‌داری مهم‌ترین میراث حکومت ملی آذربایجان✍ ابراهیم احمدپورعلاوه بر اهمیت عناصر عینی همچون زبان، فرهنگ، نهاد، آداب و رسوم، سرزمین و عناصر ذهنی همچون باورها، اسطوره‌ها، احساسات و خلق‌و‌خوهای روانی مشترک برای یک اجتماع مردمی در تعریف ملت‌بودگی خود، این وجود سابقهٔ دولت‌داری است که نقش بسزایی در گذر از وضعیت پیشاسیاسی «قوم» به وضعیت سیاسی «ملت» ایفا می‌کند. با این رویکرد، از نظر جان بریولی، ناسیونالیسم بیش از هر چیز به سیاست مربوط است و سیاست بیش از هر چیز حول قدرت دور می‌زند و قدرت نیز بیش از هر نهاد و سازمان دیگری در کنترل دولت است. این امر به این معنا نیست که اگر اجتماعی از مردم که خود را ملت تعریف می‌کند و سابقهٔ تشکیل دولت ملی و واحد سیاسی مخصوص به خود را ندارد، حق ملت‌بودگی و تشکیل دولت ملی از او سلب شود، بلکه به این معناست که سابقهٔ دولت‌داری تاثیر مثبت و قابل توجهی در پروسهٔ ملت‌سازی و دولت‌سازی داراست. کوتاه سخن آنکه اگر ملتی، ملت نبود نمی‌توانست در طول تاریخ، دولت ملی و واحد سیاسی خود را تشکیل دهد.ملت آذربایجان در کنار عناصر عینی و ذهنی ذکر شده، دارای سابقهٔ دولت‌داری دور و درازی است. اما گذشته از سابقهٔ چندین هزار سالهٔ تشکیل دولت و دولت‌مداری نزد تورکان چه در پیش از اسلام و چه بعد از اسلام، در دوران معاصر نیز تشکیل «آذربایجان خالق جمهوریتی» به رهبری محمدامین رسول‌زاده در شمال آراز و «آذربایجان میلی حوکومتی» به رهبری سید جعفر پیشه‌وری در جنوب آراز، دو نقطه عطف تاریخی بوده و گواه سابقهٔ دولت‌داری در آذربایجان معاصر و مهر تایید ملت‌بودگی آذربایجانی‌ها است. و این امر در کنار دیگر دستاوردها و خدمات یک‌سالهٔ پیشه‌وری و فرقه دموکرات آذربایجان، شاید مهم‌ترین دستاورد و میراث (۲۱) آذر برای آذربایجان است.تبریز بیلیم‌یوردونون آذربایجان تانیتیم اوجاغی@ATO_tabrizu

💎 فرقه دموکرات آزربایجان نگینی در تاریخ معاصر ایران♦️ اگر به تاریخ معاصر آزربایجان نگاه مختصری بیاندازیم؛ متوجه خواهیم شد ۲۱ آذر ۱۳۲۴ نقطه عطفی در این تاریخ پر فراز و نشیب است. روزی که در طی ۲۰ سال حکومت دیکتاتوری پهلوی‌ها، هر آزربایجانی آرزوی دیدنش را داشت.‌⁩آزربایجان از بدو تاریخ مهد تمدن، فرهنگ و اندیشه بوده و در طی سالیان، پایداری خود را حفظ کرده بود؛ ولی رژیم پهلوی فکر نابودی این تمدن بزرگ را در سر داشت و هر اقدامی که منجر به حذف نام آزربایجان شود را انجام می‌داد ولی روح بازپروری آزربایجان این اجازه را حتی به اهالی خودش هم نمی‌دهد؛ مزدورانی گوش به زنگ ‌مثل پهلوی که جای خود دارد.♦️ نتیجه تبلور روح ملی آزربایجان در ۲۴ آذر ۱۳۲۴، حکومتی مردمی، خودمختار و کاربلد به دور از هرگونه تعصب بود. تحولاتی که در آن یک سال در آزربایجان رخ داد؛ حتی به اقرار خود رهبران حکومت وقت در ۲۰ سال حکومت‌داری پهلوی انجام نشده بود.سردمدار این حکومت سید جعفر جوادزاده ملقب به سید جعفر پیشه‌وری، مردی از دل همین آب و خاک بود.‌⁩مردی که به دور از هرگونه پیش‌داوری خود را صرف وطن کرد. نه حرفی از جدایی‌طلبی زد و نه حق نژاد دیگری را پایمال کرد. دغدغه‌اش تنها یک چیز بود، احقاق حقوق پایمال‌شده آزربایجانی‌ها و بازآفرینی نقش آزربایجان در کشور که از سال ۱۳۰۴ از زمان شروع دوره حکومت پهلوی اول نادیده گرفته شده بود،حال ایران‌شهری‌ها در صدد تحقیر مرحوم پیشه‌وری و حکومت ملی آزربایجان هستند اما اگر منطقی به ماجرا بنگریم فرقه دموکرات آزربایجان نگین درخشان آزادی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در تاریخ ایران بوده و هست.♦️ اعطای حق رای به زنان برای اولین بار در خاورمیانه نشانگر ارزش والای زنان در دوره فرقه دموکرات و برابری حقوق زن و مرد در اندیشه نخبه‌های آزربایجانی است.حکم اعدام در کل تاریخ ایران تنها در دوره یک ساله حکومت فرقه دموکرات آزربایجان لغو شد، آیا این جز گرامی‌داشت کرامت انسانی است؟و حال به زبان تورکی می‌رسیم، زبانی که با گوشت و پوست و استخوان آزربایجانی‌ها در آمیخته است.در دوره پهلوی که نشر کتاب به زبان تورکی جرم محسوب می‌شد؛ حکومت خودمختار آزربایجان، زبان رسمی و نوشتاری آزربایجان را تورکی اعلام کرده و کودکان برای اولین بار طعم شیرین یادگیری به زبان مادری را در مدارس چشیدند.جالب است بدانیم که بودجه آموزش و پرورش آزربایجان در آن زمان چند برابر بودجه آموزش و پرورش ایران بوده است.♦️ جامعه‌شناس‌ها می‌گویند، دولتی که پشتوانه مردمی نداشته باشد، دولتی نامشروع و باطل است. نوشته‌های آن دوره حکایت از استقبال مردم از فرقه را دارد. اگر به سیستم اداری آن دوره هم نگاهی مختصر بیاندازیم، در سندهای به جا مانده، برخورد شدید حکومت را با مفسدان اقتصادی و اداری به راحتی می‌توان دید؛ آیا این جز افتخار برای آزربایجان و حتی ایران است؟‌♦️⁩ولی اندیشه تمامیت‌طلب پهلوی و پان‌ایرانیسم چشم دیدن این حکومت نوپا ولی آینده‌دار را نداشت و کمر به نابودی کسانی بست که ریشه در این آب و خاک داشتند.کشتار ۲۵ هزار آزربایجانی در ۲۱ آذر ۱۳۲۵ لکه ننگی بر پیشانی پهلوی نهاد که تا قیامت فراموش‌شدنی نیست،‌⁩کشتار مردم غیور و بشردوست آزربایجان در آن روز، به هیچ وجه منطقی به نظر نمی‌رسد، دولت مرکزی وقتی با حکومت خودمختار آزربایجان اختلاف دارد، به چه حقی مردم بی‌دفاع را قتل‌عام می‌کند؟ به چه حقی کتاب‌های تورکی آن دوران را می‌سوزاند؟♦️ تاریخ معاصر ایران حتی اگر خود بخواهد نمی‌تواند آن دوره یکساله را فراموش کند.با همه انتقادات به فرقه دموکرات،نمونه‌ای بارز از نظام حکومت‌داری مردمی، نقش فعال مردم در حاکمیت و حق تعیین سرنوشت و تلاش دولت برای رفاه مردمش را در آن دوران به راحتی می‌توان دید.♦️ در آخر اینکه آزربایجان بعنوان سرزمینی خاص از همه جهات همیشه هژمونی خود را حفظ خواهد کرد و تاریخ نشان داده است این ملت درس آزادی و آزادگی را در کلاس تاریخ تدریس می‌کند.📒 کانون آذربایجان‌شناسی دانشگاه تبریز(تبریز بیلیم یوردونون آزربایجان تانیتیم اوجاغی)🔍 @ATO_tabrizu

🔶️"نگاهی کوتاه به نظریه توسعه از منظر آزادی"نویسنده: آرزو مرادیدر دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم، ارتقای کیفیت زندگی و رفاه انسان و دستیابی به رشد و توسعه اقتصادی از اهداف اصلی کشورهاست. در این راستا هر کشور به ‌ویژه کشورهای جهان سوم به دنبال تدوین استراتژی و سیاست خاصی بوده اند. در این بین کشورهایی که در آنها نسبت مشارکت عمومی  بیشتر بوده موفقیت های بیشتری نیز مشاهده شده است. در  طی این تصمیم ها و راهبردهای مهم است،که راه را برای اعضای جامعه هموار کرده، تا افراد به عنوان اشخاص آگاه و مسئول عمل کنند.موضوعی که بیش از هر چیز ذهن ها را به خود مشغول کرده است، رابطه آزادی و توسعه وتاثیر متقابل بین این دو پدیده می باشد. از یک سو، توسعه اقتصادی منافع بیشتری را برای مردم به ارمغان می آورد یعنی:افراد جامعه از امکانات رفاهی، آموزشی، بهداشتی و غیره استفاده می کنند و باعث گسترش آگاهی در بین مردم می شود.در خوش بینانه ترین حالت توسعه اقتصادی شامل فرصت هایی تا حدی  غیر تبعیض آمیز برای اکثریت افراد جامعه با طیف متنوع قومیت هاویژگی های مذهبی،برای بهره برداری از منابع اقتصادی برای تولید،مبادله و اهداف زیرساختی و تخصیص منابع بر اساس توانایی را فراهم می کند.فرصت های ذکر شده معمولا با افزایش تولید ناخالص داخلی و افزایش درآمد سرانه ایجاد می شود.و از سوی دیگر، آزادی با ایجاد بستری مناسب  باعث افزایش مشارکت در فرآیند  توسعه  و گسترش عدالت اجتماعی پایدار و برابری فرصت‌ها برای افراد و از همه مهم تر باعث افزایش رضایتمندی مردم می گردد.آزادی اقسام گونا گونی دارد ولی به طور عمده در 5 گروه می توان تقسیم بندی کرد که شامل:آزادی های سیاسی، فرصت های برابر اقتصادی و اجتماعی، شفافیت و حمایت تضمین شده سیستم.هر یک از انواع آزادی به عنوان نیروی محرکه برای تقویت دیگر آزادی ها عمل می کند و نا خودآگاه بستر لازم برای گسترش انواع دیگر آزادی ها را فراهم می کند. در شکل گیری آزادی ارزش ها نقش اساسی را ایفا می کنند، که خود این ارزش ها حاصل مراودات اجتماعی، بحث ها و گفت و گوها می باشد.مطالعات توسعه نشان می دهد که ترویج آزادی هم هدف و هم وسیله توسعه است. به عبارتی توسعه نیافتگی نوعی نا آزادی است، که انسان را از رسیدن به توانمندی های بالقوه ای که در وجودش هست باز می دارد.از طرفی عده ای باور دارند که گسترش انواع  آزادی های باعث کاهش رشد اقتصادی خواهد شد. در مواجه  با این نظریه دو نوع ترتیبات اجتماعی را می توان مورد بررسی قرار داد:"الف" طرح رشد مبنا و "ب" طرح حمایت مبنا. در طرح رشد مبنا توجه اساسی بر رشد اقتصادی می باشد به عبارتی این باور وجود دارد که در ابتدا به درجه ای رشد از اقتصاد باید رسید بعد بستر های لازم برای گسترش انواع دیگر آزادی ها را فراهم کرد.ب: طرح حمایت مبنا: این طرح منتظر رشد اقتصادی نمی ماند و به گسترش انواع دیگر آزادی ها، با اولویت قائل شدن برای خدمات اجتماعی، آموزش، امنیت، به بهبود کیفیت زندگی مردم توجه ویژه دارد.در این طرح با گسترش آزادی و مردم سالاری با تبادل و همکاری مردم باهم موجب کاهش هزینه های دولت شده و باعث افزایش اعتماد و انگیزه های اقتصادی می شود.البته تاثیر فرعی چنین سیاستی  که استفاده از نیروهای کار برای خدمات اجتماعی است، به طور مستقیم باعث افزایش اشتغال خواهد بود. مانند چین، سریلانکا. بنابراین از این منظر، توسعه تنها زمانی حاصل می شود که عناصر ضروری ضد آزادی حذف شده باشند. (ژنگ و کارستن استال، 2011).مایکل تودارو از آزادی به عنوان خالق توسعه یاد کرده است، از طرفی آمارتیا سن نشان داد که برای دستیابی کشورها به توسعه، هر عاملی که انسان را از دستیابی به آزادی  محدود کند باید حذف شوند. وی در مورد نقش آزادی می گوید: «مجموعه ای از نهادهای متنوع مانند:بازارها، مجلس قانونگذاری، احزاب سیاسی، سازمان های غیردولتی، و رسانه ها، ......و  تاثیری که ازطریق روند طی شده به وسیله آنها بر تقویت و حفظ آزادی های فردی می گذارند، حائز اهمیت است.دستیابی به توسعه مستلزم درک یکپارچه و همه جانبه از نقش های مربوط به این نهادهای مختلف و تعامل آنها با سایر نهادها است که باعث شده  جنبه های مختلف و ابعاد متفاوتی به خود بگیرند.کانون آذربایجان شناسی دانشگاه تبریز(آزربایجان تانیتیم اوجاغی) @ato_tabrizu