از هم گریختیمو آن نازنین پیالهی دلخواه را، دریغ، بر خاک ریختیمجان من و تو تشنهی پیوند مهر بود درد…
انتشار: 2026/06/30 13:28 UTC
از هم گریختیمو آن نازنین پیالهی دلخواه را، دریغ، بر خاک ریختیمجان من و تو تشنهی پیوند مهر بود دردا که جان تشنهی خود را گداختیمبس دردناک بود جدایی میان ما،از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیمدیدار ما که آن همه شوق و امید داشتاینک نگاه کن که سراسر ملال گشت▪️هوشنگ ابتهاج
پستهای تلگرام — آوای دل ها
خدایا🙏دراین شب زيبا ﺩلمان ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗوﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭیمغم و اندوه💗ناراحتی ودلتنگی را ازوجودمان پاک کن وبادست مهربانتبه دعاهایمان مهر تایید بزنشبتون ماه
دعاےشبایرانیان باستان :پروردگارا سپیده دم ڪه فلڪ بیدارمیشودسرزمینم ازدروغ وتهمت پاڪ شودخدایااکنون روحم به استراحت میرودتومراقبش باشعزیزان شبتون بخیر
شبی پرسيدم از دلبرچه فَن در عاشقی خوشتر؟!فشاند آن زلفِ چون عنبر به رخ،يعنی پريشــانی!▪️قاآنی
آمد بتِ میخانه، تا خانه بَرَد ما رابنمود بهارِ نو، تا تازه کند ما رابگشاد نشانِ خود، بربست میانِ خودپر کرد کمان خود، تا راه زَنَد ما راصد نکته دراندازد، صد دام و دغل سازدصد نَرد عجب بازَد، تا خوش بخورد ما را▪️مولانا
چه دانستم که این سودامرا زینسان کند مجنوندلم را دوزخی سازددو چشمم را کند جیحونچه دانستم که سیلابیمرا ناگاه بربایدچو کشتیام دراَندازدمیان قلزم پرخونزند موجی بر آن کشتیکه تخته تخته بشکافدکه هر تخته فرو ریزدز گردشهای گوناگوننهنگی هم برآرَد سر،خورَد آن آب دریا راچنان دریای بیپایانشود بیآب چون هامونشکافد نیز آن هاموننهنگِ بَحرفَرسا راکشد در قعر ناگاهانبه دست قهر چون قارونچو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و نه دریاچه دانم من دگر چون شدکه چون غرقست در بیچونچه دانمهای بسیار استلیکن من نمیدانمکه خوردم از دهان بندیدر آن دریا کفی افیون▪️مولانا
