با قلم می‌گویم:ای همزاد، ای همراه،ای هم سرنوشت،هردومان حیران بازی‌های دوران‌های زشت!شعرهایم را نوشت…

خدایا🙏دراین شب زيبا ﺩلمان ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗوﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭیمغم و اندوه💗ناراحتی ودلتنگی را ازوجودمان پاک کن وبادست مهربانتبه دعاهایمان مهر تایید بزنشبتون ماه

دعاےشبایرانیان باستان :پروردگارا سپیده دم ڪه فلڪ بیدارمیشودسرزمینم ازدروغ وتهمت پاڪ شودخدایااکنون روحم به استراحت میرودتومراقبش باشعزیزان شبتون بخیر

‌شبی پرسيدم از دلبرچه فَن در عاشقی خوش‌تر؟!فشاند آن زلفِ چون عنبر به رخ،يعنی پريشــانی!▪️قاآنی

‌آمد بتِ میخانه، تا خانه بَرَد ما رابنمود بهارِ نو، تا تازه کند ما رابگشاد نشانِ خود، بربست میانِ خودپر کرد کمان خود، تا راه زَنَد ما راصد نکته دراندازد، صد دام و دغل سازدصد نَرد عجب بازَد، تا خوش بخورد ما را▪️مولانا

‌دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران، غم مخورهان مشو نومید، چون واقف نه‌ای از سِرِ غیبباشد اندر پرده بازی‌های پنهان، غم مخور▪️حافظ

چه‌ دانستم‌ که این سودامرا زین‌سان کند مجنوندلم را دوزخی سازددو چشمم را کند جیحونچه دانستم که سیلابیمرا ناگاه بربایدچو کشتی‌ام دراَندازدمیان قلزم پرخونزند موجی بر آن کشتیکه تخته تخته بشکافدکه هر تخته فرو ریزدز گردش‌های گوناگوننهنگی هم برآرَد سر،خورَد آن آب دریا راچنان دریای بی‌پایانشود بی‌آب چون هامونشکافد نیز آن هاموننهنگِ بَحرفَرسا راکشد در قعر ناگاهانبه دست قهر چون قارونچو این تبدیل‌ها آمد نه هامون ماند و نه دریاچه‌ دانم‌ من‌‌ دگر‌ چون‌ شدکه‌ چون‌ غرق‌ست‌ در بی‌چونچه دانم‌های بسیار استلیکن من نمی‌دانمکه خوردم از دهان بندیدر آن دریا کفی افیون▪️مولانا