كاش‌قلبت خانه اى میشدبرايم درنداشتگرمى آغوش دلخواه تو همبستر نداشتتك تك ابيات شعرم مسخ سيماى تو بود…

‍ همیشه درسکوت ِ من،صدای تار و تنبوریشروع ِجُمعه ای‌غمگین،نوای سردِ ماهوریکویری تشنه ام اما ، سراب ِ ظهر ِ گرماییشبیه ِ طعم ِ دریاها ، اگر آبی ، ولی شوریبجای بوسه، ازداغت، لبم صدها ترَک داردچنان‌میخواهمت،گویی،شراب ِنابِ‌انگوریبرای شب نشینی ها، همیشه راوی ِ عشقمکجای‌قصه خوابیدی،که ازچشمان‌من‌دوریتوَهّـُم میـزنم شاید ، که ماه ِ آسمان هاییدلم تاصبح میرقصد،گمانم قرص ِ ناجوریتمرکزکن دراین‌عاشق،ببین اصلاًچه‌میبینیدلیلی هم مگرداری که ازاین عشق‌منفوریتنم صحرای شنزار و نگاهت تلخ و طوفانیچه بی تابانه آشوبم،چه بیرحمانه مغروری#شیدا_التيام

🍃 بی حساب است غمت سقف رقم ریخته استکوه از بار غمت تا شده خم ریخته استگیسوانت که پریشانتر از احوال من استابرو بادی ست که درهاله ی غم ریخته استمثل ابروی تو شمشیر غبارآلودی ستکه به تصویر جمل جاه و جنم ریخته استروزه واکن ولی از آتش این آب منوشزهر عمریست  به کام تو الم ریخته استپیچ وتابی که به خود می دهی ای موج غریبشوکرانی ست که در سرخی جم ریخته استقلم فرشچیان هم نتواند بکشدطرح دردی که دراین طشت به هم ریخته استکوزه ی صبر شکست وجگرت خورد ترکاین شکافی ست کزان سقف حرم ریخته استاز دمِ سردِ عرب گرچه نشد آبی گرمآتش داغ تو در قلب عجم ریخته استنشناسند تو را کوردلانی که خدا در کتاب سرشان بینش کم ریخته استغایت حسنی و در لوح زمان بی بدلیشرح چشمان تو در نون و قلم ریخته است#اڪرم_نورانی

در دلم غیر از تو و عشق تو دیگرهیچ نیستجز حضور سایه‌ی عشق تو بر سر هیچ نیستآن قَدَر آرام می‌گیرم ز هر لبخند توکه قسمها برتو ،یک ذره از آن در هیچ نیستبا تو دنیا از برایم لب به لب سرسبز گشتبی تو عشقی در بَرِ باغِ صنوبرهیچ نیستدر دلم گلهای مهر و آشتی می کاشتیبی تو در قلبم بجز گلهای پرپر هیچ نیستدر نگاهم آسمانی روشن از خورشید هستبرلبم جز حرف‌های مهرپرور هیچ نیستالتیامی من نمی بینم در این داراشِفاءدردِ شیدا را به جز سودای دلبر هیچ نیست#شیدا_التیام

🍃یا کنج قفــس یا مرگ این بخــت کبوترهاست