وقتی از کسی که دوستش دارم دورم مثل پرنده کوچکی که از سوز سرمای دی در خودش فشرده میشود دلم در ازدحام…
انتشار: 2026/07/04 18:32 UTC
وقتی از کسی که دوستش دارم دورم مثل پرنده کوچکی که از سوز سرمای دی در خودش فشرده میشود دلم در ازدحام دلتنگی مچاله میشود و بغض شبیه پیچکهای سراسیمه از سینه ام به سمت گلویم بالا می اید وحزن تمام وجودم را تسخیر میکند نمیدانم اگر اندوه این ابتلای عجیب همراه با کلمات به سطرهای نحیفم سرایت نمیکرد سرخ غروب کدام پسین الگن مرا از پای در می اورد هر شعر من زوزه گرگ جفت از دست داده اییست که شبهای ماه تا سحرگاه تا مجاورت مرگ زجه میزند اگر فقط کمی مبتلا شده باشید می توانید از گوشه های خلوت شعرهایم اواز محزون بنان وقتی الهه نازش را تصنیف میکند به وضوح بشنوید وقتی از کسی که دوستش دارم دورم دلم دانه بلوطی میشود که روزی می ترکد و از جوانه اهسته اش درخت تناوری خواهد ایستاد که در سایه اش چوپان غمگینی دل کوچکش را در انحنای جان نی لبکی خواهد نواخت واین سحر عاشقانه تا ابد ادامه می یابد#سعید_انصاریان@Avayebaranie
