این صدا خاموش نمی شود.به بهانه حکم شلاق پرستو احمدی✍🏻آذر منصوریشاید کنسرت اخیر سیمین قانم در ۸۰ سال…
انتشار: 2026/06/19 17:39 UTC
این صدا خاموش نمی شود.به بهانه حکم شلاق پرستو احمدی✍🏻آذر منصوریشاید کنسرت اخیر سیمین قانم در ۸۰ سالگی و استقبالی که از او شد نمادی روشن از نتیجه اصرار بر رویکردی است که تک خوانی زنان را بر نمی تابد. نسلی از زنان هنرمند آمدند، درخشیدند و سپس ناچار شدند بخش بزرگی از توانایی و هنر خود را یا در سکوت و محدودیت بگذرانند یا به ناچار از ایران بروند و ورای مرزهای ایران آواز بخوانند. امروز که درباره پرونده پرستو احمدی سخن میگوییم، در واقع درباره یک فرد یا یک اجرای خاص صحبت نمیکنیم؛ درباره سرگذشت چند نسل از زنان هنرمندی حرف میزنیم که حق عرضه مستقل هنرشان را از دست دادهاند.ممکن است برخی با تکخوانی زنان موافق نباشند و برخی آن را با باورهای خود سازگار ندانند. این اختلاف نظر در هر جامعهای طبیعی است. اما پرسش اساسی این است که محدودیتی که بیش از چهار دهه ادامه داشته، چه دستاوردی داشته است؟ آیا توانسته تکخوانی زنان را از حافظه فرهنگی جامعه حذف کند؟ آیا توانسته علاقه مردم به شنیدن صدای زنان را از بین ببرد؟ واقعیت این است که پاسخ منفی است.امروز در عصر اینترنت و شبکههای اجتماعی و ماهواره ها، آثار خوانندگان زن به آسانی در دسترس میلیونها نفر قرار دارد. نسلهای جدید با صدای زنان بزرگ شدهاند و بخش بزرگی از جامعه، فارغ از موافقت یا مخالفت شخصی، حضور زنان در عرصه خوانندگی را به عنوان یک واقعیت فرهنگی پذیرفته است. پذیرش اجتماعی به معنای اجماع کامل نیست؛ به این معناست که جامعه با وجود تفاوت دیدگاهها، این پدیده را بخشی از زندگی فرهنگی خود میداند.هنر را نمیتوان با ممنوعیت از میان برد. هنر راه خود را پیدا میکند؛ گاهی روی صحنه، گاهی در خانهها، گاهی در فضای مجازی و گاهی در حافظه جمعی مردم. آنچه در این میان آسیب میبیند، نه هنر، بلکه اعتماد میان جامعه و نهادهایی است که میکوشند واقعیتهای اجتماعی را نادیده بگیرند.اعتراض به برخورد با پرستو احمدی، دفاع از حق انتخاب مردم برای شنیدن یا نشنیدن یک صداست. هیچکس مجبور نیست به صدای یک خواننده گوش دهد؛ اما هیچ هنرمندی نیز نباید به خاطر عرضه هنر خود با مجازاتهایی روبهرو شود که با روح زمانه و واقعیت جامعه فاصله دارد.شاید زمان آن رسیده باشد که به جای تکرار سیاستی که پس از دههها نتوانسته به اهداف خود برسد، این پرسش را مطرح کنیم: اگر پس از بیش از چهل سال هنوز صدای زنان خاموش نشده، آیا مشکل در صدای زنان است یا در روشی که برای خاموش کردن آن انتخاب شده است.@azarmansouri


