«چندی پیش سر این گفتگو کرده بودند که خداوند تبارک، آدم را به دردی مبتلا نمی‌کند که نشود تحمل‌اش کرد…

«کم‌کم تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دستو زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفتاینکه عشق تکیه‌کردن نیستو یاد میگیری که بوسه‌ها قرارداد نیستند!یاد میگیری که میتوانی تحمل کنیکه محکم هستیکه خیلی می ارزیو می آموزی و می‌آموزیبا هر خداحافظییاد میگیری»بورخس.....“یگانه انتقام، از یاد بردن است”از پدرش دو چیز به ارث برد؛ عشق به ادبیات و کتاب‌های کلاسیک و دوم، نابینایی!یکبار یکی از همکارانش در کتابخانه مرکزی با خنده گفت نویسنده‌ای را یافته که هم نام اوست:«هیچ‌کس، از رئیس تا ۵۶ کارمند کتابخانه نمی‌دانست که من، خورخه لوئیس بورخس هستم»به مناسبت تولد خورخه لوئیس بورخِسنوشته از پیج توییتر آدرنو @aztaclub

✨گروه هزارویک شب؛ این هفتهاین هفته در کنار هم به‌سراغ یکی از روایت‌های شگفت‌انگیز هزارویک شب می‌رویم:داستان خیاط، جوان یک‌چشم، یهودی، نصرانی و...روایتی پر از سوءتفاهم، پنهان‌کاری، تصادف، هویت‌های جابه‌جا و بازی سرنوشت؛اما پشت این قصه‌های ظاهراً سرگرم‌کننده، چه چیزی درباره‌ی انسان، میل، اخلاق، قضاوت و روایت‌کردن پنهان شده است؟📚 در جلسه‌ی این هفتههزارویک شب را می‌خوانیم، نقد می‌کنیم و از زاویه‌ای تازه به آن نگاه می‌کنیم.با ما همراه باشید 🌙جلسه هفتگی هزارویک شبدوشنبه‌ها، ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰تسهیلگر: آرش رضوان‌دوستثبت نام:aztaclub.ir/product/hezar-o-yek-shab-hozo…

خیانت تصاویر؛ وقتی تصویر جای واقعیت می‌نشیند در نگاه اول، «خیانت تصاویر» اثر رنه ماگریت شاید یکی از ساده‌ترین نقاشی‌های تاریخ هنر به نظر برسد: یک پیپ روی زمینه‌ای خالی و زیر آن جمله‌ای به زبان فرانسوی: «Ceci n’est pas une pipe»، یعنی «این یک پیپ نیست». ما…اما اهمیت این نقاشی فقط در یک بازی زبانی یا شوخی با مخاطب نیست. ماگریت ما را وادار می‌کند بپرسیم وقتی یک تصویر را می‌بینیم، دقیقاً چه چیزی می‌بینیم؟ آیا خودِ واقعیت را می‌بینیم یا تصویری را که درباره‌ی آن واقعیت ساخته شده است؟از همین‌جا ارتباط این نقاشی با رسانه آغاز می‌شود.رسانه‌ها نیز با واقعیت به همین شکل کار می‌کنند. یک روزنامه از یک رویداد «تصویر» می‌سازد؛ یک شبکه‌ی تلویزیونی از آن روایت تصویری ارائه می‌دهد؛ یک عکاس لحظه‌ای خاص را انتخاب می‌کند و یک شبکه‌ی اجتماعی، با انتخاب و تکرار بعضی تصاویر، به آن‌ها اهمیت بیشتری می‌دهد. هیچ‌کدام از این‌ها خودِ واقعیت نیستند. آن‌ها بازنمایی واقعیت هستند.ماگریت با یک پیپ به ما یادآوری می‌کند که میان شیء و تصویرش فاصله‌ای وجود دارد؛ در رسانه، این فاصله می‌تواند بسیار بزرگ‌تر و پیچیده‌تر شود. وقتی تصویری از یک اعتراض، یک جنگ، یک سیاستمدار، یک فقر یا حتی یک زندگی روزمره می‌بینیم، تصویر هرگز تمام واقعیت را در خود جای نمی‌دهد. قاب، زاویه، انتخاب لحظه، نور، متن همراه تصویر و حتی چیزهایی که حذف شده‌اند، در معنایی که دریافت می‌کنیم نقش دارند.نکته‌ی مهم این است که معمولاً این فرایند را نمی‌بینیم. ما تصویر را می‌بینیم و به‌سرعت از آن به «واقعیت» می‌رسیم. گویی رسانه فقط یک پنجره‌ی شفاف به جهان است. ماگریت این پنجره را کثیف می‌کند؛ یا دقیق‌تر، نشان می‌دهد که از ابتدا هم پنجره‌ی کاملاً شفافی در کار نبوده است.@aztaclub

خیانت تصاویر؛ وقتی تصویر جای واقعیت می‌نشینددر نگاه اول، «خیانت تصاویر» اثر رنه ماگریت شاید یکی از ساده‌ترین نقاشی‌های تاریخ هنر به نظر برسد: یک پیپ روی زمینه‌ای خالی و زیر آن جمله‌ای به زبان فرانسوی: «Ceci n’est pas une pipe»، یعنی «این یک پیپ نیست». ما یک پیپ را به‌وضوح می‌بینیم، اما نقاش اصرار دارد که این پیپ نیست. تناقض ظاهری همین‌جا شکل می‌گیرد: اگر آنچه می‌بینیم پیپ نیست، پس چیست؟پاسخ ساده است، اما پیامدهایش ساده نیست. آنچه روی بوم می‌بینیم، خودِ یک پیپ نیست؛ تصویر یک پیپ است. نمی‌توان آن را برداشت، در جیب گذاشت یا با آن سیگار کشید. با این حال، مغز ما تقریباً بدون مکث تصویر را به‌عنوان «پیپ» شناسایی می‌کند. ما عادت کرده‌ایم که میان یک شیء، تصویر آن و واژه‌ای که آن را نام‌گذاری می‌کند، رابطه‌ای طبیعی و بدیهی برقرار کنیم. ماگریت دقیقاً همین بداهت را به هم می‌زند.این اثر در سال ۱۹۲۹ ساخته شد و یکی از مشهورترین نمونه‌های نقاشی‌های ماگریت درگیر با رابطه‌ی میان تصویر، زبان و واقعیت است. موزه‌ی هنر شهرستان لس‌آنجلس نیز آن را اثری می‌داند که امکان یکی‌گرفتن «کلمه»، «تصویر» و «شیء» را به چالش می‌کشد.

کتاب جدید گروه ماهور دعوت به مراسم گردن زنی ۰ تویی و روبه‌رویت هیچ مطلق تصور کن در جهانی زندگی می‌کنی که همه آدم‌ها شفاف هستند و فقط تو کدر و متفاوت باقی مانده‌ای. سینسیناتوس در شاهکار ولادیمیر نابوکوف به همین جرم عجیب و نامعقول به مرگ محکوم شده است. نه…وقتی اجرای حکم اعدام تنها ضرورت قطعی و گریزناپذیر پیش روی انسان باشد چگونه می‌توان در برابر سیستم و آدم‌های توخالی اطراف مقاومت کرد؟ به قول نابوکوف گاهی تنها راه رهایی از یک دنیای پوچ و نمایشی این است که بپذیریم هیچ چیز آن واقعی نیست و باید از این خواب بیدار شد.امروز جلسه اول کتاب جدید گروه ماهور برگزار می‌شود. 🙋🏻‍♀️ تسهیل‌گر: فرزین سوری🗓 شروع: یکشنبه یک شهریور⏰ ساعت: ۱۸ تا ۱۹:۴٠📍 شیوه برگزاری: حضوریثبت نام:aztaclub.ir/product/mahoor/@aztaclub

حسین علیزاده : سه تار مجیدخلج : دایرهبه مناسبت سالروز تولد حسین علیزاده @aztaclub