‍ 🟢 سوگ ریشه‌ها در میان سیمان 🟢✍️ دکتر #مهسا_نتاج‌مجد (متخصص بیهوشی و مراقبت‌های ویژه)🔖 @BABOLIHAA1…

‍ 🟢 سوگ ریشه‌ها در میان سیمان 🟢✍️ دکتر #مهسا_نتاج‌مجد (متخصص بیهوشی و مراقبت‌های ویژه)🔖 @BABOLIHAA1️⃣ هر بار که در #کوچه‌های_بابل قدم می‌زنم، احساس عجیب و غریبی به من دست می‌دهد. گویی در میان خاطراتم راه را گم کرده‌ام! هنوز بابل را با چشمان کودکی‌ام می‌بینم، شهری که در آن رنگ‌های شفاف و زنده نیلی و سبزآبی رنگ‌های غالب آسمان بودند. ما از میان یک باغ بزرگ پرتقال رد می‌شدیم و از کوچه پس‌کوچه‌ها با دیوارهای سبز مخملی می‌گذشتیم تا به دبستان برسیم. سهم ما تفریح و خوشی و حس شادابی و سرزندگی  کودکانه بود و خستگی و بی‌حوصلگی را نمی‌شناختیم؛ همه‌چیز سبز و زنده بود. ذهن من هنوز پر از آن روزهایی است که سایه درختان کهن مثل یک پناهگاه امن بر سرمان گسترده می‌شد و خنکای نسیم بوی زندگی را با خود داشت. یادم هست که چطور در میان باغ‌های سرسبز، نجوای برگ‌ها با جریان آرام #بابل‌رود در هم می‌آمیخت و موسیقی زندگی را می‌نواخت. آن باغ‌ها برای ما فقط مجموعه‌ای از گیاهان نبودند، آن‌ها اتاق‌های باز زندگی ما بودند. در ذهن کودکانه من، بابل معنای حیات و سرسبزی و خرمی بود.2️⃣امروز که به اقتضای زندگی در تهران هستم و سرسبزی خیابان‌های تهران را می‌بینم، همچنان ذهنیتم این است که: «شهر من زیباتر و سبزتر است...». خیابان ولیعصر تهران با چنارهایش معروف است، اما فقط خرمی خیابان ولیعصر شورانگیز نیست، من گذارم به بسیار و بسیار خیابان‌ها و کوچه‌هایی دیگری افتاده است که با تماشای سبزی و زیبایی درختان آنها هم  به وجد می‌آیم. خیلی وقت‌ها گویی درختان از دو طرف خیابان یکدیگر  را با شاخ و برگ‌های زیبایشان در آغوش گرفته‌اند و تونلی ساخته‌اند دلپذیر که وقتی از آن رد می‌شوی، ناخودآگاه نمی‌توانی آن همه زیبایی را تمجید نکنی و به طراحان و پاسدارانش افتخار نکنی و آفرین نگویی. در تهران کوچه‌های تنگی هست که تک‌‌درختانی پیر و تنومند در وسط آن ایستاده‌اند و می‌بینی که به احترام و برای حفظ‌شان، ماشین‌ها به سختی از اطراف‌شان عبور می‌کنند ولی رانندگان غر نمی‌زنند و مردم دوست‌شان دارند و می‌خواهند که باشند، چون یادگار اصالت از دست‌رفته زندگی‌شان هستند، انگار که موزه زنده باشند. حیف که در شهر من کوچه‌ها خشک و خالی و سیمانی است، دریغ از یک درخت. بابل در حال تغییر هویت است. تغییری که رنگ سبز باغ‌ها را به خاکستریِ بی‌روح سردِ سیمان بدل کرده است.3️⃣هر درختی که امروز قطع می‌شود، تنها یک گیاه نیست که از میان ما می‌رود، بلکه تکه‌ای از حافظه ما و بخشی از هویت این شهر است که زیر تیغ ماشین‌آلات دفن می‌شود. ما در حال معامله احمقانه‌ای هستیم، معامله‌ حیات با بتن. ما در حال ساختن شهری هستیم که در آن توسعه به معنای نابودی ریشه‌هاست.4️⃣باغ‌هایی که قرن‌ها هوای این شهر را خوش و آن را زیستگاهی دلپذیر کرده‌اند، امروز در چنگال حصارهای سیمانی در حال خفه شدن هستند. بابل در حال از دست دادن نفس‌هایش است و وقتی نفس یک شهر بند بیاید، دیگر چیزی جز یک کالبد بی‌روح از آن باقی نخواهد ماند.5️⃣سؤال اینجاست: اگر امروز برای نجات آخرین باغ‌ها و آخرین درختان برنامه‌ریزی نکنیم، فردا چه چیزی برای نسل‌های آینده باقی خواهد ماند؟ اگر امروز برای زیباتر کردن شهرمان تلاش نکنیم، فردا چه چیزی بر سر حس و حال و خاطرات فرزندانمان می‌آید؟ هنوز هم می‌توانیم شهرمان را نجات دهیم،  بیایید از همین امروز به حیاط‌های آپارتمان‌هایمان رنگ ببخشیم. کاش هر کدام از ما تنها با کاشتن یک درخت در آستانه خانه‌هایمان به بابل یادآوری کنیم که باز هم می‌توان سبز بود و دوباره نفس کشید. بیایید اجازه ندهیم توده‌های بتنی جای سرسبزی کوچه‌هایمان را بگیرند.6️⃣نجات بابل از یک معجزه بزرگ شروع نمی‌شود؛ از قدم‌های کوچک ما آغاز می‌شود. کاش هر کدام‌مان تکه‌ای از طبیعت را به کوچه‌هایمان دعوت کنیم. اگر هر خانه تنها یک درخت در پیشگاه خود داشته باشد، بابل دوباره نفس خواهد کشید.بیایید بابل را دوباره سبز کنیم.پنج‌شنبه، ۱۸ تیر ۱۴۰۵کانال اطلاع‌رسانی #بابلی‌ها رسانه توسعه پایدار شهرستان #بابل