«دَمِ اذان» پدرم «نانِ تازه ای» آورد که بویِ تازگی اش بر مشام می آمد به یادِ روضه‌یِ «طفلی سه ساله»…

مادر بودن همیشه همه جا سختی های خودش را دارد@bacheh_shia

قدیم ها بچه ها با یک توپ و یک کوچه، یک روز کامل را سرگرم بودند. امروز بچه ها وسط یک فیلمِ اکشن، یا دقیقاً ۵ دقیقه بعد از خاموش شدنِ تلویزیون، میگویند: «مامان حوصلم سر رفت، چی کار کنم؟»🔬 این بی حوصلگی نیست؛ یک اختلال در سیستمِ پاداشِ مغز است.از ۴ زاویه بهش نگاه کنیم:---۱. هورمونها: دوپامینِ فوری، مغز را تنبل کردههر بار که کودک فیلم میبیند یا بازی میکند، دوپامینِ انفجاری دریافت میکند. مغزِ او به این سطح از تحریک عادت کرده و حالا فعالیتهای ساده (نقاشی، بازیِ فیزیکی، یا حتی حرف زدن) برایش «کمتر از آستانه» است. نتیجه؟ مدام به دنبالِ محرکِ قویتر میگردد و هر فعالیتِ معمولی را کسالت آور توصیف میکند.---۲. ارتباط با طبیعت: باکتریهای خاک، دوپامین را تنظیم میکنندبرخی تحقیقات نشان میدهد باکتریِ موجود در خاک (مایکوباکتریوم واکه) باعث تحریکِ سلولهای عصبی و افزایشِ سروتونین (هورمونِ آرامش) میشود. کودکی که روزانه با خاک، چمن، یا حیوانات تماس ندارد، این تنظیم گرِ طبیعی را از دست میدهد و مغزش برای احساسِ خوب، وابسته به محرکهای دیجیتال میشود.۳. کم تحرکیِ روزانه: اختلال در ترشح دوپامینکودک امروزی، ساعتها مینشیند (مدرسه، ماشین، خانه، پایِ تلویزیون). حرکتِ بدنی، دوپامین را به صورتِ تدریجی و پایدار آزاد میکند. وقتی کودک تحرک کافی ندارد، مغزش یاد نمیگیرد که «لذت، با تلاش و حرکت به دست میآید»؛ بلکه فقط به محرکهای نشسته (صفحه نمایش) وابسته می‌شود.۴. نداشتنِ همسالان در خانه: بازیِ جمعی، خستگیِ مفید می‌آورد قدیم ها بچه ها با هم بازیهایشان دعوا میکردند، آشتی میکردند، می‌دویدند، و بعد از یک روزِ پرتحرک، استراحت کامل داشتند. امروز، کودکِ تنها، برای پر کردنِ وقت، به صفحه نمایش پناه میبرد. بازیِ جمعی، مهارتِ «مدیریتِ هیجان» را یاد میدهد و خستگی اش، یک «خستگیِ شیرین» است، نه یک «کسالتِ بی هدف».💬 شما وقتی بچه تان میگوید «حوصلم سر رفت»، معمولاً چه پاسخی میدهید؟#تربیت_دوپامینی #بیحوصلگی_کودک #طبیعت_درمانی @bacheh_shia

خواهر داشتن همینقدر قشنگه🥹❤️

بیشتر وقتا دنبال بوی خاصی می‌گردمکه بوی شما باشه.شاید مثل بوی حرم ارباب.شاید مثل بوی گل نرگسشاید مثل بوی حرم سلطانشاید مثل بوی بارونیعنی بوی شما چیه؟کاش زودتر ببینمتون تا وقتی از یه کوچه رد شده بودین بگم بوی بابا جانم میاد✍️✍️ ساجده@bacheh_shia

چرا «تربیت دوپامینی»؟ این روزها، هر حدیث و روایت و نسخه تربیتی که در کانال میگذاریم، زیر یک سوالِ مشترک گم میشود:«اینها مالِ نسلِ قبله، مالِ بچه هایِ قدیمه! بچه هایِ امروز که اینطور نیستند!»و راست هم میگویند. بچه های امروز، با بچههای ۲۰، ۳۰ سال پیش، قابل مقایسه نیستند. آنها در دنیایی بزرگ شده‌اند که:· هر چیزی را فوری میخواهند (اینترنت، غذا، پاسخِ سوال).· هر لحظه، یک محرکِ جدید در دسترسشان است (تلویزیون، تبلت، بازی).· صفحه‌نمایش، جایِ کوچه و حیاط را گرفته.· قندِ پنهان، جایِ غذایِ ساده را پر کرده.نتیجه؟ نسلی که تمرکز ندارد، طاقتِ انتظار ندارد، نق میزند، بهانه میگیرد، و با کوچکترین چالشی، تسلیم میشود.پاسخِ ساده به این سوال که «چرا تربیت دوپامینی؟»برای اینکه بفهمیم ما خودمان، با دستِ خودمان، این نسل را ساخته‌ایم.ما به آنها قندِ انفجاری دادیم، صفحه نمایشِ بی حساب دادیم، تحرک را ازشان گرفتیم، طبیعت را ازشان گرفتیم، و بعد توقع داریم مثلِ نسلِ قدیم، صبور، متمرکز، و باانگیزه باشند.تربیت دوپامینی، یک ابرموضوعِ تربیتی است که نشان میدهد:· چرا بچه‌های امروز اینطور شده‌اند.· چرا روایت های قدیم، برای آنها کاراییِ سابق را ندارند.· و چطور می‌توانیم با تغییرِ سبکِ زندگی (نه با زور و داد زدن)، مغزِ آنها را به مسیرِ اصلی برگردانیم.---📌 این را فراموش نکنیم:ما طلبکار از بچه هایمان نیستیم؛ آنها قربانیِ سبکِ زندگیِ امروزند.اما هنوز خیلی چیزها دستِ ماست:تغذیه، مدیریتِ صفحه‌نمایش، تحرک، و ارتباط با طبیعت.اگر درست استفاده کنیم، می‌توانیم نسلی صبور، متمرکز، و عاشقِ معنویت تربیت کنیم.به این هشتک توجه کنید؛ چون پاسخِ بسیاری از سوالاتِ تربیتیِ امروز، در همین جاست.---💬 آیا شما هم تفاوتِ نسلِ امروز را با نسلِ خودتان حس کرده اید؟#تربیت_دوپامینی #چرا_تربیت_دوپامینی #نسل_امروز #تربیت_مذهبی #بچه_شیعه@bacheh_shia

چرا این همه به فرزندآوری شما تاکید میکنیم این خانم به عنوان مادر ده بچه جوابی داده گوش کنید@bacheh_shia