بهمن پیرمردوند چگینی

امروز برای اولين‌بار رفتم خون اهدا کردم. حس خوبیه که با چند دقیقه از وقتت می‌تونی به نجات جان یک نفر کمک کنی. اگر شرایطش رو دارید، شما هم انجامش بدید. ❤️🩸

در این مجموعه، با بخشی از نگاه سالوادور مینوچین به خانواده و روابط انسانی همراه شدیم؛ نگاهی که به ما نشان می‌دهد پشت بسیاری از رفتارها و مشکلات، الگوهایی از ارتباط و تعامل وجود دارد که باید دیده و فهمیده شوند.شاید مهم‌ترین نکته‌ای که از این دیدگاه با خود می‌بریم این باشد که برای فهمیدن یک انسان، باید به دنیای رابطه‌هایی که در آن زندگی می‌کند توجه کنیم. خانواده فقط مجموعه‌ای از افراد نیست؛ شبکه‌ای زنده از ارتباط‌هاست که می‌تواند هم زمینه‌ساز مشکل باشد و هم مسیر تغییر را فراهم کند.

۱۰. خانواده‌ها بیشتر از آنکه مشکل داشته باشند، توانایی تغییر دارندشاید یکی از امیدوارکننده‌ترین پیام‌های مینوچین این باشد که هیچ خانواده‌ای فقط مجموعه‌ای از مشکلات نیست. حتی در خانواده‌هایی که سال‌ها درگیر تعارض، فاصله یا بحران بوده‌اند، معمولاً نقاط قوتی وجود دارد که می‌تواند پایه تغییر قرار بگیرد.مینوچین در کار با خانواده‌های محروم و خانواده‌هایی که مشکلات پیچیده داشتند، بارها دید که پشت رفتارهای دشوار، نیاز به محبت، امنیت و تعلق وجود دارد. او تلاش می‌کرد به خانواده کمک کند به جای تمرکز صرف بر شکست‌ها، توانایی‌های خود را دوباره پیدا کند.برای مثال، خانواده‌ای را تصور کنید که نوجوانشان دچار مشکلات رفتاری شده است. شاید در نگاه اول فقط خشم و اختلاف دیده شود، اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، ممکن است عشق، نگرانی و تلاش والدین برای کمک به فرزندشان را هم ببینیم.از نگاه مینوچین، تغییر زمانی آغاز می‌شود که خانواده به جای پرسیدن «چه کسی مقصر است؟» بپرسد: «چگونه می‌توانیم بهتر با هم ارتباط برقرار کنیم؟»زیرا خانواده، فقط جایی نیست که مشکلات در آن شکل می‌گیرند؛ خانواده می‌تواند همان جایی باشد که درمان و رشد نیز از آن آغاز می‌شود.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۹. درمانگر قرار نیست خانواده را نجات دهد؛ قرار است توانایی خانواده را آشکار کندوقتی خانواده‌ای با مشکل روبه‌رو می‌شود، ممکن است احساس کند کسی از بیرون باید بیاید و همه چیز را درست کند. اما مینوچین نگاه متفاوتی داشت. او معتقد بود خانواده‌ها معمولاً منابع و توانایی‌هایی برای حل مشکلات خود دارند؛ فقط گاهی این توانایی‌ها در میان تعارض‌ها و الگوهای ناسالم پنهان می‌شوند.درمانگر در دیدگاه مینوچین مانند یک راهنماست؛ کسی که به خانواده کمک می‌کند روابط خود را از زاویه‌ای تازه ببیند و راه‌های جدیدی برای ارتباط پیدا کند. او قرار نیست همیشه پاسخ همه مشکلات را بدهد.برای مثال، خانواده‌ای را تصور کنید که سال‌ها بر سر تربیت فرزند با هم اختلاف داشته‌اند. درمانگر به جای اینکه بگوید «چه کسی درست می‌گوید»، کمک می‌کند والدین دوباره بتوانند با هم همکاری کنند و نقش خود را پیدا کنند.هدف درمان، وابسته کردن خانواده به درمانگر نیست؛ هدف این است که خانواده پس از پایان درمان، قوی‌تر و آگاه‌تر بتواند مسیر خود را ادامه دهد.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۸. نزدیکی بیش از حد یا فاصله بیش از حد، هر دو می‌توانند مشکل‌ساز باشندبعضی خانواده‌ها آن‌قدر به هم نزدیک‌اند که اعضا احساس می‌کنند هیچ فضای شخصی برای خودشان ندارند. در چنین خانواده‌ای، احساسات، تصمیم‌ها و حتی انتخاب‌های یک فرد، خیلی زود تبدیل به موضوع همه اعضا می‌شود.در مقابل، بعضی خانواده‌ها آن‌قدر از هم فاصله گرفته‌اند که اعضا احساس تنهایی می‌کنند و حمایت عاطفی کافی دریافت نمی‌کنند. مینوچین معتقد بود سلامت خانواده در پیدا کردن تعادل میان صمیمیت و استقلال است.برای مثال، مادری را تصور کنید که هر ناراحتی فرزندش را خودش تجربه می‌کند و اجازه نمی‌دهد او با مشکلاتش روبه‌رو شود. این محبت زیاد، ممکن است مانع رشد توانایی‌های فرزند شود. از طرف دیگر، پدر و مادری که هیچ اطلاعی از دنیای فرزندشان ندارند نیز ارتباط عاطفی ضعیفی ایجاد می‌کنند.خانواده سالم جایی است که اعضا بدانند به هم تعلق دارند، اما در عین حال هر فرد حق دارد هویت و مسیر خودش را داشته باشد.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۷. خانواده باید بتواند با تغییراتِ زندگی سازگار شودهیچ خانواده‌ای همیشه در یک شرایط ثابت باقی نمی‌ماند. کودکی که امروز نیازمند مراقبت کامل است، فردا نوجوانی می‌شود که به استقلال بیشتری نیاز دارد. فرزندی که روزی به والدین وابسته بود، ممکن است روزی خانه را ترک کند و زندگی مستقلی بسازد.مینوچین معتقد بود بسیاری از مشکلات خانوادگی زمانی ایجاد می‌شوند که خانواده نمی‌تواند خودش را با مرحله جدید زندگی هماهنگ کند. خانواده‌ای که هنوز با یک نوجوان مانند یک کودک رفتار می‌کند، یا والدینی که نمی‌توانند نقش خود را پس از مستقل شدن فرزندان تغییر دهند، در برابر تغییر مقاومت می‌کنند.برای مثال، نوجوانی را تصور کنید که می‌خواهد درباره انتخاب دوستان، رشته تحصیلی یا آینده‌اش تصمیم بگیرد. اگر والدین همچنان بخواهند مانند سال‌های کودکی همه چیز را کنترل کنند، احتمالاً تعارض ایجاد می‌شود. اما اگر بتوانند رابطه را از «کنترل کردن» به «راهنمایی کردن» تغییر دهند، خانواده وارد مرحله سالم‌تری خواهد شد.از نگاه مینوچین، خانواده سالم خانواده‌ای نیست که هیچ تغییری نمی‌کند؛ بلکه خانواده‌ای است که یاد می‌گیرد همراه با تغییرات رُشد کند.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۶. تغییر یک نفر، کل خانواده را تغییر می‌دهدگاهی در خانواده تصور می‌کنیم برای حل یک مشکل، فقط همان فردی که رفتار دشواری دارد باید تغییر کند. مثلاً می‌گوییم: «اگر این بچه لجبازی نکند، همه چیز درست می‌شود» یا «اگر همسرم عصبانی نشود، زندگی ما بهتر خواهد شد.» اما سالوادور مینوچین معتقد بود در یک خانواده، هیچ‌کس جدا از دیگران زندگی نمی‌کند.خانواده شبیه یک شبکه به‌هم‌پیوسته است؛ هر تغییری در رفتار یک نفر، واکنش دیگران را هم تغییر می‌دهد. برای مثال، پدری را تصور کنید که همیشه با عصبانیت پاسخ می‌دهد و اعضای خانواده برای جلوگیری از دعوا، سکوت می‌کنند. اگر این پدر یاد بگیرد آرام‌تر صحبت کند و به جای دستور دادن، گفت‌وگو کند، به‌تدریج همسر و فرزندانش هم شیوه ارتباط خود را تغییر خواهند داد.از نگاه مینوچین، درمان فقط پیدا کردن «فرد مشکل‌دار» نیست؛ بلکه تغییر الگوهایی است که بین اعضای خانواده شکل گرفته‌اند. گاهی کافی است یک نفر شروع به تغییر کند تا مسیر تازه‌ای برای همه خانواده باز شود.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۵. هر خانواده، قوانین نانوشته خودش را دارددر بسیاری از خانواده‌ها، قوانینی وجود دارد که هیچ‌وقت روی کاغذ نوشته نشده و حتی کسی آن‌ها را با صدای بلند نگفته است؛ اما همه، ناخواسته از آن‌ها پیروی می‌کنند. این قوانین می‌توانند نسل‌ها ادامه پیدا کنند، بدون اینکه کسی متوجه وجودشان باشد.برای مثال، در بعضی خانواده‌ها کسی حق ندارد از ناراحتی یا خشمش حرف بزند و همه یاد گرفته‌اند احساساتشان را پنهان کنند. در خانواده‌ای دیگر، ممکن است قانونی نانوشته وجود داشته باشد که «همیشه باید دیگران را راضی نگه داشت، حتی اگر از خودت بگذری.» مینوچین معتقد بود تا زمانی که این قوانین پنهان دیده نشوند، تغییر واقعی اتفاق نمی‌افتد. گاهی فقط آگاه شدن از این الگوهای نانوشته، آغاز یک تحول بزرگ در خانواده است.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۴. والدین باید هدایت خانواده را بر عهده بگیرندکودکان به محبت نیاز دارند، اما به همان اندازه به امنیت هم احتیاج دارند. بخشی از این امنیت زمانی شکل می‌گیرد که بدانند پدر و مادر سکان خانواده را در دست دارند. مینوچین معتقد بود وقتی والدین نتوانند به‌عنوان یک تیم عمل کنند، به‌تدریج نظم خانواده به هم می‌ریزد و فشار زیادی به فرزندان وارد می‌شود.فرض کنید کودکی هر بار برای رسیدن به خواسته‌اش، پدر و مادر را مقابل هم قرار می‌دهد؛ از مادر جواب منفی می‌شنود و سراغ پدر می‌رود تا همان خواسته را بگیرد. اگر والدین هماهنگ نباشند، کودک یاد می‌گیرد از اختلاف آن‌ها استفاده کند. اما وقتی پدر و مادر با احترام و همدلی تصمیم می‌گیرند، کودک احساس آرامش بیشتری می‌کند؛ چون می‌داند تکیه‌گاه محکمی در خانه وجود دارد.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۳. مرزهای سالم، خانواده سالم می‌سازنددر هر خانواده، افراد هم به صمیمیت نیاز دارند و هم به استقلال. هنر خانواده سالم این است که بین این دو تعادل برقرار کند. اگر اعضای خانواده بیش از حد در زندگی یکدیگر دخالت کنند، استقلال از بین می‌رود؛ و اگر بیش از حد از هم فاصله بگیرند، احساس تعلق و امنیت کم‌رنگ می‌شود.برای مثال، مادری را تصور کنید که از روی محبت، در تمام تصمیم‌های دختر نوجوانش دخالت می‌کند؛ از انتخاب لباس گرفته تا دوستان و حتی پیام‌های تلفن همراهش. شاید نیت او خیر باشد، اما این رفتار به‌تدریج فرصت مستقل شدن را از فرزند می‌گیرد. در مقابل، خانواده‌ای که اعضایش ساعت‌ها در یک خانه هستند اما هیچ گفت‌وگویی با هم ندارند نیز مرزهای سالمی ندارد. از نگاه مینوچین، خانواده سالم جایی است که هم بتوان به دیگران تکیه کرد و هم بتوان روی پای خود ایستاد.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۲. ساختار خانواده، رفتار اعضا را شکل می‌دهدتا به حال دقت کرده‌اید که بعضی خانواده‌ها همیشه آرام‌تر از بقیه‌اند و بعضی دیگر مدام درگیر تنش و اختلاف هستند؟ شاید تصور کنیم دلیل این تفاوت، اخلاق یا شخصیت افراد است. اما سالوادور مینوچین معتقد بود پیش از آنکه به شخصیت افراد نگاه کنیم، باید ساختار خانواده را ببینیم؛ یعنی اینکه هر کس چه جایگاهی دارد، چه کسی تصمیم می‌گیرد، مسئولیت‌ها چگونه تقسیم شده و اعضا چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.برای مثال، خانواده‌ای را تصور کنید که هر بار قرار است تصمیمی گرفته شود، همه منتظر نظر فرزند نوجوان هستند و پدر و مادر نقش روشنی در تصمیم‌گیری ندارند. یا برعکس، خانواده‌ای که فقط یک نفر حق تصمیم گرفتن دارد و دیگران هیچ نقشی ندارند. در هر دو حالت، ساختار خانواده دچار مشکل است. مینوچین می‌گفت وقتی ساختار خانواده متعادل شود، بسیاری از مشکلات رفتاری هم بدون نیاز به نصیحت یا سرزنش، به‌تدریج کاهش پیدا می‌کنند.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

۱. مشکل یک نفر، مشکل کل خانواده استوقتی یکی از اعضای خانواده دچار مشکلی می‌شود، معمولاً همه نگاه‌ها به سمت او می‌رود. اگر کودکی پرخاشگر باشد، همه سعی می‌کنند رفتار او را اصلاح کنند. اگر نوجوانی اضطراب داشته باشد، همه نگران او می‌شوند. انگار مشکل فقط در همان یک نفر خلاصه شده است.اما سالوادور مینوچین نگاه دیگری داشت. او می‌گفت گاهی کسی که «مشکل‌دار» به نظر می‌رسد، فقط کسی است که مشکل خانواده را آشکار کرده است. درست مثل چراغ هشدار روی داشبورد خودرو؛ چراغ، خودِ مشکل نیست، بلکه خبر می‌دهد که جایی در سیستم نیاز به توجه دارد.برای مثال، پسری را تصور کنید که در مدرسه مدام با همکلاسی‌هایش درگیر می‌شود. شاید اولین راه‌حل این باشد که او را نزد مشاور ببریم یا تنبیهش کنیم. اما اگر در خانه، پدر و مادر هر روز با هم مشاجره کنند و فضای خانه پر از تنش باشد، آیا می‌توان رفتار کودک را جدا از این شرایط فهمید؟ مینوچین معتقد بود پاسخ این سؤال اغلب «نه» است.از نگاه او، خانواده مانند یک سیستم به‌هم‌پیوسته عمل می‌کند. وقتی یک بخش از این سیستم دچار مشکل می‌شود، اثر آن در بخش‌های دیگر نیز دیده می‌شود. به همین دلیل، برای حل بسیاری از مشکلات، نباید فقط به یک نفر نگاه کرد؛ بلکه باید روابط میان اعضای خانواده را نیز دید. گاهی با تغییر همین روابط، مشکلی که سال‌ها ادامه داشته، آرام‌آرام از بین می‌رود.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

معمولاً چنین است که وقتی یکی از اعضای خانواده دچار مشکلی می‌شود، تمام توجه‌ها به همان فرد معطوف می‌شود؛ اما سالوادور مینوچین، بنیان‌گذار خانواده‌درمانی ساختاری، نگاه متفاوتی داشت. او معتقد بود برای فهم انسان، باید روابط او را فهمید؛ زیرا هیچ انسانی جدا از خانواده و سیستمی که در آن زندگی می‌کند، قابل درک نیست.در ادامه، ۱۰ اندیشهٔ کلیدی و ماندگار از دیدگاه سالوادور مینوچین را مرور خواهیم کرد؛ اندیشه‌هایی که حاصل سال‌ها تجربه، پژوهش و کار بالینی او با خانواده‌هاست. در هر بخش، یکی از مفاهیم بنیادین اندیشهٔ او را با زبانی ساده، همراه با توضیح و مثال، بررسی می‌کنیم.اگر این مفاهیم را با دقت دنبال کنید، احتمالاً پس از پایان این مجموعه، نه‌تنها نگاهتان به خانواده، بلکه به بسیاری از روابط انسانی نیز عمیق‌تر و متفاوت‌تر خواهد شد.با نخستین مفهوم آغاز می‌کنیم...

سه سؤال کلیدی که در جلسات فردی مشاوره پیش از ازدواج، اغلب اطلاعات بسیار ارزشمندی در اختیار درمانگر قرار می‌دهند:۱. بزرگ‌ترین نگرانی‌ات درباره این ازدواج چیست؟۲. اگر قرار بود این ازدواج انجام نشود، مهم‌ترین دلیلش چه می‌توانست باشد؟۳. اگر مطمئن بودی هیچ‌کس هرگز از پاسخت باخبر نمی‌شود، درباره این ازدواج به چه حقیقتی اعتراف می‌کردی؟✍بهمن پیرمردوند چگینی روان‌درمانگرِ زوج و خانواده Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

این مدل، یکی از الگوهای مطرح در روان‌شناسی روابط است که نشان می‌دهد به‌طور میانگین زنان بیشتر از مسیر صمیمیت => تعهد => میل جنسی و مردان بیشتر از مسیر میل جنسی => صمیمیت => تعهد وارد رابطه می‌شوند. البته این یک قانون قطعی نیست و شخصیت، سبک دلبستگی، فرهنگ و تجربه‌های فردی می‌توانند این مسیر را تغییر دهند. ✅ شناخت این تفاوت‌ها می‌تواند به درک بهتر رفتار شریک عاطفی و کاهش سوءتفاهم‌ها در رابطه کمک کند.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

«اگه امروز برای سلامتی‌ت وقت نذاری، فردا مجبور می‌شی برای بیماری‌ت وقت بذاری.»Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

بر اساس شواهد حاصل از مرور پژوهش‌های منتشرشده تا سال ۲۰۲۶، احتمال بروز رفتارهای مرتبط با خیانت در افرادی بیشتر است که ویژگی هیجان‌طلبی در آن‌ها برجسته‌تر است، از کیفیت و رضایت عاطفی یا جنسی رابطه خود رضایت کمتری دارند، یا به واسطه شرایط شغلی و اجتماعی، فرصت‌های بیشتری برای تعامل با شرکای بالقوه جدید در اختیارشان قرار می‌گیرد. با این حال، این عوامل به‌عنوان «عوامل خطر» شناخته می‌شوند و نه پیش‌بینی‌کننده‌های قطعی؛ بنابراین، وقوع خیانت نتیجه تعامل پیچیده میان ویژگی‌های فردی، کیفیت رابطه، میزان تعهد و شرایط محیطی است.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

زیبایی شناسنامه، هرگز جای سلامت فرزندتان را نمی‌گیرد.امروز ۰۵/ ۰۵ / ۱۴۰۵ است؛ تاریخی که به‌دلیل نظم و زیبایی اعداد، برای بسیاری از افراد جذاب و به‌یادماندنی به نظر می‌رسد. اما از نگاه روان‌شناسی، زمانی که یک تاریخ رند به انگیزه‌ای برای تغییر زمان طبیعی تولد تبدیل می‌شود، لازم است از خود بپرسیم: آیا در حال اولویت دادن به یک نماد هستیم یا به سلامت یک انسان؟ گاهی میل به خاص بودن، ثبت یک خاطره متفاوت یا داشتن شناسنامه‌ای با تاریخی ویژه، می‌تواند ناخواسته ما را از مهم‌ترین اصل، یعنی حفظ سلامت مادر و نوزاد، دور کند.به‌عنوان یک مشاور و روانشناس، از خانواده‌ها می‌خواهم تصمیم‌های مربوط به تولد فرزندشان را بر پایه آگاهی، شواهد علمی و اعتماد به نظر متخصصان اتخاذ کنند، نه بر اساس جذابیت یک تاریخ در تقویم. تاریخ تولد، بخشی از هویت هر انسان است، اما آنچه آینده او را می‌سازد، سلامت جسم و روان اوست، نه نظم اعداد شناسنامه. فراموش نکنیم که زیباترین تاریخ، روزی است که یک نوزاد در امن‌ترین و سالم‌ترین شرایط، زندگی خود را آغاز می‌کند.✍ بهمن پیرمردوند چگینیروان‌درمانگرِ زوج و خانواده 🗓 ۵ مرداد ۱۴۰۵Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

رابطه‌ی جنسی، میوه‌ی یک رابطه‌ی سالم است، نه ریشه‌ی آن. ریشه که جان بگیرد، میوه هم خودش از راه می‌رسد.Channel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p

وقتی در خلوت با کسی عميقاً خوشحال هستیدنیازی به اثبات آن در شبکه‌های اجتماعی نداریدChannel link 👇👇👇@Bahman_chegini_p