پس عزا بر خود کنید ای خفتگان(مولانا)مولانا در مثنوی یک‌بار به‌صورت مستقیم به عزای امام حسین علیه‌ال…

پس عزا بر خود کنید ای خفتگان(مولانا)مولانا در مثنوی یک‌بار به‌صورت مستقیم به عزای امام حسین علیه‌السلام می‌پردازد و در آنجا می‌خواهد به ما هشدار دهد این عزاداری ظاهری که برای امام حسین می‌کنید بهتر است برای خودتان باشد، نه برای امام حسین. تسلیت به خودتان باشد و نه تعزیت به امام حسین.مولانا در دفتر ششم، داستانی را آورده که در آن شاعری وارد حلب می‌شود و می‌بیند عده‌ای دارند گریه و زاری می‌کنند. می‌پرسد چه شده است؟ می‌گویند مگر تو نمی‌دانی که روز عاشورا است و امام حسین و یارانش شهیده‌اند. مولانا در اینجا از زبان مردم حلب سخنان لطیفی را در مدح امام حسین می‌گوید:روز عاشورا نمی‌دانی که هستماتم جانی که از قرنی به استپیش مؤمن کی بود این قصه خوارقدر عشق گوش عشق گوشوارپیش مؤمن ماتم آن پاک روحشهره‌تر باشد ز صد طوفان نوحمولانا این را از زبان حلبیان درباره امام حسین می‌گوید. شاعر اما تعجب می‌کند و می‌گوید این جریان چه زمانی اتفاق افتاده است؟ حلبیان می‌گویند: چند قرن پیش. و شاعر در جواب می‌گوید: تازه این خبر به شما رسیده است؟ مولانا نمی‌خواهد بگوید که چرا دارید گریه می‌کنید، بلکه می‌خواهد بگوید که این گریه و عزاداری شما از سر بی‌معرفتی است. اگر می‌خواهید عزاداری کنید:پس عزا بر خود کنید ای خفتگانزآنکه بد مرگی است این خواب گرانشما چند قرن است که خوابیده بودید و الآن هم خوابید و هنوز نفهمیده‌اید که چه شده است. از نظر مولانا اگر این افراد در زمان امام حسین هم زندگی می‌کردند، چه بسا جزء اصحاب یزید بودند و بنابراین باید برای خودشان گریه کنند. وقتی باید گریه کرد که بدانیم امام حسین که بود و چه کرد. او خسروی بود که از زندان رهید و دیگران را هم آزاد کرد.بر دل و دین خرابت نوحه کنکه نمی‌بیند جز این خاک کهنور همی‌بیند چرا نبود دلیرپشتدار و جان‌سپار و چشم سیرمولانا می‌گوید اگر این گریه تو واقعاً از سر معرفت است پس چرا هیچ تحولی در خودت پیدا نمی‌شود و چرا خودت تغییر نمی‌کنی و در خوابی؟ پس بدان که این گریه به دردی نمی‌خورد.رسانه خبری شهر مرزی باجگیران╭┅─────┅╮📡@bajgirannews تلگرام ╰┅─────┅╯