فروغ فرخزاد یه جا برای معشوقش مینویسه:« اما همین کافی بود، همین که میدانستم؛ تنم درد تنت را دارد! ن…

تو همونی هستی که وقتی اتفاقای بد میوفته و حس میکنم از زندگی و همه آدما بریدم، میگم عیب نداره عوضش تورو دارم :))

همیشه وقتی یکی دلمو میشکنه یا بهم بی معرفتی میکنه و منو به دیگران میفروشه با خودم میگم منم بعد از این عوضی میشمو از این به بعد هر روز با یکی میپرم ولی این حرفا هیچ تاثیری نداره چون عوضی بودن ذاتیه باید توی وجودت باشهچون یه عوضی ذاتا عوضیه…!

اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنیم، دنیا تمام تلاشش را میکند تا مارا در شرایط او قرار دهد و به ما ثابت کند در تاریکی، همه ما شبیه یکدیگریم!

جدی جدی ازتون خواهش میکنم شب ها بخوابید و اُوِرثینک نکنید، کتاب بخونید، هروقت غمگین بودید گریه کنید، دلتون تنگ شده بهش زنگ بزنید و پیام بدین، حالتون گرفته‌ست برید چند دقیقه قدم بزنید، قهوه بخورید، آهنگ گوش کنید.مجبور نیستید همه چیز رو تحمل کنیدحداقل خودتون به خودتون سخت نگیرید.

‏دلم‌تنگه‌حتی‌واسه‌اخلاقِ‌زهرمارتم.

«کاش دست‌هات بودم. کاش چشم‌هات بودم. کاش دلت بودم. نه، کاش ریه‌هات بودم تا نفس‌هات رو در من فرو ببری و از من بیرون بیاوری. کاش من تو بودم. کاش تو من بودی. کاش ما یکی بودیم، یک نفر دوتایی»